สวัสดีครับผม
ผมมีเรื่องเล่าให้ฟัง ไม่รู้มันเป็นเรื่องที่โชคร้ายกับเด็กตาดำๆๆๆหรือเปลาก็ไม่รู้
เข้าเรื่องเลยก็แล้วกันครับ
เมื่อประมาณตอนม.3 ตอนนั้นปี54 ผมไปเจอถุงยางอนามัยอันหนึ่งมีน้ำอุสจิอยู่ ด้วยความที่ว่าผมอยู่บ้านนอก สังคมออนไลน์ยังไม่ทันสมัยเหมือนปัจจุบันรวใถึง เป็นเกย์ที่ไม่เหมือนชาวบ้านชาวช่อง แถวบ้านจะเรียกผมว่าเป็นตุ้ด แต่ผมเป็นคนเก็บกด ผมแอบเก็บถุงยางอนามัยที่มีคนใช้แล้วไปบ้าน แล้วเอาถุงยางที่เปื้อนน้ำอสุจิครอบลงไปที่จู๋ครับ ก็ด้วยความที่ไม่รู้อะไร อาจจะเรียกผมว่าโรคจิตก็ได้ ผมก็เหมือนผู้ชายทั่วๆไปที่ปลอดปล่อยอารม พอทำเสร็จตอนนั้นจำได้ว่าชั่วโมงกว่า
พอเวลาผ่านไปปี56ซึ่งตอนนั้นผมก็อยู่ม5 ร่างกายผมก็เริ่มเจ็บป่วยง่ายมาก เป็นลมบ่อยมาก ไม่มีแรง ผิวเริ่มคล้ำ แต่ผมเป็นคนผิวขาวเลยไม่ค่อยดูออก แต่ผมดูออกว่าผิวผมคล้ำลง แต่ช่วงนั้นผมไม่ได้คิดอะไร ไม่สบายก็ไปออกกำลังก็ช่วยบรรเทาได้บ้าง ดีขึ้นเยอะเลย ดื่มน้ำเยอะด้วย แต่ปวดหัวบ่อยมาก
ผ่านมาปี58เมื่อต้นปี ผมต้องตรวจร่างกายเพื่อสมัครเรียนมหาวิทยาลัย ตรวจเลือดหาโรค ผลตรวจเลือด ออกมาว่าผมติดเชื้อHiv ผมล้มทั้งยืนร้องไห้หนักมาก อะไรเด็กที่กำลังจะจบม.6ต้องติดเชื้อหรอ ไม่จริง ผมไม่ยอมรับ ผมไม่เอามหาวิทยาลัยที่ต้องเอาผลตรวจเลือด ผมเสียใจ อะไรคนเรียนเก่งต้องเป็นหรอ
พระเจ้าช่างใจร้ายอะ
ผมตัดสินใจมาต่อปี1ที่มหาวิทยาลัยเอกชน ผมเสียใจอะ ตอนนี้ร่างกายผมโทรมมากผมหาทางออกไม่เจอเลย มาตื้อตันไปหมดเลย ผมทำให้ที่บ้านต้องเสียใจ ต้องทำไงดี ผมไม่อยากกินยาต้านไวรัส แค่นี่ติดHiv
18+ ชีวิตนี้ต้องทำไง
ผมมีเรื่องเล่าให้ฟัง ไม่รู้มันเป็นเรื่องที่โชคร้ายกับเด็กตาดำๆๆๆหรือเปลาก็ไม่รู้
เข้าเรื่องเลยก็แล้วกันครับ
เมื่อประมาณตอนม.3 ตอนนั้นปี54 ผมไปเจอถุงยางอนามัยอันหนึ่งมีน้ำอุสจิอยู่ ด้วยความที่ว่าผมอยู่บ้านนอก สังคมออนไลน์ยังไม่ทันสมัยเหมือนปัจจุบันรวใถึง เป็นเกย์ที่ไม่เหมือนชาวบ้านชาวช่อง แถวบ้านจะเรียกผมว่าเป็นตุ้ด แต่ผมเป็นคนเก็บกด ผมแอบเก็บถุงยางอนามัยที่มีคนใช้แล้วไปบ้าน แล้วเอาถุงยางที่เปื้อนน้ำอสุจิครอบลงไปที่จู๋ครับ ก็ด้วยความที่ไม่รู้อะไร อาจจะเรียกผมว่าโรคจิตก็ได้ ผมก็เหมือนผู้ชายทั่วๆไปที่ปลอดปล่อยอารม พอทำเสร็จตอนนั้นจำได้ว่าชั่วโมงกว่า
พอเวลาผ่านไปปี56ซึ่งตอนนั้นผมก็อยู่ม5 ร่างกายผมก็เริ่มเจ็บป่วยง่ายมาก เป็นลมบ่อยมาก ไม่มีแรง ผิวเริ่มคล้ำ แต่ผมเป็นคนผิวขาวเลยไม่ค่อยดูออก แต่ผมดูออกว่าผิวผมคล้ำลง แต่ช่วงนั้นผมไม่ได้คิดอะไร ไม่สบายก็ไปออกกำลังก็ช่วยบรรเทาได้บ้าง ดีขึ้นเยอะเลย ดื่มน้ำเยอะด้วย แต่ปวดหัวบ่อยมาก
ผ่านมาปี58เมื่อต้นปี ผมต้องตรวจร่างกายเพื่อสมัครเรียนมหาวิทยาลัย ตรวจเลือดหาโรค ผลตรวจเลือด ออกมาว่าผมติดเชื้อHiv ผมล้มทั้งยืนร้องไห้หนักมาก อะไรเด็กที่กำลังจะจบม.6ต้องติดเชื้อหรอ ไม่จริง ผมไม่ยอมรับ ผมไม่เอามหาวิทยาลัยที่ต้องเอาผลตรวจเลือด ผมเสียใจ อะไรคนเรียนเก่งต้องเป็นหรอ
พระเจ้าช่างใจร้ายอะ
ผมตัดสินใจมาต่อปี1ที่มหาวิทยาลัยเอกชน ผมเสียใจอะ ตอนนี้ร่างกายผมโทรมมากผมหาทางออกไม่เจอเลย มาตื้อตันไปหมดเลย ผมทำให้ที่บ้านต้องเสียใจ ต้องทำไงดี ผมไม่อยากกินยาต้านไวรัส แค่นี่ติดHiv