สวัสดิ์ดีค่ะ..ต้องขอกล่าวไว้ตรงนี้เลยว่า..''ไม่เคยเขียนกระทู้หรือตั้งกระทู้ในพันทิปมาก่อน''..ส่วนมากเป็นแค่ผู้อ่านกระทู้ต่างๆแก้เครียด
แต่วันนี้ตั้งใจอยากจะมาตั้งกระทู้เกี่ยวกับ ความสับสนในตัวเรา ... ''วงเล็บไว้ก่อนน่ะค่ะว่า'' (ถ้าพิมอะไรผิดอะไรม่เข้าใจก็ขอโทษด้วน่ะคะ จะพยายามเล่าเรื่องเพื่อไม่ให้เพื่อนๆไม่งงกันน่ะค่ะ) ...
เริ่มเลยละกันเดี๋ยวจะยาว .. คือเราไม่ขอบอกชื่อเราละกัน เราขอแทนตัวเราว่า "เรา" ละกันง่ายดี ฮิฮิ
คือเราเป็น ผู้หญิงคนนึงที่ โลกส่วนตัวค่อนข้างสูง เป็นคนไม่ชอบความวุ่นวาย ไม่ชอบอยู่กลางผู้คนมากมาย และไม่ชอบ อยู่ในห้องกว้างๆโล่งๆ
แต่เราชอบอยู่กับเพื่อนที่สนิดมากจริงๆ ชอบไปเที่ยวกับเพื่อน แต่จะไม่ไปไหนมาไหนคนเดียว (คือไปไหนคนเดียวไม่เป็น) เเละครอบครัวก็คือเพื่อนของเราเช่นกัน ... เราเป็น ผญ ธรรมดาคนนึง อยากมีแฟน อยากไปไหนมาไหนด้วยกัน อยากกินข้าวดูหนัง ทำอะไรที่คนเป็นแฟนเขาทำกันเเล้วมีความสุข
แต่ส่วนตัวเราเอง อยู่ ตปท .. เราจะกลับไทยก็ครั้งละหน ... ปีนึงก็เดือนเดียว และทุกๆเดือน ที่ได้กลับไทย ก็ยอมรับน่ะว่า ... อยากหาแฟนเดินควง
แต่เราไม่ได้หมายถึงว่าคบกันระยะสั้น เจอกันวันเดียวแล้ว มีอะไรกันน่ะเว้ย ก็แบบคบๆคุยๆกัน ไปกินข้าวดูหนังด้วยกัน แบบนั้นอ่ะ เออ แต่ไม่ซั่มกันน่ะ
แต่ปัญหาอ่ะ มันไม่มีใครรับได้ เพราะเราอยุ่ไกล แล้วอยู่ไทยแค่เดือนเดียว ก็มีนอกจาก ไอ่พวกผู้ชายรักสนุดหลอกฟันไม่คิดผูกพัน เนี้ยแหละที่จะรับได้
แต่ช่วงเมษา ปีนี้ ที่ผ่านมา เราก็กลับไทยไปน่ะ ก็ถือว่าปีนี้ของเมษา ดีกว่าปีก่อนๆน่ะ ไม่ได้หลงตัวเองน่ะเว้ย มีคนมาจีบ เพราะก่อนหน้านั้น มีแต่ไปจีบเขาเอง
แต่นี้เขามาจีบเราก่อน เขาเป็นนักร้อง ตามร้านเหล้า แต่ก็อย่างว่าเเหละค่ะ คุยกันวันเเรกก็รุ้เลยหวังฟันทิ้งอย่างเดียว แหมมมมมมม ในเมื่อมันมาจีบเราก็เลยเล่นด้วย แต่เราไม่ได้เอาจริงๆน่ะค่ะ ไม่ได้คิดจะจริงจัง ไม่เคยไปไหนมาไหนสองคน ส่วนมากถ้าเขาอยากเจอก็บอกเจอกันที่ร้านเหล้าที่เขาร้องเพลง