เมื่อความรักดันมาทำร้ายกัน

วันนี้ก็คงเป็นอีกวันที่ผมต้องตื่นมาจับโทรศัพท์เลื่อนไปเลื่อนมาแล้ววางไว้ที่เดิม ถ้าย้อนเวลากับไปสัก10เดือน ผมก็คงตื่นมาเข้าไลน์แล้วก็เปลี่ยนสเตตัสไลน์เพื่อที่จะรอใครบางคนมาตอบ แต่ว่าตอนนี้มันก็ได้กลายเป็นอดีตไปแล้ว ผมเป็นคนๆ1ครับ ที่เป็นคนที่แอบชอบเข้าไปเรื่อยแต่คนที่ผมได้ไปตอบตัสไลน์เขานี้เรียกว่าความรักครั้งแรกของผมเลยก็ได้ เพราะครั้งก่อนๆหน้านั้นผมก็แค่ชอบตรงๆบ้างแอบชอบบ้าง ก็ผมก็ยังไม่เคยมีแฟนคับ ความรักครั้งนี้ทำให้ผมได้เรียนรู้หลายอย่างเลยทุก Feeling ผมสัมผัสมันหมด จุดเริ่มต้นของความรักนี้ก็มาจาก ช่วงสอบเลื่อนชั้นของระดับมัธยมศึกษาที่2ผมได้ไปนั่งอ่านหนังสือรอเข้าสอบกับเพื่อนๆแต่ผมดันไปนั่งใกล้เพื่อนผู้หญิงคน1ซึ้งเขาก็ช่วยผมติวสอบนู้นนี้เธอเป็นคนที่เรียนเก่งคับเทียบกับผมก็ระดับหัวกระทิกับหัวขี้เลื่อยก็ว่าได้ เขาช่วยผมติวๆๆ ตลอด3วันที่สอบ ผมยุ่ใกล้เขาตลอดในช่วงพักพอกำลังจะสอบเสร็จแล้วปิดเทอมใหญ่ผมมีความรู้สึกไม่อยากปิดเทอมเลยเหมือนผมกำลังจะเสียช่วงเวลาที่ดีๆของผมไป พอปิดเทอมเท่านั้นแหละครับ ในใจผมมันมีแต่ภาพเขาลอยขึ้นมาผมคิดถึงจนเก็บมันไว้ไม่อยู่ผมเลยไปคุยกับเพื่อนเขาคนหนึ่งผมก็บอกเพื่อนเขาไปเลยว่าผมอ่ะชอบใคร แต่ผมก็บอกเขาน่ะคับว่าอย่าไปบอกใคร5555 ก็อย่างว่าแหละคับผู้เหญิงก็คงจะเมาท์มอยไปทั่วช่วงปิดเทอมนั้นเป็นช่วงที่ผมรรู้สึกเหงาใจมากคิดถึงเหลือเกินแต่ก็ไม่รู้ทไมผมไม่กล้าทักเธอเลย ผมก็รอไปจนเปิดเทอม พอเปิดเทอมขึ้นม.3มาผมก็เข้าไปคุยกับผู้หยิงคนนั้นอย่างปกติครับแต่ก็มีสิ่งที่ไม่ปกติคือ!! กลุ่มเพื่อนผู้หญิงของเธอแซวผมจนผมเขิลมากไม่กล้าคุยเลยคับไม่ว่าเธอจะเดินมาหาผมหรือผมเดินไปหาเธอเราก็โดนแซวจนช่วงเทอม1ของม.3ทั้งเทอมเราไม่ได้คุยกันเลยอาจจะมีคุยในเฟสบ้างบางที (แต่ส่วนใหญ่เขาก็ไม่อ่านบ้างอ่านไม่ตอบบ้างเฮ้ออ) และผมก็คุยๆคับช่วงจะปิดกลางภาคเราก็คุยกันมากขึ้น(ในเฟสบุ๊ค)คุยจนไปมีวันหนึ่งซึ้งวันพรุ่งนี้จะต้องไปรับใบคะแนนของเทอมแรก ผมได้ขอเธอเป็นแฟนคับ ซึ้งผมบอกกับเธอว่า"กุชอบว่ะ กูว่าก็คงรู้แล้วแหละ เป็นแฟนกันน่ะ!!" ตอนผมพิมพ์ผมใจสั้นระรัวไปหมดแล้วเธอก็ได้อ่านแล้วตอบกลับมาหาผมว่า "เป็นเพื่อนกันไปแบบนี้ก่อนดีกว่า" ผมเซงเลยคับ แต่ผมก็ยังไม่ท้อน่ะคับหลังจากวันนั้นผมก็ยังคุยกับเธอยุ่แต่พอคุยมาเรื่อยๆเธอก็ไม่ค่อยตอบผมแล้วคับผมก็ไม่รู้จะทำอย่างไร ก็ได้แต่ปล่อยให้เวลาผ่านไป..........
