ทำไมสังคมถึงต้องยัดเยียดให้ผู้หญิง "กลัวที่จะอยู่บนคาน" ขนาดนั้น

ไม่รู้คิดมากหรือเปล่า แต่ที่สังเกตดู บ้านเราชอบเล่นประเด็นกับผู้หญิงโสดให้เกิดความรุ้สึกกลัว
มองว่าผู้หญิงไม่มีครอบครัวเป็นเหมือนคนที่มีปัญหา ต้องการผู้ชาย ไม่งั้นชีวิตจะไม่มีความสุขได้ยังไงยังงั้น

แต่กลับกัน ไม่ยักจะเห็นพูดถึงพวกผู้ชายที่แก่แล้ว แต่ยังโสด หรือใช้คำว่า "ชายแก่ขึ้นคาน" เทือกนี้บ้างเลย

มีใครคิดเหมือนกันบ้างว่าสื่อกำลังยัดเยียด ให้เรารู้สึกว่านี่เป็นปัญหาสำหรับผู้หญิงทุกคน -..-
ทั้งๆ ที่ความจริงมันไม่ใช่ปัญหาเลยนะ และมันเป็นระดับปัจเจกบุคคลด้วยซ้ำว่ามันเป็นเรื่องของเขา

อยากจะอยู่คนเดียว อยากจะเลี้ยงลูกเป็นแมวสกอตติชโฟลด์ ก็มีความสุขได้ และมันสบายใจดีกว่ากันเยอะเลย

ผู้ชายสมัยนี้โรคจิตเยอะจริง ข่าวมีแต่พิษรักแรงหึง เตะเมีย ตบเมีย ฆ่าเมีย มีให้เห็นเยอะ แล้วมาอ้างว่าทำไปเพราะหวง
จริงๆ แล้วหวงไม่ใช่ความรัก แต่ในทางจิตวิทยามันสะท้อนว่าเขามีบุคลิกภาพที่ถูกเลี้ยงดูมาแบบระแวงคนอื่น
หรืออาจจะไม่ไว้เนื้อเชื่อใจเพราะตัวเองก็เคยทำมาก่อนเลยรู้แล้วมโนไปเอง บลาๆๆ
พอทำผิดตำรวจจับได้ตอนสารภาพก็แค่เปิดการ์ด เพราะรักจึงฆ่า.... เงิบ นี่ไม่เรียกว่ารักกันแล้วจ้ะ
เรียกว่ารักตัวเองเสียจะดีกว่า แนวๆเดียวกับการ์ดรู้เท่าไม่ถึงกาญจน์

เริ่มไปไกล...
สรุป ใครจะขึ้นหรือไม่ขึ้น จะสถานะไหนๆ มันก็คงไม่ใช่เรื่องที่ต้องเอามาเหยียดกันหรอกเนอะ จริงไม่จริง ?