ค่ะ สวัสดีชาว ปันทิปทุกคน เราเพิ่งตั้งกระทู้นี้ครั้งแรกค่ะ ก้ถ้าไม่ดียังไงบอกได้ค่ะ ขอเริ่มเลยแล้วกันนะค่ะ
เราเป็นเด็กสาวม.ต้นค่ะ อยู่ในช่วงวัยรุ่นหรือช่วงมีความรักพอดีค่ะ ตอนแรกเราก็ไม่คิดที่จะมีแฟนตอนม.ต้นหรอกค่ะ เราก็ยุเฉยๆ แล้วก้มีรุ่นพี่คนนึงทักมาค่ะ
ตอนแรกเราก็ไม่ได้คิดอะไร พี่เขาคงหาเพื่อนคุยเล่นเฉยๆแหละ แล้วอยู่ๆพี่เขาก็พูดจีบเราอยู่สักพักค่ะ เราก็เริ่มชอบพี่เขา แล้วก็เลยคบกันค่ะ เรากับพี่เขาก็โอเคดีคะช่วงแรกๆ แต่สักพักเริ่มไม่ค่อยดีแล้ว พี่เขาเริ่มลวนลาม ซึ่งเราเป็นคนที่ค่อนข้างรู้ทันเกี่ยวกับเรื่องพวกนี้ เราเลยพยายามตีตัวออกห่างค่ะ แล้วมีอยู่วันนึงเราเดินกลับบ้านกับพี่เขา พี่เขาก้ทำท่าพิรุธๆ เราเลยถามไปตรงๆเลย "มีอะไรหรอ" พี่เขาบอกว่า "อ่อ ดูเฉยๆว่าทางสะดวกไหม " แล้วทำท่าคล้ายๆมองทาง "ทำไมต้องมองด้วยอ่ะ บ้าป่ะเนี่ย" พี่เขาไม่ตอบอะไรเราเลย แล้วก็ล้อกเอวเรา แล้วเกือบเอาริมผิวปากมาชนค่ะ เราเลยต้องตบกน่าออกก่อนค่ะ เราเลยตะโกนออกไป"ทำไรอ่ะ เห้ย เราไม่ง่ายนะเว้ย จะทำอะไรคิดบ้างดิ " พี่เขาเลยก้มหน้าแล้วขอโทษเรายกใหญ่เลย เราก้เลยให้อภัยไปคะ แล้วพี่เขาเลยถาม "ทำไมถึงไมยอมอ่ะ รักไม่ใช่อ่อ ต้องยอมดิ" เราเลยเถียงค่ะ"รักหรอ ถ้ารักจริงๆไม่ทำแบบนี้หรอก" หลังจากนั้นเราก็เริ่มคิดว่าจะเลิกดีไหมนะ หลังจากวันนั้นไปสักพัก เราเริ่มได้ยินข่าวลือที่เกี่ยวกับพี่เขา เราเลยถามไปคะ "เตง มีไรอยากบอกเขาป่าวว" พี่เขาหลบตาเรา เราเลยยิ่งจ้องค่ะ "ป...ป่าว" เราเลยเหวียงใส่ค่ะ "เอ่อ ถ้าไม่บอกก็ไม่เปนไร แต่ไม่ต้องมาคุยกัน เคร๊" พี่เขาเลยยอมบอกค่ะ เป็นเรื่องที่เราไม่ยากเชื่อมากที่สุด มันคือเรื่อง การเคยมีเพศสัมพันธ์ตอนม.ต้น....
