เหนื่อยกับชีวิต

ผมอายุ14 คือสิ่งที่มจะพูดเนี่ยคือตอนนี้ผมรู้สึกไม่อยากที่จะเรียนคนเราใช้เวลาเรียนตั้ง1ใน5ของชีวิต เบื่อเวลาเรียนมันง่วงและรู้สึกว่ามันไม่ค่อยมีความสำคัญอะไรมากมายเช่น วิชาประวัติศาสตร์เรียนไปทำไมเอาไปใช้อะไรได้บ้างล่ะคือจุดประสงค์ที่ว่าเนี่ยคงจะเป็นให้รู้เรี่องราวเกี่ยวกับประวัติศาสตร์อ่ะแหละแต่สุดท้ายพอเราเรียนจบไปหางานทำก็ลืมมันไปอยู่ดีคุณตอบได้มั้ยล่ะว่ากษัตริย์องแรกชื่ออะไรหรือเอาเฉพาะที่จำได้คงเป็นสมเด็จพระนเรศวรมหาราชที่จำได้เพราะอะไรมันมีเป็นหนังออกมาแล้วไปดูไงระหว่างอ่านหนังสือกับดูหนังอันไหนจำง่ายกว่ากัน วิชาบางวิชามันไม่จำเป็นง่ะอันนี้ความเห็นส่วนตัว สิ่งที่ผมอยากจะทำจริงๆมันไม่มีหรอกเป้าหมายในชีวิตก็ไม่มี งั้นฆ่าตัวตายเลยดีกว่าไม่ๆๆ มันไม่ดีลองคิดดูสิพอตายก็กลายเป็นวิญญาญเล่ล่อนไปเลื่อยๆน่าเบื่อตายเลย หรือถ้าตกนรกก็ต้องไปรับโทษหลายร้อยปีร้อยชาติคงต้องตายแล้วเกิดตายแล้วเกิดน่าเบื่อแย่เลย งั้นถ้าผมไปเป็นพระตลอดชีวิตหล่ะอาจตายแล้วกลายเป็นเทวดาไม่เอาอีกอ่ะแหละเพราะเทวดามันก็มีอายุไขพอตายไปก็ไปไหนต่อก็ไม่รู้  หรือถ้าเทวดาไม่มีวันตายก็คงต้องมีงานทำล่ะมั้งก็น่าเบื่อ ผมว่าสิ่งที่ผมใฝ่หาคือการพักผ่อนไปตลอดหรือหายไปเลยก็ได้ไม่ต้องคิดอะไรหยุดคิดหยุดทำ ทั้งหมดที่ผมเขียนคุณอาจคิดว่ามันเป็นแค่ความคิดของเด็กแต่สำหรับผมมันแย่มากกับการที่อยู่โดยไร้จุดหมายทำได้แค่เรียนแล้วก็เรียนพอเรียนจบก็หางานทำมีคนรักมีครอบครัวแล้วก็ตายลงไปในที่สุดชีวิตมันก็แค่นี้น่าเบื่อมันไม่มีอะไรเลย ผมขอจบเพียงเท่านี้แหละและผมก็คงจะไม่มาดูความคิดเห็นของคนอื่น ผมก็หวังว่าผมจะทนเรียนต่อไปได้แล้วหาอะไรที่มันสนุกๆทำได้ละกัน