เคยเจอคนที่ใช่แต่ไม่รู้ว่าเราใช่สำหรับเขามั้ย?

เรื่องมีอยู่ว่า....ผมรู้จักกับ ผญ.คนนี้ตอนเรียนอยู่ที่เดียวกัน จ.ลพบุรี ผมรู้จักเธอประมาณช่วงที่ผมอยู่ ม.1 แต่ผมก็ไม่ได้สนิทอะไรกับเธอมาก เธอมีแฟนอยู่ ผมแทบไม่ได้คุยอะไีรกับเธอเลยตอนนั้นผมไม่ค่อยได้สนใจอะไร จะห่วงเล่นกับเรียนมากกว่า แต่ผมรู้สึกชอบเธอมากตอนนั้นจนคิดไว้ว่าสักวันเราจะต้องมีแบบนี้! จนวันนึงเธอลาออกไป ผมก็ไม่ได้สนใจอะไรตั้งใจจนเรียนจบ ม.3 แล้วไปเรียนต่อ สายช่างที่ กทม. เราก็ไม่ได้เจอกัน จนผมเรียนถึง ปวช.2 วันหนึ่งผมก็ไปเจอเธออีกครั้งในfacebookซึ้งรู้สึกว่าเธอน่าจะอยู่ในกลุ่มของ ร.ร.เก่า ผมก็แอ๊ดไปหาเธอ หลังจากนั้นเราก็ได้คุยกัน ผมก็ถามถคงสาระทุกข์สุขพูดคุยทั่วไป ช่วงนั้นผมก็มีแฟน เธอก็มีแฟนอยู่  เราสองคนก็คุยกันบ้างไม่คุยบ้าง ทุกครั้งที่ผมคุยกับเธอผมจะยิ้มและมีความสุขรู้สึกอบอุ่นใจทุกครั้ง  ผมรู้จักกับเธอมาจนถึงปัจจุบันก็จะ5ปีกว่าได้ หลังจากที่ผมเรียนจบ ปวช.3ก็ กลับมาเรียนต่อ ปวส.แต่ก็ไม่จบ จนไปบวชพระที่ กทม.ก่อน...ผมก็ตัดทุกอย่างรวมถึงแฟนก็เลิกกับผมไป จนผมสึกออกมาก็มาหางานทำที่ลพบุรี ผมทำไปได้5เดือนกว่า วันหนึ่งผมก็เจอเธอแบบตัวจริงอีกครั้ง เธอมาซื้อของกับพ่อที่ที่เราทำงาน เราก็ยืนก้มหน้าอยู่หน้าคอมฯเงยหน้าหันไปเห็นเธอ แว๊บแรกหัวใจมันเต้นแรงเหมือนจะหลุดออกมา! ร่างกายอ่อนล้าเหมือนโลกหยุดสงัด หัวใจได้ยินแต่เสียงเธอๆๆ บอกว่าใช่เลย!! ผมก็ไม่กล้าเข้าไปทักเพราะเธอมากับพ่อ ก็ได้แต่ยืนแอบดู จนเธอซื้อเสร็จกลับบ้าน ผมก็รีบทักไปหาเธอระหว่างที่เธอออกไปแล้ว ผมก็เล่าให้เธอฟังถึงความรู้สึก เธอก็ยิ้มๆพูดเชิงไม่ถึงขนาดนั้นฯลฯ เธอบอกเห็นเราเหมือนกันแต่ไม่แน่ใจว่าใช่เรามั้ยเลยไม่กล้าทัก หลังจากนั้นผมก็คุยกับเธอปกติ บางทีผมก็จะชอบหยอดเธอบ้างวันละนิด ให้กำลังใจเรื่องงาน เพราะเธอมีธุรกิจของตัวเอง ผมคิดว่าฐานะเธอดีพอตัว แต่ผมไม่ค่อยมีอะไรหรอก นอกจากความจริงใจ และขยัน ผมรู้ว่าถึงผมจะไม่หล่ออย่างใคร ไม่รวยล้น ไม่มีลาภยศใหญ่ แต่ผมก็รักเธอไม่น้อยกว่าใครและมั่นใจว่าผมจะดูแลและไม่ทำให้เธอเสียใจหากวันหนึ่งผมมีวาสนาพอที่เธอจะมาอยู่ข้างกัน  *เธอเป็นคนน่ารักในสายตาผมในใจผมเสมอ เป็นคนที่จิตใจดี และที่สำคัญเธอก็ยิ้มสวยกระชากใจผมมาก* ปล.ถ้าเธอได้เห็นกระทู้นี้แล้วรู้ว่าเป็นผมอยากให้เธอลองพิจารณาเปิดใจให้ผมดูสักครั้งหากเธอก็ชอบผมอยู่เช่นกัน  #เด็กช่างรักจริงครับ 😂✌😁✌