พี่เขาก็สารภาพว่า"เตงเขาเคยมีเซ็กซ์กับแฟนเก่า อ่ะ เขาว่าเตงอาจจะรับไม่ได้ เขาขอโทษนะ แต่ถ้าเตงไม่สบายใจ..... เลิกก็ได้นะ " พอเราได้ยินเราเลย ร้องไห้ออกมา แบบไม่สนว่ามีใครอยู่ตรงนั้น เราเลยถามออกไปว่า"แล้วแฟนเก่าท้องไหม ป้องกันไหม เขาว่าไงบ้าง" พี่เขาก็ตอบเราตามความจริงเราเลย ขออยู่คนเดียวสักพักเราว่าเรารับไม่ได้ แต่จะให้เลิเราก็ไม่ยอมอ่ะ เราเลยทำเป็นว่าไม่เคยคุยเรื่องนี้ แต่...มันก็ยังจำเรื่องได้อยู่ดี เราเริ่มไม่ค่อยคุยกับพี่เขา พี่เขาชวนไปไหน เราก็ไม่ไป เราเริ่มถามประวัติต่างๆของพี่เขา แต่พี่เขาไม่ยอมบอกเลย เราเลยต้องไปถามเพื่นพี่เขา และต้องเป็นเพื่อนสนิทเช่นกัน เราเลยถามเรื่องของพี่เขาซึ่งเราก็รู้เกือบทุกเรื่องเกี่ยวกับพี่เขา มีแต่คนรังเกียจ ขนาดเราเองยังรังเกียจเลย แบบรับไม่ได้สักเรื่อง พอถามถึงเรื่องดี ก็ไม่มีเลยสักเรื่อง เราเลยตัดสินใจว่าเราไม่ควรคบต่อไป เราบอกพี่เขาไปว่า "เราว่าเราเข้ากันไม่ได้หรอกเลิกกันเถอะ ว่างั้นไหม 555" เราทำเป็นหัวเราะทั้งที่มันไม่น่าหัวเราะเลย เรากั้นน้ำตาไว้ตลอดเวลาเลย พี่เขาเลยทำหน้าเศร้าออกมา แล้วบอกว่า"เข้าไม่ได้ตรงไหน ก็รักกันดีนิ ไม่เลิกได้ไหม พี่ขอนะ ขอเถอะ พี่รักเราจริงๆ"เราถึงกับน้ำตาคลอเบ้า "เราขอโทษ แต่เราว่าเข้ากันไม่ได้ ยังไม่พร้อมด้วย ขอโทษนะ " พี่เขาเลยยิ้มให้แบบเศร้าๆแล้วบอกว่า"อื้ม ไม่เปนไรค่ะคนเก่งของพี่ ขอให้โชคดีนะคะ พี่รักเรานะ "แล้วจากตอนแรกที่จับมือแน่นมากตอนนี้ก็เริ่มคลายๆออก แล้วมือของเราทั้งคู่ก็ ห่างกัน...ห่างมาก แล้วมันจะไม่กลับไปเป็นเหมือนเดิม หลังจากที่เลิกเราร้องไห้ไม่หยุด แล้วก็คิดว่าทำไปทำไม แต่เราก็โอเคแล้ว ไม่รุ้สึกอะไรแล้ว แต่ปัญหาคือ เราทั้งคู่มองหน้ากันไม่ติดเลย ตอนนี้พี่เขาก็มีแฟนนใหม่แล้ว แต่เรายังเหมือนเดิมและไม่คิดจะมีแฟนค่ะ
จบล้ะ ขอบคุณที่เข้ามาอ่านนะค่ะทุกคนนน เปนเรื่องที่ต้องมาเจอจริงๆอะค่ะแล้วจะเข้าใจ
ความรักครั้งแรก แบบนี้เหรอ
เราเป็นเด็กสาวม.ต้นค่ะ อยู่ในช่วงวัยรุ่นหรือช่วงมีความรักพอดีค่ะ ตอนแรกเราก็ไม่คิดที่จะมีแฟนตอนม.ต้นหรอกค่ะ เราก็ยุเฉยๆ แล้วก้มีรุ่นพี่คนนึงทักมาค่ะ
ตอนแรกเราก็ไม่ได้คิดอะไร พี่เขาคงหาเพื่อนคุยเล่นเฉยๆแหละ แล้วอยู่ๆพี่เขาก็พูดจีบเราอยู่สักพักค่ะ เราก็เริ่มชอบพี่เขา แล้วก็เลยคบกันค่ะ เรากับพี่เขาก็โอเคดีคะช่วงแรกๆ แต่สักพักเริ่มไม่ค่อยดีแล้ว พี่เขาเริ่มลวนลาม ซึ่งเราเป็นคนที่ค่อนข้างรู้ทันเกี่ยวกับเรื่องพวกนี้ เราเลยพยายามตีตัวออกห่างค่ะ แล้วมีอยู่วันนึงเราเดินกลับบ้านกับพี่เขา พี่เขาก้ทำท่าพิรุธๆ เราเลยถามไปตรงๆเลย "มีอะไรหรอ" พี่เขาบอกว่า "อ่อ ดูเฉยๆว่าทางสะดวกไหม " แล้วทำท่าคล้ายๆมองทาง "ทำไมต้องมองด้วยอ่ะ บ้าป่ะเนี่ย" พี่เขาไม่ตอบอะไรเราเลย แล้วก็ล้อกเอวเรา แล้วเกือบเอาริมผิวปากมาชนค่ะ เราเลยต้องตบกน่าออกก่อนค่ะ เราเลยตะโกนออกไป"ทำไรอ่ะ เห้ย เราไม่ง่ายนะเว้ย จะทำอะไรคิดบ้างดิ " พี่เขาเลยก้มหน้าแล้วขอโทษเรายกใหญ่เลย เราก้เลยให้อภัยไปคะ แล้วพี่เขาเลยถาม "ทำไมถึงไมยอมอ่ะ รักไม่ใช่อ่อ ต้องยอมดิ" เราเลยเถียงค่ะ"รักหรอ ถ้ารักจริงๆไม่ทำแบบนี้หรอก" หลังจากนั้นเราก็เริ่มคิดว่าจะเลิกดีไหมนะ หลังจากวันนั้นไปสักพัก เราเริ่มได้ยินข่าวลือที่เกี่ยวกับพี่เขา เราเลยถามไปคะ "เตง มีไรอยากบอกเขาป่าวว" พี่เขาหลบตาเรา เราเลยยิ่งจ้องค่ะ "ป...ป่าว" เราเลยเหวียงใส่ค่ะ "เอ่อ ถ้าไม่บอกก็ไม่เปนไร แต่ไม่ต้องมาคุยกัน เคร๊" พี่เขาเลยยอมบอกค่ะ เป็นเรื่องที่เราไม่ยากเชื่อมากที่สุด มันคือเรื่อง การเคยมีเพศสัมพันธ์ตอนม.ต้น....