และเราก็ไปกับพวกพี่เรา ไปนั่งกินเหล้ากันเยอะๆๆ ไม่เคยอยุ่กันสองต่อสองด้วยค่ะ จูบก็ไม่ จับมือก็ไม่ค่ะ ก็ได้แต่คุยๆจีบๆ แค่ช่วงเวลาแค่วันเดียวที่มันเดินเข้ามาจีบที่ร้านเหล้า เเลกเบอร์วันนนั้นมันโทรมาก็ขอเป็นแฟนเลยค่ะ แล้วบอกชอบตั้งแต่เดินแถวๆหน้าร้านเเล้ว ช่วงนั้นลูกค้ามันน้อยค่ะ อิ่บ้าาา คือเรามาร้านนี้บ่อยปกติไม่เห็นมันเเซวมันชอบ พอมาวันนี้ลุกค้าน้อยไงค่ะเห็นเราเดินผ่านไง เลยสดุดตา แหมมมมมมม แต่ก็ช่างหัวไอ่นักร้องบ้าขี้เก๊กนั้นไปเทอะค่ะ ไม่ได้ใส่ใจ สุดท้ายเรากับไอ่นักร้องหื่นนั้นก็เลิกคุยกัน เพราะไม่เอาอ่ะ
จะหลอกให้เราไปห้องอย่างเดียว ถึงจะอยากเดินควงแต่หื่นก็ไม่เอาอ่ะ
ข้ามเลยละกันเดี๋ยวยาวกว่านี้ .. จนสิ้นเดือนเมษา ก็กลับมา ตปท คือวเดือนแรกก็ไม่มีอะไรหรอกคะ พอเดือนต่อมา ก็ดันบังเอิญเจอคนๆนึงในเฟสบุ๊ค ขอย่อชื่อเขาว่า "เขา''ละกันง่ายดี อิอิ คือตอนเเรก ก็เข้าไปส่องเฟสเขา แต่เห็นว่ามีรูปคู่กับแฟน แฟน
สวยโคร่ตตตตน่ารักมาก ..เรานี้แบบมองตัวเอง เห้ออ ครึ่งนึงยังไม่ได้เขาเลยเห้อออ ... เเต่พอรูปถัดๆไป เห้ยบังเอิญ เป็นเพือนกับเพื่อนของเรา ซึ่งวันนั้นที่เรารุ้ว่าเขาเป็นเพื่อนกับเพื่อนของเรา งงมั้ย? - -'
เราก็เลยไปกระหน่ำไลท์เขา เขาก็เลยทักมา วันนั้นก็เป็นวันแรกที่เริ่มคุยกับเขา และก็รุ้ว่า เขาโสดมาสักพักนึงละ กำลังเจ็บแสบมาเลย เเละบ้านเขาก็อยุ่ไก้ลๆบ้านเราที่เมืองไทยด้วย ห่างกันนิดเดียว เราสองคนก็คุยกันสักพักนึง คุยไปคุยมา ต่างคนก็ต่างคน ว่าเอ่อ เหมือนจะเคยเห็นผ่านๆน่ะ ตอนช่วงเมษา แต่ไม่ได้สนใจอะไร ...ก็คือ คุยกันถูกคออ่ะ ก็คุยมาเดือนกว่าๆ ก็อืมตัดสินใจลองคบกันดู ตอนนี้เรากับเขาคบกันมา5จะ6 เดือนแล้ว ตอนคบกับเขาเเรกๆเขาดีมากเลยน่ะคะใส่ใจทุกรายละเอียด ยิ๊บย่อยก็เก็บมาเป็นดีเทลเล็กๆน้อยๆ แต่พอเริ่มคบกันได้เกือบๆหนึ่งเดือน เอาแล้วค่ะ ปัญหาก็มา เขาเป็นคนโคร่ตของโคร่ตขี้หึงมากเลยค่ะ ประเด็นที่ทะเลาะกันนี้เลย "เฟสบุ๊ค'' ...อะไรที่เกี่ยวกับ "โซเชี่ยว" ทะเลาะกันหมดค่ะช่วงแรกๆน่ะค่ะ เราก็ดีใจน่ะค่ะ ว่าเอ่อ เห้ยมันรักเรานิว่ะ