แล้วก็มาถึงช่วงเดือนธันวาคมผมก็ได้ไปเห็นตัสไล์ของเธอเขียนคำภาษาอังกฤษ คำว่าอะไรผมก็จำไม่ได้ผมก็เลยไปถามเธอว่าตั้งว่าอะไรเธอก็ได้แต่ตอบกลับมาว่าตั้งเป็นอีโมเอาไว้ ผมก็เข้าใจเลยคับว่าที่ผมเห็นเป็นภาษาอังกฤษก็เพราะผมใช้ ปฏิบัติการ Wp ไม่สามารถแปลอีโมบางตัวได้ (เขาใช้IOS) การไปถามครั้งนั้นก็เหมือนเป็นจุดเริ่มต้นของการคุยกันผ่านสเตตัสไลน์ เพราะหลังจากนั้นผมก็ได้ไปดูตัวอย่างหนังเรื่อง "What if" ซึ่งเป็นหนังแนวเโรแมนติก
ผมก็เลยได้ไปตั้งตัสไลน์ไว้ว่า "ไปดูหนังกัน" ผมก็ตั้งไปตอนแรกๆก็ไม่ได้หวังอะไรเพราะช่วงนั้นเธอชอบอ่านไม่ตอบผมครับเราก็เลยไม่ค่อยได้คุยกันในช่วงนั้น แต่ไม่กี่วันต่อมา เธอก้ได้มาตั้งตัสว่า "อย่าพยายาม"
มันทำให้ผมจึกที่ใจมากเลยคับ5555 แต่ผมก็ไม่รู้หรอกนะคับว่าเขาตอบผมหรือเปล่าหลังจากนั้นผมก็เปลี่ยนตัสเป็นอะไรเนี้ยแหละผมจำไม่ค่อยได้แล้ว แต่สุดท้ายเราก็คุยกันในตัสไลน์นี้ซึ่งผมคิดว่ามันเป็นการคุยที่เปิดเผยมากเราคุยกันจนเพื่อนๆเริ่มสังเกตุได้ว่าตัสไน์ของเราสองคนมันมีอะไรแปลกๆ 555 จนเพื่อนมาถามว่าคุยตัสกันหรอผมก็ทำเป็นไม่รู้เรื่องไปตามเคย 555 ก็คนมันเขิลที่โดนจับได้แต่รอบนี้เราก้ยังคุยกันต่อไปเรื่อยๆ ทุกอย่างดีมากคับเพราะตั้งแต่เปิดเทอม2มาอาจารย์ที่ปรึกษาประจำห้องได้จัดที่นั่งให้ใหม่วัดตามเกรดเฉลี่ยให้คนที่ได้เกรดน้อยสุดของห้องหรือที่โหล่นั้นแหละคับนั่งกลับที่1ของห้องซึ้งเธอก็สอบได้ที่1คับ ผมซึ้งเป็นเด็กหัวขี้เลื่อยดันสอบได้ที่รองโหล่คุณอาจจะคิดว่าแย่ที่ไม่ได้นั่งด้วยกันแต่ไม่เลยเพราะคนที่ได้เกรดอันดับ2เป็นเพื่อนสนิทกับเขาครับทำให้ผมได้นั่งกับคนนั้นแล้วคนที่ผมนั่งด้วยเขาก็นั่งอยู่แถวข้างหน้าของคนที่ผมชอบเลย ซึ่งแค่หันหลังไปก็ได้เห็นหน้าเขาแล้วคับผมก็ไปปฏิเสธเลยที่จะย้ายที่ไปนั้งตรงนั้น5555แรดจัง ก็พอผมได้มานั่งตรงนั้นเราก็สนิทกันมากๆๆๆๆขึ้นเรื่อยๆเลย จนเราแทบจะสนิทกันที่สุดในห้อง สถานะของเราตอนนี้ก็ยังเป็นแค่คนคุยเราถ่ายรูปคู่กันหลายรูปจนวันนึงเธอเอารูปคู่ลง IG ผมดีใจจนแบบไม่รู้จะพูดยังไงเลยคับ 555 แล้วรูปที่ลงรูปนั้นเธอก็ยังเป็นคนให้ผมคิดแคปชั้นซะด้วย