ความรักกับอุปสรรคมันเป็นของคู่กัน......

นี่เป็นโพสต์แรกเลยคับ อาจจะไม่ค่อยเล่าเรื่องเก่งแต่ะจะพยายาม เรื่องมีอยู่ว่า ตอนม.3(อยู่ในช่วงวัยรุ่น)การมีความรักนั้นเป็นเรื่องปกติ ตอนนั้นผมเลิกกับแฟนใหม่ๆเพราะตัวผมเอง ผมมีความรักที่มีอคติมากเกินไปจนทำให้เราเลิกกันแต่ตอนนั้นผมมีความสุขมากและเราก็จบกันด้วยดี จากนั้นมาเราก็เป็นเพื่อนที่ดีมาตลอดแต่เรื่องที่ผมจะเล่าคือผมเริ่มคุยกับเพื่อนของแฟนแต่เขาไม่ได้สนิดกันมากเลยคุยกันมาเรื่อยๆ เราคุยกันก็เหมือนเพื่อนปกติคุยกันนี่แหละหยอกล้อตามประสาวัยรุ่นจากนั้นมาเราก็เริ่มสนิทกันจนทำให้ผมหวั่นไหว และตอนนั้นผมต้องมาต่างประเทศบวกกับการจะขอผู้หญิงเป็นแฟนตอนนั้นมันเป็นอะไรที่ลำบากใจมาก ผมได้คิดๆๆๆๆอยู่เป็นอาทิตย์จนผมทนไม่ไหวเลยได้บอกความใจในกับเขาไป วันนั้นเป็นวันที่ผมกลัวมาก กลัวว่าเขาจะไม่รับรักเพราะว่าเป็นเพื่อนกันบวกกับผมต้องมาต่างประเทศ แต่เขาก็ตัดสินใจเลือกผมทั้งที่ผมไม่มีความพร้อมเลย หลังจากนั้นเราก็ได้เป็นแฟนกันได้แค่สามเดือนครับ
ผมมีความสุขกับคนนี้มากช่วงเวลาที่ที่ได้ใช้ด้วยกันมันไม่สูญป่าวเลย ผมใช้เวลากับเขาทุกวัน คุยโทรศัพท์ทุกวัน ไปเจอหน้าที่ รร ทุกวัน มันทำให้เรามีความสุขมาก มีต่อน่ะคับ