หึง ดีใจมากก แต่พอนานไป จะเข้าเดือนที่2 เอาแล้วค้าหนักกว่าเดิมจ้าา "ตอบช้าก็ผิด คอยจับผิดต่างๆนา" เเละเราเป็นคนมีโทรศัพท์หลายเครื่อง เพราะเราเป็นคนชอบโทรศัพท์ชอบมากๆๆๆ เราชอบเอามาถ่ายรุปเล่นเกม ดูหนังนนั้นนี้ คือเราเป็นคนบ้า เทคโนโลยี่ แต่เขาก็หาเรื่องเราตลอดเวลา คุยกับ ใคร แคปหน้าจอมาดู คือแบบเราก็อดทน ไม่เป็นอะไร แต่ในวันนึงเขาถามแบบเนี้ย จับผิดแบบเนี้ยเป็นร้อยๆครั้ง นับไม่ถ้วนค่ะ มันเยอะมากกจริงๆ
คือเราอดทนจริงๆ จนสุดท้าย เรารุ้สึกเบื่ออะ มันมากไปก็ไม่ดี เขารักเรามาก เราก็โอเครุ้สึกดีน่ะ มีคนรักเรามาก แต่ถ้าเขาจะรักเรามาก และเขาเป็นแบบนี้ เราว่าเราคงทนไม่ไหว พอวันนั้นจะเข้าเดือนที่3เลยตัดสินใจบอกเลิก แต่สุดท้ายจะเลิกกับเขากี่ครั้งๆ ก็กลับมาเป็นเหมือนเดิมทุกครั้ง คือกลับมาคบกันเหมือนเดิมทุกครั้ง เราก็ไม่เข้าใจตัวเองว่า ... กูจะกลับมาทำไม??? - -'' คือกลับมามันก็เหมือนเดิมอ่ะค่ะ จนถึงทุกวันนี้5จะ6เดือน เลิกกันหลายรอบมาก เขาบอกเขาจะเปลี่ยนตัวเองเขารักเรามาก ไม่อยากเสียเราไป อยุ่กับเขา เราก็ได้แต่อืมๆๆ ไม่ได้สงสารน่ะค่ะ แต่เนี้ยเเหละค่ะสับสน คือ เราบอกไม่ถุกอ่ะคะว่าเรารักเขารึเปล่าว? แต่เวลาเขาทำตัวจุกจิก ถามนั้นถามนี้ เราก็จะหงุดหงิด โมโห เป็นบ้าไปเลยค่ะ จนบางครั้งเรา ไข้ขึ้นเลยก็ว่าได้ คือเขาก็บอกน่ะ แค่ถามเฉยๆ อยากชวนคุยด้วยเฉยๆ คือบางทีก็แบบ เราทำงานกลับบ้าน มา คือเราเหนื่อยกับงานมากก เหนื่อยจริงๆน่ะค่ะ เราก็วีดีโอคอลกันตลอดดตอนกลับบ้านนมา
ตอนพักงานเราก็ต้องวีดีโอคอลหาเขา ปิดกล้องดูเฟสก็ว่าคะ เวลาวันหยุดเสาร์อาทิตย์ จะออกไปไหนต้องวีดีโอคอลด้วยน่ะตะ เเต่เราจะพยายามอธิบายให้เขาฟัง บอกโทรธรรมดาค้างไว้ไรเงี้ยให้เขาสบายใจ แต่เราอึดอัดค่ะโทรค้างไว้ไรเงี้ย เห้ออออออ คือเราห้ามห่างเขาเลยยยยย นี้เเหละเป็นเหตุผลที่เราอยากจะไปข้างนอกบ่อยๆ มันจะได้หายเครียดบ้าง