ผมก็จัดไปสิคับจะรออะไรล่ะ แคปชั้นที่ผมใช้ก็คือ "หากจะหาเหตุผลสักคำ" ก้เป็นเนื้อร้องของเพลง เพราอะไรของพี่ ป็อด นั้นแหละครับพอลงไปก็เสียงแซวมาตรึมคับ 5555 แต่ถึงจุดนั้นผมก็เขิลจนไม่รู้จะทำอย่างไรแล้วละคับวันนั้นเป็นวันที่ผมแฮปปี้มากเลยย ช่วงนี้เรา2คนก็เริ่มทขยับกันมาคุยกันในแชทบ้างแล้วคับ แต่ก็ยังมีคุยที่ตัสอยู่บ้างบางที แต่ผมว่าคุยตัสก็ดีน่ะเพราะมันไม่มีขึ้นว่าอ่านแล้วนิเนาะ เราจะได้ไม่ต้องมานั้งกลุ้มว่าเขาอ่านไม่ตอบเราก็แค่นั่งลุ้นรอเวลาตอบอย่างเดียวจนไปถึงช่วงที่ใกล้สอบจะปิดเทอม ม3 หรือจะจบแล้วนั้นแหละคับ!! เป็นช่วงที่ผมอยากเก็บเกี่ยววันเวลาดีๆทั้งหมด จนประมานวันที่25กุมภา ผมก็ได้ลองขอเธอเป็นแฟนอีกครั้งนึง เธอก้ยังคงบอกผมว่า "ยังก่อน" แต่ครั้งนี้ผมไม่รู้สึกเซงเหมือนครั้งก่อนหน้าน่ะคับ ผมยังรู้สึกสบายๆเพราะเรายังคุยกันอยู่ดีปกติ จนวันต่อมาก็เป็นวันสอบวันสุดท้ายเราก็เจอหน้าทักทายนั่งอ่านหนังสือติวกันปกติ และสอบวันสุดท้ายก็ผ่านไป วันรุ่งขึ้นเป็นวันศุกร์ครับวันนี้เป็นวันที่เราต้องหยุดแล้วแต่วิชาวิทยาศาสตร์เพิ่มเติมก็เรียกนักเรียนให้มาเคลียงานกันให้เสร็จแต่ผมต้องไปหาหมอคับ (ผมมีโรคประจำตัวต้องไปหาหมอตรวจนู้นี้อยู่เป็นประจำ)แต่ดีคับที่หาหมอครั้งนี้เป้นการตรวจตาตรวจช่วงเช้าผมเลยมีเวลากลับมาที่ รร ในช่วงบ่ายของวันนั้นเพื่อนๆส่วนใหญ่ก็กลับกันไปหมดแล้วคับแต่เธอยังอยู่ เธอก็ช่วยผมซ่อมงานท่องสูตรธาตุนู้นนี้จนเสร็จผมผ่านคบหมดทุกอย่างแล้วที่นี้ก็เหลือกลุ่มเพื่อน 6-7คนเราไปธนาคารกันก่อนหลังออกมาจาก รร เพราะเพื่อนจะไปโอนเงินหรืออะไรสักอย่างแล้วก็ได้มีเพื่อนคน1ชวนไปกินสานตาเฟ่เพื่อนคนนั้นก็มีแฟนคับเขาก็ไปกินกับแฟนเขาแล้วทีนี้เธอคนนั้นของผมเขาไปด้วย ผมก็ไปด้วยสิคับรออะไรสรุปก็ไปกัน4คนคับ 2คู่ อิอิ ผมมีความสุขมากนั่งกินอยู่ข้างๆกัน เราก็กินกันจนเสร็จคับทีนี้ก็ยังไม่อยากกลับบ้านเราก็เลยไปหาที่นั่งเล่นก็คือ ศูนย์อาหารของห้างนั้น5555 เราไปนั่งเล่นเฉยๆไม่ได้กินอะไรต่อผมก้นั่งคุยเล่นถ่ายรูปกันวันนั้นแทบจะเป็นวันที่ผมมความสุขมากที่สุดเลยคับมันแบบสนุกแฮปปี้หวานๆรู้สึกฟินไปอีก