คือเราเลิกเราเลิกกับแฟนเก่ามา 4 ปีแล้วค่ะ ยังรักอยู่ยังไม่ลืม
เรากับแฟนเก่าคบกันมา 3 ปี ค่ะ ได้แค่พูดคุยกันทุกวัน เจอกันบาง ไม่เคยจับมือ ไปกินข้าวกันยังไม่เคยเลยค่ะ เจอกันแต่ที่เรียน ไม่เคยเกินเลย
เรียกว่าคุยกันตลอดเวลา 3 ปีเลย จนวันนึงเราเลือกที่จะปล่อยเขาไป เพราะคิดว่าทางบ้านเราและเขาเข้ากันไม่ได้แน่ๆ ไม่อยากให้ตัวเองรู้สึกดีกับเขาไปมากกว่านี้จึงแยกย้ายกันไปค่ะ (แต่ตอนนั้นไม่ได้บอกเหตุผลเขานะคะ ไม่กล้าบอก ยอมรับค่ะว่าตัวเองผิด)
ผ่านมาวันนี้ก็ผ่านมาได้ 4 ปีแล้วค่ะ เจอคนมากมาย เราลองเปิดใจคบดูเรียกว่าเปิดใจยิ่งกว่าเขาคนนั้นมากๆ เรียกว่าไปกินข้าว ไปดูหนัง ทำความรู้จักกับที่บ้าน คนใหม่ๆที่ผ่านเข้ามาก็ดีนะคะ รักเรา ดูแลเรา แต่เราไม่เคยรู้สึกเลยค่ะ อยู่ไปแบบพยายามที่จะรักแล้ว แต่สุดท้ายก็ไม่ไหว ไม่รู้สึกก็คือไม่รู้สึก สุดท้ายก็เลยเลิกลากันไป
ปัจจุบัน ทนความรู้สึกตัวเองไม่ไหว มีเพื่อนแนะนำว่าเรารู้สึกผิดหรือเปล่าที่ออกมาโดยไม่ได้พูดอะไร เลยติดสินใจโทรไปบอกแฟนเก่าว่าที่เราห่างมาเพราะอะไร (หลังจากห่างกันไปไม่เคยได้คุยกันเลยตลอด 4 ปีค่ะ เราคิดถึงเขาซ้ำๆตลอด อยู่กับใครก็ยังแอบคิดถึงเขา มีแอบส่องเฟสบาง เขามีแฟนใหม่แล้วค่ะ รักกันดีมากก TT) อย่างน้อยก็ได้บอกเหตุผล เขาดูตกใจมากค่ะที่ได้คุยกับเรา ถามย้ำว่าเราจริงๆใช่ไหม พอเล่าเรื่องแฟนเก่าเข้าใจค่ะ ไม่โกรธ ไม่ว่าอะไรเรา เขายังเป็นคนที่เข้าใจเราเหมือนเดิม ถามเราว่าทำไมเก็บไวคนเดียวนานขนาดนี้ เขาขอยังขอโทษเราด้วยค่ะ ที่ทำให้เรารู้สึกไม่ดี คนอะไรน่ารักจิงๆ ฮือๆ แล้วก็พูดเรื่องอดีตนิดหน่อย ถามเราว่าทุกวันนี้โอเคไหม เป็นไงบ้าง เราก็บอกโฮเคค่ะ ทั้งที่จริงๆไม่ไหวแล้ว (เขาเข้าใจโดยเราไม่ต้องพูดอะไร แค่เงียบๆ เขาก็รู้แล้วค่ะว่าเราคิดอะไรอยู่)
พอได้บอกความรู้สีกก็ไม่ดีขึ้นค่ะ กับรู้สึกว่ารักเขามากขึ้นไปอีก เวรกรรมแล้ววววววว
แต่เราตั้งใจนะคะว่าจะไม่ไปยุ่งกับเขาและแฟนใหม่เขา เพราะเราผิดเองที่ออกมา แล้วเราก็ไม่มีสิทธิไปยุ่งกับคู่ของเขา ไปมีสิทธิไปทำให้ผู้หญิงที่คนที่ไม่ทราบเรื่องอะไรเสียใจ เราทราบสถานะและตำแหน่งของตัวเองดีคะ หลังจากวันที่คุยกันเขาก็ทักแชทมาบาง แต่คุยกันแบบถามคตอบคำำค่ะ ไม่อยากมากไปกว่านี้ เขาก็ดูทักแบบเพื่อนทั่วๆไปคนนึงค่ะ ไม่ได้คิดอะไร
แต่ทุกวันนี้เรามีความรู้สึกไม่ค่อยโอเค มันเศร้า มันเหงา มันคิดถึง (เราเป็ฯคนเดียวนะคะ เขาสุขสบายดี )
เลยอยากจะระบายแล้วมาขอคำปรึกษาจากเพื่อนๆ
มีใครเคยเป็นแบบนี้แล้วแก้ปัญหายังไงกันค่ะ
ทุกวันนี้เราทำใจอย่างเดียวเลยค่ะ ^^
ปล.กระทู้แรกในชีวิต เขินจัง ถ้าผิดพลาดอะไรขออภัยนะคะ
อาจจะเรางงๆบางนะคะ เพราะเล่าเรื่องละเอียดและไม่ได้พูดถึงบางเรื่องค่ะ