บางทีเราอึดอัด เราอยากพักผ่อน เเต่เขาไม่เข้าใจ เขาหาว่าไม่ได้คุยกันเลย ทั้งอาทิตย์แกก็ทำงาน คุยกันบางที คือเขาบอกจะให้เราคุยๆๆๆๆๆ คือเราก็ไม่มีเรื่องคุยป่ะค่ะ?? ทำไมเขาไม่หาเรื่องคุยบ้างละ? คือบางทีคนเราคบกันแรกๆมันก็ต้องหวานเเหว คุยกันนั้นนนี้โน้นเยอะแยะ ...ทุกคนก็เป็นมันต้องยอมรับกันอยุ่เเล้ว เเรกๆ อะไรก็หวานปานจะแหกตูดดม แต่พอนานๆคบกันไป เราเเละเขาก็ต้องยอมรับถ้าหากคิดจะใช้ชีวิตร่วมกันจริงๆ คนเรามันอยุ่ด้วยกันตัวติดๆกันบางทีก็ไม่มีอะไรคุยเลย แค่ต่างคนต่างหาอะไรทำ ... การที่คุยน้อยลงไม่ได้แปลว่าเราจะไม่รักเขาน่ะ เเค่ไม่มีไรจะคุย เเต่เรารักเขาเหมือนเดิม แต่เขา่ไม่เคยเข้าใจอะไรตรงนี้เลย เราเหนื่อยที่ต้องอธิบายอะไรซ้ำๆ จนวันนี้ เราชักจะสับสนความรุ้สึกตัวเองค่ะว่า ทุกวันนี้รักเขาไหม??? แต่รุ้แค่ว่าขาดเขาไม่ได้ ....ในใจก็คิดว่าถ้าไม่มีเขา ชีวิตคงไม่มีใครจะรักเราจริงเท่าชายคนนี้ แต่อีกหนึ่งอย่าง ชีวิตเราก็จะกลับมาเป็น Normal life คือ ชีวิตปกติ ทำอะไรไม่ต้องแคร์ใคร ใช้เวลากับตัวเอง อะไรเเบบนี้ หรือว่าเราเห็นแก่ตัวไป ? เราก็เข้าใจเขาน่ะที่เขาต้องรอเรา แต่เขาต้องเข้าใจเราด้วยว่า เรามีหน้าที่ต้องทำ มันเหนื่อยที่เราพยามอยุ่นี้เราจะเกบตังค์กลับไทยหาเขาน่ะค่ะ คือพยายามจริงๆ เเละเหนื่อยจริงๆ เขากลวัวแต่เราจะไม่รัก เเต่เขาไม่กลัวว่าเราจะเลิกกันเลย เห้ออออออ คือเราแค่ไม่เข้าใจความรุ้สึกตัวเอง ขาดไม่ได้ แต่ไม่แน่ใจว่ารักหรือเปล่าว แต่ตอนนี้ ก็ไม่ได้มีใครน่ะไม่ได้คุยกับ ผช อื่น คือหยุดที่คนนี้ตั้งแต่คบกัน เห้ออออ บางทีเขารักเรามากไป จะกลายเป็นว่าเขาบีบเราให้ตายคามือ -_-'สับสนจริงๆๆ
ใครเคยรู้สึกสับสน...ว่าเรารักเขาหรือเปล่าว?...แต่ที่แน่ๆเราไม่สามารถขาดเขาได้จริงๆ
แต่วันนี้ตั้งใจอยากจะมาตั้งกระทู้เกี่ยวกับ ความสับสนในตัวเรา ... ''วงเล็บไว้ก่อนน่ะค่ะว่า'' (ถ้าพิมอะไรผิดอะไรม่เข้าใจก็ขอโทษด้วน่ะคะ จะพยายามเล่าเรื่องเพื่อไม่ให้เพื่อนๆไม่งงกันน่ะค่ะ) ...
