เราเพิ่งตั้งเป็นกระทู้แรกนะคะ ถ้ามีอะไรผิดพลาดหรือใช้คำอะไรไม่เหมาะสมต้องขออภัยด้วยนะคะ
เริ่มกันเลยดีกว่าเนาะ
เรื่องเกิดเมื่อตอนเราเข้ามหา'ลัยค่ะ ตอนนั้นเรายังมีแฟนอยู่นะ แต่ แฟนเราเขาไปเมืองนอกค่ะ แล้วพอเราเข้ามหา'ลัยแฟนเราก็ไม่ค่อยมีเวลาให้เรา ทำแต่งานๆๆๆ (คือเขาไม่ได้เรียนต่อน่ะค่ะ) แล้วเราด้วยความที่วัยกำลังใสๆ เฟรชชี่ใช่ป่ะหล่ะ ก็แบบกำลังขบเผาะอ่ะเนาะ มีคนเข้ามาคุยเราด้วยความที่เป็นคนขี้เหงา อ่อนไหวง่ายด้วยแล้ว ถ้ายิ่งห่างหายไปยิ่งทำให้รู้สึกแบบมีคนเข้ามาก็คุยหมด เรียกได้ว่าคบซ้อนซ่อนเงื่อนเลยก็ว่าได้ แล้วก็มีอยู่ช่วงนึงเป็นช่วงรับน้อง เราได้คุยกับรุ่นพี่(ที่แฝงตัวมาในคราบของรุ่นเดียวกัน) ทางMSN คือแบบสมัยนั้นไลน์ยังไม่มีอ่ะแกร๊ เป็นยุคhi5อ่ะแกร๊ และนี่คือจุดเริ่มต้นที่เราได้คุยและรู้สึกถูกชะตากับพี่เขา (ซึ่งเราก็ยังไม่เลิกกับแฟนนะ)
พี่เขาก็คุยกับเราทุกวันๆ ช่วงนั้นมันเป็นอะไรที่โลกสดใส อะไรๆก็ดีไปหมดเลย (ประหนึ่งเด็กสาววิ่งในทุ่งลาเวนเดอร์) พี่เขาคุยกับเราทุกเรื่อง มีอะไรเล่าให้เราฟังหมด เราเหมือนเป็นคนที่ทำให้ต่างฝ่ายต่างสบายใจทั้งคู่ อ่อ ลืมบอกไป พี่เขามีแฟนอยู่แล้วเหมือนกันนะ และที่สำคัญ นางคบ2คน แต่เราก็ยังคุยตอนนั้นไม่ได้คิดอะไรหรอก เราแค่สบายใจกันทั้งสองฝ่าย จนผ่านไปได้ประมาณ2ปีคือพี่เขาก็เรียนจบไปแล้ว ทั้งเราและเขาก็ต่างยังไม่เลิกกับแฟนนะ ทุกคนที่อ่านมาถึงตรงนี้คงคิดกันละดิ อินี่มันเลวเนาะ ช่ายมะ โอเคยอมรับนะ แต่มาถึงตอนนี้เรารู้สึกว่าเราเริ่มรักเขาขึ้นมาเพราะแต่ละคนที่เราเคยคุยด้วย ไม่มีใครทนเรา ดูแลเรา เข้าใจเรา ทำให้เรามีความสุขได้เท่าพี่เขาเลย
ไปไหนเขาก็ชวนเราไป อยากอยู่กับเรา แต่มันก็ไม่ได้สวยงามตามท้องเรื่องหรอกนะ เพราะเวลาอยู่กับเราแฟนเขาโทรมาเราก็ต้องเงียบ โมเม้นแบบ เมียหลวงโทรมาเมียน้อยก็เข้าใจ ฟิลประมาณนั้น คำถามคือ ตูต้องทนป่ะ แต่อินี่ทนค่า ทนมาจนบัดนี้ค่ะ อยู่ได้ด้วยคำว่าสบายใจเพราะถ้าไม่ติดเรื่องนี้เขากับเราเป็นคู่ที่ค่อนข้างน่ารักมุ้งมิ้งมากๆ
แล้ววันที่คิดหนักก็มาถึง... เราบอกเลิกแฟนเรา เพื่อมาคบพี่เขาแค่คนเดียว แต่พี่เขาน่ะเหรอ ก็ยังไม่เลิกกับคนเก่า คือเราเลวไม่พอ โง่ด้วย ทุกวันนี้ก็ยังคิดนะว่าเราทนอยู่ทำไม ตอนนี้ก็รู้จักกันมาก็5ปีกว่าละ (คือไม่รู้ว่าเรียกว่าคบได้ตอนไหนเลยระบุไม่ได้ว่าคบกี่ปี) พี่เขาเลิกกับคนที่2ไปละ แต่กับคนแรกนางก็ยังไม่เลิกกัน นางขอเวลา ซึ่งเรารู้สึกว่าเวลามันนานจนเราเริ่มรู้สึกอยากจะไปจากเขา แต่ด้วยความเป็นคนขี้เหงาอ่ะเนาะเลยยังไปไหนไม่ได้ (แกก็เป็นกันใช่ป่ะหล่ะ อย่ามาโลกสวย)
