ดิฉันกลับมาจากต่างประเทศพร้อมสามีเกือบจะ 2 ปี แล้ว เราทั้งคู่รักกันดีค่ะ
เรากลับมาก็มาอยู่บ้านพ่อสามีค่ะ เพราะแกอายุมากแล้ว(70+) ด้วยความเป็นห่วงพ่อที่อยู่คนเดียวมาหลายปี สามีเลยไม่อยากย้ายออกจากบ้าน
ทำไมพ่อสามีถึงอยู่คนเดียว???
...เพราะว่า"ไม่มีใครสามารถอยู่กับแก"ได้ค่ะ
อ่านไม่ผิดหรอกค่ะ เท่าที่รู้จักกันมา แกเป็นคนที่คนภายนอกจะรู้สึกดีด้วย คุยเก่ง ฉลาด ประสบการณ์เยอะ แต่ถ้ามาลองใช้ชีวิตด้วยกันแล้ว ทุกคนจะส่ายหน้าหนีค่ะ (อันนี้ไม่ได้อคตินะคะ) ชอบนินทาคนนั้น ด่าคนนี้ ความจำก็เริ่มไม่ดี คุยไม่เข้าใจ ยิ่งถ้าคุยทางโทรศัพท์แล้วเราไม่สามารถทราบได้เลยว่า เกิดอะไรขึ้น เมื่อไร ที่ไหน อย่างไร ทำไม คนรอบข้างเค้า เค้าเอาไปด่าให้เพื่อนๆ มาร์คส่วนตัว พี่น้อง ฟังกันหมด ใช้คำหยาบคาย งานมโน(แค่เห็น ชญ อายุเป็นแม่กับลูกคุยกัน 2 คนก็คิดว่า ผช จะจีบ ผญ ค่ะ) ไม่เคยนัด โทรมาแล้วบอกว่าจะต้องไปข้างนอก สามีเราก็ต้องไปทันทีค่ะ และที่รับได้ยากคือ นิสัยเจ้าอารมณ์ หงุดหงิดง่าย ไม่มีเหตุผล...
ทุกอย่างต้องทำตามคำสั่งเท่านั้น!!! รวมไปถึงเส้นทางขับรถ????(เราเลิกนั่งรถที่มีพ่อสามีไปด้วยตั้งแต่ไปพัทยา)
ถ้าไม่พอใจขึ้นมา ความดีที่เคยทำหายไปหมด(ไม่ได้ทวงบุญคุณนะคะ) ด่าอย่างเดียว!!! สาบแช่ง!!! ยันหลานที่ยังไม่เกิด???
ไล่!!! ทุกคน!!! ที่อยู่ในบ้าน(นี้ไงค่ะ สาเหตุที่ไม่มีใครสามารถอยู่กับแกได้สักคน) ตัดความสัมพันธ์ทุกอย่าง ทั้งความเป็น พ่อ ลูก เมีย พี่ น้อง โดนเค้าไล่ออกจากบ้านทุกคนค่ะ
ซึ่งตอนนี้เรากับสามีก็ทะเลาะกันค่อนข้างบ่อย เรื่องเดิมๆ คือ พ่อกับเงินค่ะ
มันสัมพันธ์กันอย่างงงๆ สามีต้องเป็นทาสผู้รับใช้พ่อ พ่อ/แม่ ก็คงเห็นว่าลูกยังไม่ทำงานต้อง(จิก/โทร)ใช้งาน ให้เป็นคนขับรถ คนงาน ผู้รับเหมา เลขาส่วนตัว ช่างไฟ ช่างประปา คนล้างรถ แม่บ้าน สามีเป็นมาหมดทุกตำแหน่งแล้วค่ะ แต่ไม่ได้รับเงินเดือนอะไรเลยนะคะ ยังต้องให้เงินเดือนเค้าใช้ ขณะที่ตัวเองก็ไม่ได้ทำงานอะไร???? กินทุนไปวันๆ
ฉันกังวลมากค่ะว่าทุนที่มีจะหมด เพราะไม่ได้ทำงานเกือบ 2 ปี แล้ว จากที่คิดใหญ่ ภาพความฝันว่าอยากมีร้านเป็นของตัวเอง ตอนนี้มันค่อยๆเล็กลงๆ ตามเวลาและเงินทุนที่ค่อยๆหมดไปค่ะ อดคิดไม่ได้นะคะว่า เราอาจจะต้องใช้"รถเขนขายของ"กันเลยทีเดียว