คือเราเป็น ผู้หญิงคนนึงที่ โลกส่วนตัวค่อนข้างสูง เป็นคนไม่ชอบความวุ่นวาย ไม่ชอบอยู่กลางผู้คนมากมาย และไม่ชอบ อยู่ในห้องกว้างๆโล่งๆ
แต่เราชอบอยู่กับเพื่อนที่สนิดมากจริงๆ ชอบไปเที่ยวกับเพื่อน แต่จะไม่ไปไหนมาไหนคนเดียว (คือไปไหนคนเดียวไม่เป็น) เเละครอบครัวก็คือเพื่อนของเราเช่นกัน ... เราเป็น ผญ ธรรมดาคนนึง อยากมีแฟน อยากไปไหนมาไหนด้วยกัน อยากกินข้าวดูหนัง ทำอะไรที่คนเป็นแฟนเขาทำกันเเล้วมีความสุข
แต่ส่วนตัวเราเอง อยู่ ตปท .. เราจะกลับไทยก็ครั้งละหน ... ปีนึงก็เดือนเดียว และทุกๆเดือน ที่ได้กลับไทย ก็ยอมรับน่ะว่า ... อยากหาแฟนเดินควง
แต่เราไม่ได้หมายถึงว่าคบกันระยะสั้น เจอกันวันเดียวแล้ว มีอะไรกันน่ะเว้ย ก็แบบคบๆคุยๆกัน ไปกินข้าวดูหนังด้วยกัน แบบนั้นอ่ะ เออ แต่ไม่ซั่มกันน่ะ
แต่ปัญหาอ่ะ มันไม่มีใครรับได้ เพราะเราอยุ่ไกล แล้วอยู่ไทยแค่เดือนเดียว ก็มีนอกจาก ไอ่พวกผู้ชายรักสนุดหลอกฟันไม่คิดผูกพัน เนี้ยแหละที่จะรับได้
แต่ช่วงเมษา ปีนี้ ที่ผ่านมา เราก็กลับไทยไปน่ะ ก็ถือว่าปีนี้ของเมษา ดีกว่าปีก่อนๆน่ะ ไม่ได้หลงตัวเองน่ะเว้ย มีคนมาจีบ เพราะก่อนหน้านั้น มีแต่ไปจีบเขาเอง
แต่นี้เขามาจีบเราก่อน เขาเป็นนักร้อง ตามร้านเหล้า แต่ก็อย่างว่าเเหละค่ะ คุยกันวันเเรกก็รุ้เลยหวังฟันทิ้งอย่างเดียว แหมมมมมมม ในเมื่อมันมาจีบเราก็เลยเล่นด้วย แต่เราไม่ได้เอาจริงๆน่ะค่ะ ไม่ได้คิดจะจริงจัง ไม่เคยไปไหนมาไหนสองคน ส่วนมากถ้าเขาอยากเจอก็บอกเจอกันที่ร้านเหล้าที่เขาร้องเพลง และเราก็ไปกับพวกพี่เรา ไปนั่งกินเหล้ากันเยอะๆๆ ไม่เคยอยุ่กันสองต่อสองด้วยค่ะ จูบก็ไม่ จับมือก็ไม่ค่ะ ก็ได้แต่คุยๆจีบๆ แค่ช่วงเวลาแค่วันเดียวที่มันเดินเข้ามาจีบที่ร้านเหล้า เเลกเบอร์วันนนั้นมันโทรมาก็ขอเป็นแฟนเลยค่ะ แล้วบอกชอบตั้งแต่เดินแถวๆหน้าร้านเเล้ว ช่วงนั้นลูกค้ามันน้อยค่ะ อิ่บ้าาา คือเรามาร้านนี้บ่อยปกติไม่เห็นมันเเซวมันชอบ พอมาวันนี้ลุกค้าน้อยไงค่ะเห็นเราเดินผ่านไง เลยสดุดตา แหมมมมมมม แต่ก็ช่างหัวไอ่นักร้องบ้าขี้เก๊กนั้นไปเทอะค่ะ ไม่ได้ใส่ใจ สุดท้ายเรากับไอ่นักร้องหื่นนั้นก็เลิกคุยกัน เพราะไม่เอาอ่ะ