เคยหยุดรักใครไม่ได้ไหม
เรากับแฟนเก่าคบกันมา 3 ปี ค่ะ ได้แค่พูดคุยกันทุกวัน เจอกันบาง ไม่เคยจับมือ ไปกินข้าวกันยังไม่เคยเลยค่ะ เจอกันแต่ที่เรียน ไม่เคยเกินเลย
เรียกว่าคุยกันตลอดเวลา 3 ปีเลย จนวันนึงเราเลือกที่จะปล่อยเขาไป เพราะคิดว่าทางบ้านเราและเขาเข้ากันไม่ได้แน่ๆ ไม่อยากให้ตัวเองรู้สึกดีกับเขาไปมากกว่านี้จึงแยกย้ายกันไปค่ะ (แต่ตอนนั้นไม่ได้บอกเหตุผลเขานะคะ ไม่กล้าบอก ยอมรับค่ะว่าตัวเองผิด)
ผ่านมาวันนี้ก็ผ่านมาได้ 4 ปีแล้วค่ะ เจอคนมากมาย เราลองเปิดใจคบดูเรียกว่าเปิดใจยิ่งกว่าเขาคนนั้นมากๆ เรียกว่าไปกินข้าว ไปดูหนัง ทำความรู้จักกับที่บ้าน คนใหม่ๆที่ผ่านเข้ามาก็ดีนะคะ รักเรา ดูแลเรา แต่เราไม่เคยรู้สึกเลยค่ะ อยู่ไปแบบพยายามที่จะรักแล้ว แต่สุดท้ายก็ไม่ไหว ไม่รู้สึกก็คือไม่รู้สึก สุดท้ายก็เลยเลิกลากันไป
ปัจจุบัน ทนความรู้สึกตัวเองไม่ไหว มีเพื่อนแนะนำว่าเรารู้สึกผิดหรือเปล่าที่ออกมาโดยไม่ได้พูดอะไร เลยติดสินใจโทรไปบอกแฟนเก่าว่าที่เราห่างมาเพราะอะไร (หลังจากห่างกันไปไม่เคยได้คุยกันเลยตลอด 4 ปีค่ะ เราคิดถึงเขาซ้ำๆตลอด อยู่กับใครก็ยังแอบคิดถึงเขา มีแอบส่องเฟสบาง เขามีแฟนใหม่แล้วค่ะ รักกันดีมากก TT) อย่างน้อยก็ได้บอกเหตุผล เขาดูตกใจมากค่ะที่ได้คุยกับเรา ถามย้ำว่าเราจริงๆใช่ไหม พอเล่าเรื่องแฟนเก่าเข้าใจค่ะ ไม่โกรธ ไม่ว่าอะไรเรา เขายังเป็นคนที่เข้าใจเราเหมือนเดิม ถามเราว่าทำไมเก็บไวคนเดียวนานขนาดนี้ เขาขอยังขอโทษเราด้วยค่ะ ที่ทำให้เรารู้สึกไม่ดี คนอะไรน่ารักจิงๆ ฮือๆ แล้วก็พูดเรื่องอดีตนิดหน่อย ถามเราว่าทุกวันนี้โอเคไหม เป็นไงบ้าง เราก็บอกโฮเคค่ะ ทั้งที่จริงๆไม่ไหวแล้ว (เขาเข้าใจโดยเราไม่ต้องพูดอะไร แค่เงียบๆ เขาก็รู้แล้วค่ะว่าเราคิดอะไรอยู่)
พอได้บอกความรู้สีกก็ไม่ดีขึ้นค่ะ กับรู้สึกว่ารักเขามากขึ้นไปอีก เวรกรรมแล้ววววววว
แต่เราตั้งใจนะคะว่าจะไม่ไปยุ่งกับเขาและแฟนใหม่เขา เพราะเราผิดเองที่ออกมา แล้วเราก็ไม่มีสิทธิไปยุ่งกับคู่ของเขา ไปมีสิทธิไปทำให้ผู้หญิงที่คนที่ไม่ทราบเรื่องอะไรเสียใจ เราทราบสถานะและตำแหน่งของตัวเองดีคะ หลังจากวันที่คุยกันเขาก็ทักแชทมาบาง แต่คุยกันแบบถามคตอบคำำค่ะ ไม่อยากมากไปกว่านี้ เขาก็ดูทักแบบเพื่อนทั่วๆไปคนนึงค่ะ ไม่ได้คิดอะไร
แต่ทุกวันนี้เรามีความรู้สึกไม่ค่อยโอเค มันเศร้า มันเหงา มันคิดถึง (เราเป็ฯคนเดียวนะคะ เขาสุขสบายดี )
เลยอยากจะระบายแล้วมาขอคำปรึกษาจากเพื่อนๆ
มีใครเคยเป็นแบบนี้แล้วแก้ปัญหายังไงกันค่ะ
ทุกวันนี้เราทำใจอย่างเดียวเลยค่ะ ^^
ปล.กระทู้แรกในชีวิต เขินจัง ถ้าผิดพลาดอะไรขออภัยนะคะ
อาจจะเรางงๆบางนะคะ เพราะเล่าเรื่องละเอียดและไม่ได้พูดถึงบางเรื่องค่ะ