ไม่ยอมเป็นเมีย ไม่ยุ่ง ทำแค่งานบ้าน คนเป็นสามียอมไหมคะ

เรื่องนี้คือเรื่องของพ่อแม่เราค่ะ คือแม่กับพ่อไม่ลงรอยกัน เริ่มจากนิสัยก่อนพ่อเป็นคนไม่คิดอะไรค่ะ สบายๆรักลูกรักเมีย เเม่เป็นคนทิฐิสูงมากค่ะ ขี้บ่น ขี้งอนมากๆงอนชนิดที่ว่างอนลืมตาย งอนเป็นเดือนเป็นปี เริ่มจากพ่อแม่เถียงกันเรืองเล็กน้อยค่ะ ก็เลยไม่คุยกัน จริงๆมันหลายเรื่องแล้วทะเลาะกันมาตั้งแต่เราเด็กจนปัจจุบัน26เข้าสู่วัยจะมีครอบครัวชีวิตของตัวเองเเล้ว ก็ยังไม่เลิกทะเลาะ แม่เป็นคนอารมขึ้นลงสูงจนบางครั้งสงสัยว่าเเม่เป็นโรคซึมเศร้า รักก็รักมากเอาใจเต็มที่ อะไรผิดมองผ่าน พอเวลาโกรธแล้วเรื่องอะไรที่ธรรมดาก็มองผิดมากอารมขึ้นมากๆทั้งที่เรืองไม่มีอะไรค่ะ จนวันนึงทะเลาะกับพ่อคือเราเข้าใจพ่อนะคะ แม่กับพ่อเคยเลิกกันไปแล้วเป็นสิบปีแต่วันนึงขอกลับเข้ามาอยู่ใหม่หลังจากที่ออกไปลำบาก พ่อก็ให้ค่ะ แต่ตอนนั้นพี่ชายบอกพ่อว่าไม่อยากให้กลับมาเพราะพ่อกับแม่เข้ากันไม่ได้ แต่แล้วพ่อคือรักแม่ค่ะ ให้เข้ามา เราก็อยู่เป็นครอบครัวมีความสุขมากๆตลอดระยะเวลามีทั้งสุขมากๆแล้วก็ทุขมากๆเพราะเรื่องเรื้อรังนิสัยที่ตรงกันข้ามของพ่อกับแม่ พี่ชายเคยพูดคำนึงว่าพ่อกับแม่ไม่น่ามาเจอกัน เพราะเขาทั้งสองคนละขั้ว แต่ดันมีพี่ก่อนเลยต้องตกกระไดพลอยโจนมาเป็นพ่อเป็นแม่ เวลาทะเลาะกันครั้งนึงแม่ก็จะบอกไม่ยอมเป็นเมีย แต่จะอยู่ภายใต้ชายคา จะอยากถือครองเงินพ่อ แต่เค้าก็ทำอาหาร ซักเสือผ้า แต่จะขอไม่คุยกับพ่อ คือไม่ยุ่งเลย นอนคนละที่ จนวันนึงพ่อได้พบผู้หญิงคนนึง จนเรียกว่าเป็นเมียพ่อคนนึงละค่ะ แม่ก็ทำทุกอย่างเพื่อให้พ่อกลับมา ทั้งสองกลับมาสวีทกันเหมือนเดิม พ่อเลิกกับผญ คนนั้น เรากลับมาเป็นครอบครัวที่น่ารัก จนสักพักแม่กลับมาเป็นเหมือนเดิม เราเดาว่าคนมีเมียน้อยบางคนคงเพราะเหงา หรือไม่ได้รับการใส่ใจ จึงหันเหไป ต้องท้าวความว่าพ่อเป็นคนซื่อสัตย์รักแม่มาก แต่ตลอดระยะเวลา แม่เราใช้อารมนำทางชีวิตมาตลอด แต่ปากบอกตัวเองดี เปลี่ยนแปลง ทำในสิ่งที่ถูกต้อง แม่ชอบทำบุญมาก ชอบฟังธรรมไปวัด  ออกบ่อยมากเดือนนึงขึ้นเหนือร่องใต้ อยู่บ้านเฉยๆเพราะแม่บอกว่าพอแล้วทำมาเยอะ ลูกจบแล้วไปเอาตัวรอดเอง แต่แม่จะขออยู่เฉยๆเทียววัดอย่างเดียว เพราะเดี่ยวตายไม่ได้ทำ ตอนเเรกเราเข้าใจนะ แต่พอเราโตมามอง เห้ย แล้วพ่อเราทำไมไม่ได้พักอ่ะ ถ้าวันนึงพ่อบอกบ้างชั้นจะไม่ทำพอแล้ว ทั้งบ้านจะเอาที่ไหนกิน  