+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+
☼ พันธะเหนือลิขิต ☼
+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+
“ ทำไมไม่ท่องคาถาที่สอนไว้ให้ก่อน ? ”
“ ไม่ต้องมาแกล้งเค้าเลยนะไอซา ”
“ แกล้งอะไร ? ”
“ เค้ารู้แล้วนะ ว่าไอซาเย แปลว่าอะไร ไม่ต้องมาทำเป็นอำให้เรียกคุณแบบนั้นเลย...”
“ งั้นหรือ ?”
“ อย่างอนน่า.. อ้าว อ้าว..ฉันทำตามคุณ ท่องคาถาของคุณก็ได้..”
กล่าวจบยกตลับสีเงินในมือขึ้นมาสัมผัสกับฝีปากของตนเองจุมพิตเบาๆ
ก่อนจะบอกกับตลับอย่างอ่อนโยนที่สุดแบบที่ไอซาคนนั้นเคยสั่งไว้กับเธอ ตอนที่เจอกันครั้งแรก
“ ไอซาเย มิงไวฮายิน อาเซนธาเรีย...”
ซึ่งในภายหลัง เธอถึงค่อยรู้คำแปลของประโยคดังกล่าวจากราโอมิน
ไอซาที่รัก.. ขอพลังแห่งอาเซนธาเรีย จงส่งมาให้ฉันด้วยเถิด
เท่านั้นเอง..เจ้าผู้ครองพลังสีน้ำเงิน แม้ยังคงทอดพระเนตรมองออกไปยังบนลานจอดยานกว้างซึ่งอยู่ไม่ไกลจากที่ตรงนั้น หากบนมุมพระโอษฐ์ซึ่งเม้มสนิทเวลานี้ ในที่สุดค่อยขยับขึ้นเป็นรอยอมยิ้มบางๆอย่างพึงพอพระทัยเป็นที่สุด
หลิงหลิง..เธอช่างคล้ายเด็กสาวคนที่ฉันเคยรู้จักบนดาวเมไรอัลคนนั้นเหลือเกิน
มีเพียงอยู่ใกล้เธอจึงทำให้ฉันกลายเป็นไอซาได้อย่างมีความสุข
อาเซนธาเรียคงไม่มีวันให้อภัยแก่ฉันอีกแล้วตลอดกาล
มีเพียงแต่อยู่กับเธอ พวกเราถึงสามารถเป็นมิตรต่อกันได้ และไม่ต้องมาประหัตถ์ประหารกันเหมือนแต่ก่อน
ต่อให้.. จะไม่สามารถเป็นคนรักกันได้อีกแล้วก็ตาม
แต่เพียงแค่เธอไม่เกลียดชังโกรธแค้นฉัน เหมือนอย่างที่อาเซนธาเรียโกรธแค้นฉัน..
เพียงแค่นี้ฉันก็พอใจมากแล้ว !
☼ ☼ ☼ ☼ ☼ ☼ ☼ ☼ ☼ ☼ ☼ ☼
.
☼☼ พันธะเหนือลิขิต ☼☼ (8)
☼ พันธะเหนือลิขิต ☼
+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+
“ ทำไมไม่ท่องคาถาที่สอนไว้ให้ก่อน ? ”
“ ไม่ต้องมาแกล้งเค้าเลยนะไอซา ”
“ แกล้งอะไร ? ”
“ เค้ารู้แล้วนะ ว่าไอซาเย แปลว่าอะไร ไม่ต้องมาทำเป็นอำให้เรียกคุณแบบนั้นเลย...”
“ งั้นหรือ ?”
“ อย่างอนน่า.. อ้าว อ้าว..ฉันทำตามคุณ ท่องคาถาของคุณก็ได้..”
กล่าวจบยกตลับสีเงินในมือขึ้นมาสัมผัสกับฝีปากของตนเองจุมพิตเบาๆ
ก่อนจะบอกกับตลับอย่างอ่อนโยนที่สุดแบบที่ไอซาคนนั้นเคยสั่งไว้กับเธอ ตอนที่เจอกันครั้งแรก
“ ไอซาเย มิงไวฮายิน อาเซนธาเรีย...”
ซึ่งในภายหลัง เธอถึงค่อยรู้คำแปลของประโยคดังกล่าวจากราโอมิน
ไอซาที่รัก.. ขอพลังแห่งอาเซนธาเรีย จงส่งมาให้ฉันด้วยเถิด
เท่านั้นเอง..เจ้าผู้ครองพลังสีน้ำเงิน แม้ยังคงทอดพระเนตรมองออกไปยังบนลานจอดยานกว้างซึ่งอยู่ไม่ไกลจากที่ตรงนั้น หากบนมุมพระโอษฐ์ซึ่งเม้มสนิทเวลานี้ ในที่สุดค่อยขยับขึ้นเป็นรอยอมยิ้มบางๆอย่างพึงพอพระทัยเป็นที่สุด
หลิงหลิง..เธอช่างคล้ายเด็กสาวคนที่ฉันเคยรู้จักบนดาวเมไรอัลคนนั้นเหลือเกิน
มีเพียงอยู่ใกล้เธอจึงทำให้ฉันกลายเป็นไอซาได้อย่างมีความสุข
อาเซนธาเรียคงไม่มีวันให้อภัยแก่ฉันอีกแล้วตลอดกาล
มีเพียงแต่อยู่กับเธอ พวกเราถึงสามารถเป็นมิตรต่อกันได้ และไม่ต้องมาประหัตถ์ประหารกันเหมือนแต่ก่อน
ต่อให้.. จะไม่สามารถเป็นคนรักกันได้อีกแล้วก็ตาม
แต่เพียงแค่เธอไม่เกลียดชังโกรธแค้นฉัน เหมือนอย่างที่อาเซนธาเรียโกรธแค้นฉัน..
เพียงแค่นี้ฉันก็พอใจมากแล้ว !
☼ ☼ ☼ ☼ ☼ ☼ ☼ ☼ ☼ ☼ ☼ ☼
.