เดี๋ยวมาต่อนะ
ช่วยหาวิธีตัดใจจากผู้ชายคนนึงหน่อยค่ะ (เขามีแฟนอยู่แล้วนะ)
เริ่มกันเลยดีกว่าเนาะ
เรื่องเกิดเมื่อตอนเราเข้ามหา'ลัยค่ะ ตอนนั้นเรายังมีแฟนอยู่นะ แต่ แฟนเราเขาไปเมืองนอกค่ะ แล้วพอเราเข้ามหา'ลัยแฟนเราก็ไม่ค่อยมีเวลาให้เรา ทำแต่งานๆๆๆ (คือเขาไม่ได้เรียนต่อน่ะค่ะ) แล้วเราด้วยความที่วัยกำลังใสๆ เฟรชชี่ใช่ป่ะหล่ะ ก็แบบกำลังขบเผาะอ่ะเนาะ มีคนเข้ามาคุยเราด้วยความที่เป็นคนขี้เหงา อ่อนไหวง่ายด้วยแล้ว ถ้ายิ่งห่างหายไปยิ่งทำให้รู้สึกแบบมีคนเข้ามาก็คุยหมด เรียกได้ว่าคบซ้อนซ่อนเงื่อนเลยก็ว่าได้ แล้วก็มีอยู่ช่วงนึงเป็นช่วงรับน้อง เราได้คุยกับรุ่นพี่(ที่แฝงตัวมาในคราบของรุ่นเดียวกัน) ทางMSN คือแบบสมัยนั้นไลน์ยังไม่มีอ่ะแกร๊ เป็นยุคhi5อ่ะแกร๊ และนี่คือจุดเริ่มต้นที่เราได้คุยและรู้สึกถูกชะตากับพี่เขา (ซึ่งเราก็ยังไม่เลิกกับแฟนนะ)
พี่เขาก็คุยกับเราทุกวันๆ ช่วงนั้นมันเป็นอะไรที่โลกสดใส อะไรๆก็ดีไปหมดเลย (ประหนึ่งเด็กสาววิ่งในทุ่งลาเวนเดอร์) พี่เขาคุยกับเราทุกเรื่อง มีอะไรเล่าให้เราฟังหมด เราเหมือนเป็นคนที่ทำให้ต่างฝ่ายต่างสบายใจทั้งคู่ อ่อ ลืมบอกไป พี่เขามีแฟนอยู่แล้วเหมือนกันนะ และที่สำคัญ นางคบ2คน แต่เราก็ยังคุยตอนนั้นไม่ได้คิดอะไรหรอก เราแค่สบายใจกันทั้งสองฝ่าย จนผ่านไปได้ประมาณ2ปีคือพี่เขาก็เรียนจบไปแล้ว ทั้งเราและเขาก็ต่างยังไม่เลิกกับแฟนนะ ทุกคนที่อ่านมาถึงตรงนี้คงคิดกันละดิ อินี่มันเลวเนาะ ช่ายมะ โอเคยอมรับนะ แต่มาถึงตอนนี้เรารู้สึกว่าเราเริ่มรักเขาขึ้นมาเพราะแต่ละคนที่เราเคยคุยด้วย ไม่มีใครทนเรา ดูแลเรา เข้าใจเรา ทำให้เรามีความสุขได้เท่าพี่เขาเลย
ไปไหนเขาก็ชวนเราไป อยากอยู่กับเรา แต่มันก็ไม่ได้สวยงามตามท้องเรื่องหรอกนะ เพราะเวลาอยู่กับเราแฟนเขาโทรมาเราก็ต้องเงียบ โมเม้นแบบ เมียหลวงโทรมาเมียน้อยก็เข้าใจ ฟิลประมาณนั้น คำถามคือ ตูต้องทนป่ะ แต่อินี่ทนค่า ทนมาจนบัดนี้ค่ะ อยู่ได้ด้วยคำว่าสบายใจเพราะถ้าไม่ติดเรื่องนี้เขากับเราเป็นคู่ที่ค่อนข้างน่ารักมุ้งมิ้งมากๆ
แล้ววันที่คิดหนักก็มาถึง... เราบอกเลิกแฟนเรา เพื่อมาคบพี่เขาแค่คนเดียว แต่พี่เขาน่ะเหรอ ก็ยังไม่เลิกกับคนเก่า คือเราเลวไม่พอ โง่ด้วย ทุกวันนี้ก็ยังคิดนะว่าเราทนอยู่ทำไม ตอนนี้ก็รู้จักกันมาก็5ปีกว่าละ (คือไม่รู้ว่าเรียกว่าคบได้ตอนไหนเลยระบุไม่ได้ว่าคบกี่ปี) พี่เขาเลิกกับคนที่2ไปละ แต่กับคนแรกนางก็ยังไม่เลิกกัน นางขอเวลา ซึ่งเรารู้สึกว่าเวลามันนานจนเราเริ่มรู้สึกอยากจะไปจากเขา แต่ด้วยความเป็นคนขี้เหงาอ่ะเนาะเลยยังไปไหนไม่ได้ (แกก็เป็นกันใช่ป่ะหล่ะ อย่ามาโลกสวย)
เดี๋ยวมาต่อนะ