ข้ามเลยละกันเดี๋ยวยาวกว่านี้ .. จนสิ้นเดือนเมษา ก็กลับมา ตปท คือวเดือนแรกก็ไม่มีอะไรหรอกคะ พอเดือนต่อมา ก็ดันบังเอิญเจอคนๆนึงในเฟสบุ๊ค ขอย่อชื่อเขาว่า "เขา''ละกันง่ายดี อิอิ คือตอนเเรก ก็เข้าไปส่องเฟสเขา แต่เห็นว่ามีรูปคู่กับแฟน แฟน
เราก็เลยไปกระหน่ำไลท์เขา เขาก็เลยทักมา วันนั้นก็เป็นวันแรกที่เริ่มคุยกับเขา และก็รุ้ว่า เขาโสดมาสักพักนึงละ กำลังเจ็บแสบมาเลย เเละบ้านเขาก็อยุ่ไก้ลๆบ้านเราที่เมืองไทยด้วย ห่างกันนิดเดียว เราสองคนก็คุยกันสักพักนึง คุยไปคุยมา ต่างคนก็ต่างคน ว่าเอ่อ เหมือนจะเคยเห็นผ่านๆน่ะ ตอนช่วงเมษา แต่ไม่ได้สนใจอะไร ...ก็คือ คุยกันถูกคออ่ะ ก็คุยมาเดือนกว่าๆ ก็อืมตัดสินใจลองคบกันดู ตอนนี้เรากับเขาคบกันมา5จะ6 เดือนแล้ว ตอนคบกับเขาเเรกๆเขาดีมากเลยน่ะคะใส่ใจทุกรายละเอียด ยิ๊บย่อยก็เก็บมาเป็นดีเทลเล็กๆน้อยๆ แต่พอเริ่มคบกันได้เกือบๆหนึ่งเดือน เอาแล้วค่ะ ปัญหาก็มา เขาเป็นคนโคร่ตของโคร่ตขี้หึงมากเลยค่ะ ประเด็นที่ทะเลาะกันนี้เลย "เฟสบุ๊ค'' ...อะไรที่เกี่ยวกับ "โซเชี่ยว" ทะเลาะกันหมดค่ะช่วงแรกๆน่ะค่ะ เราก็ดีใจน่ะค่ะ ว่าเอ่อ เห้ยมันรักเรานิว่ะ
คือเราอดทนจริงๆ จนสุดท้าย เรารุ้สึกเบื่ออะ มันมากไปก็ไม่ดี เขารักเรามาก เราก็โอเครุ้สึกดีน่ะ มีคนรักเรามาก แต่ถ้าเขาจะรักเรามาก และเขาเป็นแบบนี้ เราว่าเราคงทนไม่ไหว พอวันนั้นจะเข้าเดือนที่3เลยตัดสินใจบอกเลิก แต่สุดท้ายจะเลิกกับเขากี่ครั้งๆ ก็กลับมาเป็นเหมือนเดิมทุกครั้ง คือกลับมาคบกันเหมือนเดิมทุกครั้ง เราก็ไม่เข้าใจตัวเองว่า ... กูจะกลับมาทำไม??? - -'' คือกลับมามันก็เหมือนเดิมอ่ะค่ะ จนถึงทุกวันนี้5จะ6เดือน เลิกกันหลายรอบมาก เขาบอกเขาจะเปลี่ยนตัวเองเขารักเรามาก ไม่อยากเสียเราไป อยุ่กับเขา เราก็ได้แต่อืมๆๆ ไม่ได้สงสารน่ะค่ะ แต่เนี้ยเเหละค่ะสับสน คือ เราบอกไม่ถุกอ่ะคะว่าเรารักเขารึเปล่าว? แต่เวลาเขาทำตัวจุกจิก ถามนั้นถามนี้ เราก็จะหงุดหงิด โมโห เป็นบ้าไปเลยค่ะ จนบางครั้งเรา ไข้ขึ้นเลยก็ว่าได้ คือเขาก็บอกน่ะ แค่ถามเฉยๆ อยากชวนคุยด้วยเฉยๆ คือบางทีก็แบบ เราทำงานกลับบ้าน มา คือเราเหนื่อยกับงานมากก เหนื่อยจริงๆน่ะค่ะ เราก็วีดีโอคอลกันตลอดดตอนกลับบ้านนมา
