สวัสดีดีครับ นี้เป็นกระทู้แรกของผมครับ หากผิดพลาดประการใดต้องขภัยมา ณ ที่นี้ด้วย
ทุกคนคงมีนิสัยด้านมืดกันใช่ไหมครับ แต่กรณีของผมมันค่อนข้างที่จะน่ารังเกียจมากในสังคม
ผมเป็นนักเรียนมัธยมปลายคนหนึ่งครับ เบื้องหน้าผมเป็นคนที่ร่าเริง ยิ้มง่าย เพื่อนฝูงค่อนข้างเยอะถึงเยอะมาก( ผมชอบเข้าสังคมครับ)
ทางบ้านของผมสงสัยว่าผมเป็นเกย์หรือเปล่า ซึ่งผมนั้นรู้ตัวเองนานแล้ว แต่มันแค่ยังไม่พร้อมที่จะพูดให้พวกท่านเข้าใจในตัวผม ด้วยเรื่องการเรียนที่ทำให้พวกท่านไม่ค่อยใจสักเท่าไหร่ ผมจึงไม่กล้สพอที่จะทำให้พวกท่านผิดหวังในเรื่องนี้อีกเพราะผมเป็นพี่คนโตและมีน้องสาวอีกคน ผมจึงกังวลมาก
เข้าเรื่องเลยนะครับ ที่บ้านของผมมีธุรกิจรับจ้างซักผ้า รีดผ้าจ้างครับ ผมก็ช่วยแม่ซักผ้าด้วย และแม่ผมจะเป็นคนรีดเอง นิสัยด้านมืดของผมเริ่มต้นตั้งแต่ตอนอยู่ม.ต้นครับ ผมชอบแอบขโมยเสื้อผ้าของลูกค้ามาซ่อนแล้วทำเรื่องอย่างว่า ผมรู้ว่ามันเป็นอะไรที่บ้ามากและเข้าข่ายโลกจิตด้วย หลายครั้งที่แม่ผมจับได้ผมก็ทำเฉไฉไม่รู้เรื่องแต่เวลาที่ผมมีแฟนผมจะไม่ทำอย่างนั้นเลย (แต่ผมเวอร์จิ้นอยู่นะครับ) จนถึงตอนนี้ครับ แม่ผมจับได้อีกครั้งและจะนำตัวผมพบแพทย์ ผมอยากเลิกนิสัยนี้ด้วยตัวเองมากกว่าแต่ก็พยายามถึงหลายครั้งแต่ก็ล้มเหลว ผมรู้ว่ามันผิดแต่อารมณ์ชั่ววูบมันพาให้ทำอย่างนั้นลงไป และครั้งนี้ผมจะลองอีกครั้ฃ ผมอยากรู้ว่าต้องทำอย่างไรดีครับถึงจะเลิกอาการโรคจิตแบบนี้ได้โดยไม่ต้องพบแพทย์ รบกวนด้วยนะครับ ขอบคุณครับ
นิสัย "ด้านมืด" ที่อยากแก้ไข..
ทุกคนคงมีนิสัยด้านมืดกันใช่ไหมครับ แต่กรณีของผมมันค่อนข้างที่จะน่ารังเกียจมากในสังคม
ผมเป็นนักเรียนมัธยมปลายคนหนึ่งครับ เบื้องหน้าผมเป็นคนที่ร่าเริง ยิ้มง่าย เพื่อนฝูงค่อนข้างเยอะถึงเยอะมาก( ผมชอบเข้าสังคมครับ)
ทางบ้านของผมสงสัยว่าผมเป็นเกย์หรือเปล่า ซึ่งผมนั้นรู้ตัวเองนานแล้ว แต่มันแค่ยังไม่พร้อมที่จะพูดให้พวกท่านเข้าใจในตัวผม ด้วยเรื่องการเรียนที่ทำให้พวกท่านไม่ค่อยใจสักเท่าไหร่ ผมจึงไม่กล้สพอที่จะทำให้พวกท่านผิดหวังในเรื่องนี้อีกเพราะผมเป็นพี่คนโตและมีน้องสาวอีกคน ผมจึงกังวลมาก
เข้าเรื่องเลยนะครับ ที่บ้านของผมมีธุรกิจรับจ้างซักผ้า รีดผ้าจ้างครับ ผมก็ช่วยแม่ซักผ้าด้วย และแม่ผมจะเป็นคนรีดเอง นิสัยด้านมืดของผมเริ่มต้นตั้งแต่ตอนอยู่ม.ต้นครับ ผมชอบแอบขโมยเสื้อผ้าของลูกค้ามาซ่อนแล้วทำเรื่องอย่างว่า ผมรู้ว่ามันเป็นอะไรที่บ้ามากและเข้าข่ายโลกจิตด้วย หลายครั้งที่แม่ผมจับได้ผมก็ทำเฉไฉไม่รู้เรื่องแต่เวลาที่ผมมีแฟนผมจะไม่ทำอย่างนั้นเลย (แต่ผมเวอร์จิ้นอยู่นะครับ) จนถึงตอนนี้ครับ แม่ผมจับได้อีกครั้งและจะนำตัวผมพบแพทย์ ผมอยากเลิกนิสัยนี้ด้วยตัวเองมากกว่าแต่ก็พยายามถึงหลายครั้งแต่ก็ล้มเหลว ผมรู้ว่ามันผิดแต่อารมณ์ชั่ววูบมันพาให้ทำอย่างนั้นลงไป และครั้งนี้ผมจะลองอีกครั้ฃ ผมอยากรู้ว่าต้องทำอย่างไรดีครับถึงจะเลิกอาการโรคจิตแบบนี้ได้โดยไม่ต้องพบแพทย์ รบกวนด้วยนะครับ ขอบคุณครับ