ต้องบอกก่อนพ่อขยันมากท่านจะ60แล้วแต่ยังค้าขายงกๆ แม่เพิ่ง50ต้นๆยังสาวมาก ใครๆทักเป็นพี่สาวเราค่ะ แต่เลือกจะไม่ทำอะไรแล้ว  ค่าใช้จ่ายในบ้านรวมทั้งค่าตัวแม่พ่อให้ แต่เค้าทั้งสองไม่ได้ยุ่งอะไรกันฉันท์สามีภรรยา อันนี้รู้เพราะพ่อจะปรึกษาเรา จนได้ไปเผลอมีเมียน้อยคนนั้นๆละค่ะ แต่ก็มีแค่เกือบปีจนแม่ทำเหมือนจะดีกับพ่อเอาพ่อกลับมาแล้วพ่อก็จบกับผญคนนั้นไป แต่ตอนนี้ทีเราโกรธคือแม่ไดพ่อมาแล้วกลับมาทำเหมือนเดิม ทิ้งขว้างพ่ออีกแล้ว ลืมบอกว่าตอนครอบครัวสุขสันต์พ่อให้เงินเดือนแม่6000 เรากับพี่รวมกัน6000 แม่มีเงินเดือน12000 เอาไว้เที่ยวทัวร์บุญอย่างเดียว เเล้วก็อยู่บ้าน ในขณะที่ทุกคนทำงานงกๆ เครียด แต่ก็ไม่ให้กระทบแม่ แล้วแม่ชอบพูดดูถูกเงินพวกเราพ่อลูกบ่อยๆว่าเงินแค่นี้ทำไรได้ บอกว่าจะออกไป พูดคำว่าจะไปๆมาเป็นสิบปีเเล้ว จนพวกเรารู้เเกวว่าไม่มีที่ไป การจะไปเริ่มต้นใหม่คงไม่ใช่เรื่องง่าย ที่พูดทาวความมาเยอะ จริงๆมันมีดีเทลในชีวิตเยอะมาก แต่ก็เอาคร่าวๆย่อๆ เรื่องทั้งหมดส่วนนึงมาจากพ่ออ่อนแอเพราะเวลาเเม่ด่า พ่อเงียบตลอด แต่แม่จะสายหยาบคายด่าเก่งมาก ด่าวัวล้มหายตายจาก ส่วนพ่อสายเงียบ มันไม่มีการแย้งแม่เลยทิฐิสูงเพราะได้ยินแต่เสียงตัวเอง ความคิดตัวเองคนเดียว ใครพูดไีรไม่ได้เขาจะไม่ยอมรับด่ากลับจนทุกคนต้องเงียบเอือมระอา ล่าสุดคือที่แม่ไม่พูดกับพ่อๆเลยไม่ให้เงิน แต่ให้ค่ากับข้าวค่าอะไรปกติที่เฉพาะทีรับผิดชอบครอบครัว แต่ไม่ให้ค่าตัวแม่ เพราะเขาบอกไม่เป็นเมียแล้วจะให้ค่าอะไร ตอนนี้ท่านทั้งสองไม่คุยกันเพราะเเม่ไม่คุยโกรธกันมาตอนนี้สามสีเดือนแล้ว เดินสวนไปมา บางครั้งแม่จะไปไหนใช้น้าโทรมาหาพ่อให้พาไปตัวเองไม่พูดเอง หลายๆอย่างเราส่ายหัวกับแม่แต่ก็ทำไรไม่ได้ เคยออกโรงแทน เลยกลายเป็นโกรธกับแม่เองเป็นเดือนเลย เลยไม่กล้ายุ่งอีก ต้องทนอย่างเดียว เราว่าเค้าทั้งสองไม่พ้นกันหรอกคิดว่าก็คงตายจากแต่คนที่อยู่เช่นเราจะเป็นบ้าก่อน เลยอยากถามว่าสามีทั้งหลายจะให้ค่าตัวไหมคะ แม่เที่ยวเอาเริ่องนี้ไปคุยกับเพื่อนแม่ๆก็ว่าพ่อว่าพ่อใจดำ แต่เราว่าแม่ต่างหากใจดำกับคนที่เลี้ยงตัวเองมาก พ่อเคยคุยกับเราว่าเรื่องมีอะไรกันเขาไม่คิดแล้วแก่แล้วขอแค่มีคนดูแลเค้ากลับมาเอาใจใส่ เขาพอแล้วพร้อมให้ทุกอย่าง เราได้แต้น้ำตาซึมแต่ไม่รุ้ช่วยอย่างไรเพราะพ่อก็ไม่เด็ดขาด ไม่กล้าพูดมันเลยเป็นแบบนี้

เชิญแสดงความเห็นได้เลยค่ะ ขอบคุณค่ะ