พี่เขาก็สารภาพว่า"เตงเขาเคยมีเซ็กซ์กับแฟนเก่า อ่ะ เขาว่าเตงอาจจะรับไม่ได้ เขาขอโทษนะ แต่ถ้าเตงไม่สบายใจ..... เลิกก็ได้นะ " พอเราได้ยินเราเลย ร้องไห้ออกมา แบบไม่สนว่ามีใครอยู่ตรงนั้น เราเลยถามออกไปว่า"แล้วแฟนเก่าท้องไหม ป้องกันไหม เขาว่าไงบ้าง" พี่เขาก็ตอบเราตามความจริงเราเลย ขออยู่คนเดียวสักพักเราว่าเรารับไม่ได้ แต่จะให้เลิเราก็ไม่ยอมอ่ะ เราเลยทำเป็นว่าไม่เคยคุยเรื่องนี้ แต่...มันก็ยังจำเรื่องได้อยู่ดี เราเริ่มไม่ค่อยคุยกับพี่เขา พี่เขาชวนไปไหน เราก็ไม่ไป เราเริ่มถามประวัติต่างๆของพี่เขา แต่พี่เขาไม่ยอมบอกเลย เราเลยต้องไปถามเพื่นพี่เขา และต้องเป็นเพื่อนสนิทเช่นกัน เราเลยถามเรื่องของพี่เขาซึ่งเราก็รู้เกือบทุกเรื่องเกี่ยวกับพี่เขา มีแต่คนรังเกียจ ขนาดเราเองยังรังเกียจเลย แบบรับไม่ได้สักเรื่อง พอถามถึงเรื่องดี ก็ไม่มีเลยสักเรื่อง เราเลยตัดสินใจว่าเราไม่ควรคบต่อไป เราบอกพี่เขาไปว่า "เราว่าเราเข้ากันไม่ได้หรอกเลิกกันเถอะ ว่างั้นไหม 555" เราทำเป็นหัวเราะทั้งที่มันไม่น่าหัวเราะเลย เรากั้นน้ำตาไว้ตลอดเวลาเลย พี่เขาเลยทำหน้าเศร้าออกมา แล้วบอกว่า"เข้าไม่ได้ตรงไหน ก็รักกันดีนิ ไม่เลิกได้ไหม พี่ขอนะ ขอเถอะ พี่รักเราจริงๆ"เราถึงกับน้ำตาคลอเบ้า "เราขอโทษ แต่เราว่าเข้ากันไม่ได้ ยังไม่พร้อมด้วย ขอโทษนะ " พี่เขาเลยยิ้มให้แบบเศร้าๆแล้วบอกว่า"อื้ม ไม่เปนไรค่ะคนเก่งของพี่ ขอให้โชคดีนะคะ พี่รักเรานะ "แล้วจากตอนแรกที่จับมือแน่นมากตอนนี้ก็เริ่มคลายๆออก แล้วมือของเราทั้งคู่ก็ ห่างกัน...ห่างมาก แล้วมันจะไม่กลับไปเป็นเหมือนเดิม หลังจากที่เลิกเราร้องไห้ไม่หยุด แล้วก็คิดว่าทำไปทำไม แต่เราก็โอเคแล้ว ไม่รุ้สึกอะไรแล้ว แต่ปัญหาคือ เราทั้งคู่มองหน้ากันไม่ติดเลย ตอนนี้พี่เขาก็มีแฟนนใหม่แล้ว แต่เรายังเหมือนเดิมและไม่คิดจะมีแฟนค่ะ
จบล้ะ ขอบคุณที่เข้ามาอ่านนะค่ะทุกคนนน เปนเรื่องที่ต้องมาเจอจริงๆอะค่ะแล้วจะเข้าใจ