แต่ยังไงงานเลี้ยงก็ต้องมีการเลิกลาคับเราก็แยกย้ายกันกลับบ้านกลับถึงบ้านผมก็ทักไปุยปกติแต่พรุ้งนี้เธอขอผมอ่านหนังสือจะไม่คุยกับผมเลยวันนึง เธอจะต่อห้องกิ๊ฟเต็ดคับ ส่วนผมจะไปต่อ ปวช เราก็จะไม่ได้อยู่ด้วยกันแล้วเห้อ เมื่อเะอขอผมไปอ่านหนังสือวันนึงผมก็OKคับตอบตกลงไปเพราะผมคิดว่าแค่วันดียวก็คงไม่มีปัญหาอะไร อาจจะเหงาๆนิดหน่อย ก็พอมาเช้าวันเสา ผมก็ได้แค่มอนิ่งเธอตอนเช้าแค่นั้นแหละคับแล้วก็ไม่ได้คุยกันเลยทั้งวันเธอหายยไปเลยจนวันอาทิตย์เธอก็ยังหายอยู่จนเธอกลับมาเธอก็ตั้งตัสว่าตัดสินใจแล้ว ผมก็สงสัยจนคุยไปคุยมา คับ เธอตัดสินใจที่จะเลิกคุยกับผมไปซะดื้อๆ (ท่าตอนนั้นมีเพลงทิ้งไว้กลางทางผมคงอินมาก)ผมก็ได้แต่หาเหตุผมโทดตัวเองไปต่างๆนาๆแล้วเราก็ไม่ได้คุยกันอีกเลยผมก็มีกลับไป รร เก่า ก็เจอกันก็ได้แค่แอบมองหน้าบางทีเราก็สบตากันน่ะ ผมก็เปลี่ยนตัสไลน์แทบทุกวันคับเปลี่ยนเพื่อหวังที่จะให้เธอมาตอบแต่มันก็ไม่มีประโยชน์เลย ไร้ซึ่งเสียงตอบรับผมก็พยายามที่จะตัดใจน่ะคับแต่มันง่ายซะที่ไหนล่ะ คุยกันตั้งนานนนอยู่ดีๆก็หายไป ผมก้คิดน่ะมันอาจจะเป็นแค่ความรักที่เกิดขึ้นกับผมอยู่แค่ฝ่ายเดียวจนมาถึงวันนี้ ผมก็ได้ลบบัญชีไลน์และก็ลบแอพไลน์ออกจากโทรศัพท์ไปแล้วคับ เหอะๆ ผมคงทนส่องตัวเธอทุกๆวันไม่ได้ละมั้งคนเรามันก็ต้องเดินต่อไปคับ แต่พอผมลองที่จะมองออกไปกว้างๆ ผมว่าผมก็เลวมากนะคับ ผมแทบจะไๆม่ให้เธอมีเวลาส่วนตัวเลยตั้งแต่ตื่นจนนอนผมอยากคุยกับเธอทั้งวัน ผมไม่ชอบให้เธอเล่นกะเพื่อนผู้ชายเลยถึงผู้ชายคนนั้นจะเป็นเพื่อนผมๆก็ยังหึง ผมก็คงเป็นคนที่ผิดจนทำให้เธอทนไม่ได้ละมั้ง ใจนึงผมก็อยากกลับไปนะคับ แต่อีกใจผมว่าถ้าผมวิ่งออกไปให้ไกลอีกสักนิสอาจจะมีอะไรดีขึ้นก็ได้ผมไม่โกรธเธอน่ะและผมก็ขอให้ว่าเธอคงไม่โกรธผมหรอก เรื่องที่เรามาผมก็แค่เหงาคับ555 อยากมีที่ระบาย
สุดท้ายนี้ผมก็แค่อยากบอกว่า"ความรักอ่ะมันไม่มีคนผิดหรอกเพียงแค่สิ่งที่เราคิดมันต่างกัน"

แสดงความคิดเห็น
อ่านกระทู้อื่นที่พูดคุยเกี่ยวกับ  ความรักวัยรุ่น ชีวิตวัยรุ่น
โปรดศึกษาและยอมรับนโยบายข้อมูลส่วนบุคคลก่อนเริ่มใช้งาน อ่านเพิ่มเติมได้ที่นี่