** ขออนุญาตก่อนเลยนะคะ.. ขออนุญาตพิมพ์เป็นภาษาวิบัติ เพราะว่าคำพูดต่อไปนี้เป็นการใช้ภาษาระหว่างเรากับเพื่อนสนิท .. อันนี้คัดลอกมาจากแชทที่เราปลอบเพื่อนนะคะ คิดว่าน่าจะให้กำลังใจท่านอื่นๆได้ หวังว่าจะเป็นแบบนั้นนะคะ **


แกสิ่งที่น่ากลัวที่สุดสำหรับความรักคือไรรู้ป่ะ?

ความไว้ใจ ความหวาน ความราบรื่น เพราะสิ่งเหล่านี้มันทำให้เราวางใจ.. จนลืมไปว่า.. ยังไงๆ เค้าก็เป็นคนอื่น ยังไงๆ เค้าก็มีหัวใจคนละดวงกับของเรา สมองคนละก้อน ตัดสินใจได้เอง รู้สึกได้เอง ว่าจะรัก จะเลิก จะอยู่หรือจะไป

เวลาเราอกหัก คำพูดของคนอื่นบางทีมันก็ไม่ช่วยเลยเนอะ คำพูดปลอบใจร้อยพันคำบางทีมันเหมือนเข้าหูซ้ายทะลุหูขวาอ่ะ.. เพราะเรามีคำตอบในใจเราอยู่แล้ว คนอื่นพูดมายังไง มันอยู่ที่เราอ่ะว่าจะฟังแล้วปล่อยผ่านหรือฟังแล้วเอามาใช้

เวลาเจอเรื่องแบบนี้อย่าถามเว่ยว่า"ทำไม" คิดว่าเค้าตายจากชีวิตเราไปแล้ว คนที่เคยเป็นคนรักแสนดีของเรา เค้าไม่อยู่ในโลกของเราแล้ว ถ้าเรารักเค้ามากจริงๆ นี่ไง.. สิ่งสุดท้ายที่เราจะให้เค้าได้ "ให้อภัย" ไง ไม่ต้องรอเค้าหรอก อย่าไปหวังลมๆแล้งๆ ว่าคนตายแล้วจะฟื้นกลับมา เพราะมันมีแต่ในหนังเว่ยแก

เราอาจรู้สึกเหมือนโลกดับ โลกนี้แตกสลายพังทะลายลงมา แต่เอาเข้าจริงๆป่าวเลย.. ชีวิตเราเพิ่งจะเริ่มเรียนรู้ความจริงต่างหาก