และในโอกาสที่ได้รับเชิญให้ออกจากบ้าน(ถูกไล่)มาเป็นครั้งที่ 2 นี้แล้ว ...เราทั้งคู่ควรจะออกไปหาที่อยู่ใหม่และเริ่มต้นทำงาน ออกมาจากบ้านที่มีคนจิตๆอย่างสบายใจ หรือว่า
...เราคนเดียวที่ควรจะออก ปล่อยเค้าเป็นผู้รับใช้ต่อไป เราอาจหางานทำหรือกลับไปทำงานที่ต่างประเทศ ซึ่งต้องห่างจากสามี แต่สามีเราก็ไม่ได้ผิดอะไร และก็ยังรักอยู่(ซึ่งไม่อยากเลือกทางนี้เลย) หรือว่า
....เราควรจะตีหน้ามึนอย่าง STRONG !!! ปล่อยให้เวลาผ่านไป ทุนหมดลง แล้วกลับมาจนอย่างเดิม??? โดยอาจจะมีใครสักคนในบ้าน ชิงเป็น“บ้า“ไปก่อน
ปล1 พ่อสามีมีลูก 4 คนค่ะ ญ 1(แต่งงานไปแล้ว) ช 3 ( สามี อีก 2 คน หนีพ่อไปแล้วค่ะ)
ปล2 พ่อเค้าเอาบ้านไปจำนองกับธนาคารเพื่อที่จะเอาเงินไปเล่นหุ้น และตอนนี้ก็ขาดทุนไปเกือบๆล้าน(แต่มีบ้านและที่ดินที่อื่นซึ่งขายไม่ออก พี่น้องเค้าก็ไม่ว่าอะไร เพราะคิดว่าถ้าขายได้ก็ไม่ขาดทุน) เล่นหุ้น ทั้งๆที่...เริ่มจะเป็นอัลไซเมอร์แล้ว???
ควรอยู่อย่าง strong!!! หรือควรจะไปเพื่อความสบายใจ ดีค่ะ ปัญหาที่บ้านค่ะ
เรากลับมาก็มาอยู่บ้านพ่อสามีค่ะ เพราะแกอายุมากแล้ว(70+) ด้วยความเป็นห่วงพ่อที่อยู่คนเดียวมาหลายปี สามีเลยไม่อยากย้ายออกจากบ้าน
ทำไมพ่อสามีถึงอยู่คนเดียว???
...เพราะว่า"ไม่มีใครสามารถอยู่กับแก"ได้ค่ะ
อ่านไม่ผิดหรอกค่ะ เท่าที่รู้จักกันมา แกเป็นคนที่คนภายนอกจะรู้สึกดีด้วย คุยเก่ง ฉลาด ประสบการณ์เยอะ แต่ถ้ามาลองใช้ชีวิตด้วยกันแล้ว ทุกคนจะส่ายหน้าหนีค่ะ (อันนี้ไม่ได้อคตินะคะ) ชอบนินทาคนนั้น ด่าคนนี้ ความจำก็เริ่มไม่ดี คุยไม่เข้าใจ ยิ่งถ้าคุยทางโทรศัพท์แล้วเราไม่สามารถทราบได้เลยว่า เกิดอะไรขึ้น เมื่อไร ที่ไหน อย่างไร ทำไม คนรอบข้างเค้า เค้าเอาไปด่าให้เพื่อนๆ มาร์คส่วนตัว พี่น้อง ฟังกันหมด ใช้คำหยาบคาย งานมโน(แค่เห็น ชญ อายุเป็นแม่กับลูกคุยกัน 2 คนก็คิดว่า ผช จะจีบ ผญ ค่ะ) ไม่เคยนัด โทรมาแล้วบอกว่าจะต้องไปข้างนอก สามีเราก็ต้องไปทันทีค่ะ และที่รับได้ยากคือ นิสัยเจ้าอารมณ์ หงุดหงิดง่าย ไม่มีเหตุผล...