ตอนพักงานเราก็ต้องวีดีโอคอลหาเขา ปิดกล้องดูเฟสก็ว่าคะ เวลาวันหยุดเสาร์อาทิตย์ จะออกไปไหนต้องวีดีโอคอลด้วยน่ะตะ เเต่เราจะพยายามอธิบายให้เขาฟัง บอกโทรธรรมดาค้างไว้ไรเงี้ยให้เขาสบายใจ แต่เราอึดอัดค่ะโทรค้างไว้ไรเงี้ย เห้ออออออ คือเราห้ามห่างเขาเลยยยยย นี้เเหละเป็นเหตุผลที่เราอยากจะไปข้างนอกบ่อยๆ มันจะได้หายเครียดบ้าง บางทีเราอึดอัด เราอยากพักผ่อน เเต่เขาไม่เข้าใจ เขาหาว่าไม่ได้คุยกันเลย ทั้งอาทิตย์แกก็ทำงาน คุยกันบางที คือเขาบอกจะให้เราคุยๆๆๆๆๆ คือเราก็ไม่มีเรื่องคุยป่ะค่ะ?? ทำไมเขาไม่หาเรื่องคุยบ้างละ? คือบางทีคนเราคบกันแรกๆมันก็ต้องหวานเเหว คุยกันนั้นนนี้โน้นเยอะแยะ ...ทุกคนก็เป็นมันต้องยอมรับกันอยุ่เเล้ว เเรกๆ อะไรก็หวานปานจะแหกตูดดม แต่พอนานๆคบกันไป เราเเละเขาก็ต้องยอมรับถ้าหากคิดจะใช้ชีวิตร่วมกันจริงๆ คนเรามันอยุ่ด้วยกันตัวติดๆกันบางทีก็ไม่มีอะไรคุยเลย แค่ต่างคนต่างหาอะไรทำ ... การที่คุยน้อยลงไม่ได้แปลว่าเราจะไม่รักเขาน่ะ เเค่ไม่มีไรจะคุย เเต่เรารักเขาเหมือนเดิม แต่เขา่ไม่เคยเข้าใจอะไรตรงนี้เลย เราเหนื่อยที่ต้องอธิบายอะไรซ้ำๆ จนวันนี้ เราชักจะสับสนความรุ้สึกตัวเองค่ะว่า ทุกวันนี้รักเขาไหม??? แต่รุ้แค่ว่าขาดเขาไม่ได้ ....ในใจก็คิดว่าถ้าไม่มีเขา ชีวิตคงไม่มีใครจะรักเราจริงเท่าชายคนนี้ แต่อีกหนึ่งอย่าง ชีวิตเราก็จะกลับมาเป็น Normal life คือ ชีวิตปกติ ทำอะไรไม่ต้องแคร์ใคร ใช้เวลากับตัวเอง อะไรเเบบนี้ หรือว่าเราเห็นแก่ตัวไป ? เราก็เข้าใจเขาน่ะที่เขาต้องรอเรา แต่เขาต้องเข้าใจเราด้วยว่า เรามีหน้าที่ต้องทำ มันเหนื่อยที่เราพยามอยุ่นี้เราจะเกบตังค์กลับไทยหาเขาน่ะค่ะ คือพยายามจริงๆ เเละเหนื่อยจริงๆ เขากลวัวแต่เราจะไม่รัก เเต่เขาไม่กลัวว่าเราจะเลิกกันเลย เห้ออออออ คือเราแค่ไม่เข้าใจความรุ้สึกตัวเอง ขาดไม่ได้ แต่ไม่แน่ใจว่ารักหรือเปล่าว แต่ตอนนี้ ก็ไม่ได้มีใครน่ะไม่ได้คุยกับ ผช อื่น คือหยุดที่คนนี้ตั้งแต่คบกัน เห้ออออ บางทีเขารักเรามากไป จะกลายเป็นว่าเขาบีบเราให้ตายคามือ -_-'สับสนจริงๆๆ