ทุกอย่างต้องทำตามคำสั่งเท่านั้น!!! รวมไปถึงเส้นทางขับรถ????(เราเลิกนั่งรถที่มีพ่อสามีไปด้วยตั้งแต่ไปพัทยา)
ถ้าไม่พอใจขึ้นมา ความดีที่เคยทำหายไปหมด(ไม่ได้ทวงบุญคุณนะคะ) ด่าอย่างเดียว!!! สาบแช่ง!!! ยันหลานที่ยังไม่เกิด???
ไล่!!! ทุกคน!!! ที่อยู่ในบ้าน(นี้ไงค่ะ สาเหตุที่ไม่มีใครสามารถอยู่กับแกได้สักคน) ตัดความสัมพันธ์ทุกอย่าง ทั้งความเป็น พ่อ ลูก เมีย พี่ น้อง โดนเค้าไล่ออกจากบ้านทุกคนค่ะ
ซึ่งตอนนี้เรากับสามีก็ทะเลาะกันค่อนข้างบ่อย เรื่องเดิมๆ คือ พ่อกับเงินค่ะ
มันสัมพันธ์กันอย่างงงๆ สามีต้องเป็นทาสผู้รับใช้พ่อ พ่อ/แม่ ก็คงเห็นว่าลูกยังไม่ทำงานต้อง(จิก/โทร)ใช้งาน ให้เป็นคนขับรถ คนงาน ผู้รับเหมา เลขาส่วนตัว ช่างไฟ ช่างประปา คนล้างรถ แม่บ้าน สามีเป็นมาหมดทุกตำแหน่งแล้วค่ะ แต่ไม่ได้รับเงินเดือนอะไรเลยนะคะ ยังต้องให้เงินเดือนเค้าใช้ ขณะที่ตัวเองก็ไม่ได้ทำงานอะไร???? กินทุนไปวันๆ
ฉันกังวลมากค่ะว่าทุนที่มีจะหมด เพราะไม่ได้ทำงานเกือบ 2 ปี แล้ว จากที่คิดใหญ่ ภาพความฝันว่าอยากมีร้านเป็นของตัวเอง ตอนนี้มันค่อยๆเล็กลงๆ ตามเวลาและเงินทุนที่ค่อยๆหมดไปค่ะ อดคิดไม่ได้นะคะว่า เราอาจจะต้องใช้"รถเขนขายของ"กันเลยทีเดียว
และในโอกาสที่ได้รับเชิญให้ออกจากบ้าน(ถูกไล่)มาเป็นครั้งที่ 2 นี้แล้ว ...เราทั้งคู่ควรจะออกไปหาที่อยู่ใหม่และเริ่มต้นทำงาน ออกมาจากบ้านที่มีคนจิตๆอย่างสบายใจ หรือว่า
...เราคนเดียวที่ควรจะออก ปล่อยเค้าเป็นผู้รับใช้ต่อไป เราอาจหางานทำหรือกลับไปทำงานที่ต่างประเทศ ซึ่งต้องห่างจากสามี แต่สามีเราก็ไม่ได้ผิดอะไร และก็ยังรักอยู่(ซึ่งไม่อยากเลือกทางนี้เลย) หรือว่า
....เราควรจะตีหน้ามึนอย่าง STRONG !!! ปล่อยให้เวลาผ่านไป ทุนหมดลง แล้วกลับมาจนอย่างเดิม??? โดยอาจจะมีใครสักคนในบ้าน ชิงเป็น“บ้า“ไปก่อน
ปล1 พ่อสามีมีลูก 4 คนค่ะ ญ 1(แต่งงานไปแล้ว) ช 3 ( สามี อีก 2 คน หนีพ่อไปแล้วค่ะ)
ปล2 พ่อเค้าเอาบ้านไปจำนองกับธนาคารเพื่อที่จะเอาเงินไปเล่นหุ้น และตอนนี้ก็ขาดทุนไปเกือบๆล้าน(แต่มีบ้านและที่ดินที่อื่นซึ่งขายไม่ออก พี่น้องเค้าก็ไม่ว่าอะไร เพราะคิดว่าถ้าขายได้ก็ไม่ขาดทุน) เล่นหุ้น ทั้งๆที่...เริ่มจะเป็นอัลไซเมอร์แล้ว???