สวัสดีค่ะ มีใครเคยเป็นเหมือนเราไหม
ประมาณว่าสับสนกลับความรู้สึกตัวเองว่าเราชอบเขาจริงๆรึป่าว
เวลาไม่เจอหน้ากันสัก 2-3 วันเหมือนไม่เจอหน้ากันน๊านนานนน
เขาก็ชอบพูดเหมือนกันว่า แปลกๆนะ เหมือนเราไม่ได้เจอกันนานมากเลย ทั้งที่ไม่ได้เจอกันแค่ไม่กี่วันเอง
เรากับเรารู้จะกันตอนเปิดเทอมคะ เป็นเฟรชชี่เหมือนมารู้จักกันที่มหาวิทยาลัยคะ
ตั้งเปิดเทอมมาเรากับเขาเจอกันทุกวันเลย อยู่ดีๆ ก็ไปสนิทกันคะ เราจะเจอกันทุกๆตอนเย็น ทีกิจกรรมของคณะให้ทำร่วมกันคะ
และตั้งแต่เปิดเทอมมาเราเจอกันแทบทุกวันเลยคะ ช่วงหลังๆกิจกรรมเริ่มหมดเขาก็โทรมาชวนเราไปกินข้าวบ้าง ไปเล่นฟิตเนสบ้าง
สรุปเราก็เจอกันวันเหมือน ช่วงหลังเราเริ่มรู้สึกแปลกกับตัวเอง ตั้งแต่เขามาบอกเราว่าจะซิ่วออกไปเรียนที่อื่นคะ
สองสามวันที่ผ่านมาเราเริ่มพยายามไม่ติดต่อเขาคะ เพราะกลัวไม่ชินเวลาที่เขาไม่อยู่ที่มหาวิทยาลัย แต่พอถึงตอนเย็น
เราก็โทรหาเขาชวนกันไปกินข้าวอยู่ดี เราก็ไม่รู้ใจตัวเองเหมือนกันว่าเราชอบเขารึป่าว แล้วเราก็ไม่รู้เหมือนกันว่าเขาชอบเรารึป่าว
ถ้าจะบอกว่าไปก็กลัวมองหน้ากันไม่ติด เพราะอยากจากกันไปด้วยความจำที่ดีๆ ทำได้เพียงเก็บความทรงจำที่ดีไว้
เคยเป็นไหมค่ะ สับสนกับความรู้ตัวเองว่าเราชอบเขาจริงๆรึป่าว
ประมาณว่าสับสนกลับความรู้สึกตัวเองว่าเราชอบเขาจริงๆรึป่าว
เวลาไม่เจอหน้ากันสัก 2-3 วันเหมือนไม่เจอหน้ากันน๊านนานนน
เขาก็ชอบพูดเหมือนกันว่า แปลกๆนะ เหมือนเราไม่ได้เจอกันนานมากเลย ทั้งที่ไม่ได้เจอกันแค่ไม่กี่วันเอง
เรากับเรารู้จะกันตอนเปิดเทอมคะ เป็นเฟรชชี่เหมือนมารู้จักกันที่มหาวิทยาลัยคะ
ตั้งเปิดเทอมมาเรากับเขาเจอกันทุกวันเลย อยู่ดีๆ ก็ไปสนิทกันคะ เราจะเจอกันทุกๆตอนเย็น ทีกิจกรรมของคณะให้ทำร่วมกันคะ
และตั้งแต่เปิดเทอมมาเราเจอกันแทบทุกวันเลยคะ ช่วงหลังๆกิจกรรมเริ่มหมดเขาก็โทรมาชวนเราไปกินข้าวบ้าง ไปเล่นฟิตเนสบ้าง
สรุปเราก็เจอกันวันเหมือน ช่วงหลังเราเริ่มรู้สึกแปลกกับตัวเอง ตั้งแต่เขามาบอกเราว่าจะซิ่วออกไปเรียนที่อื่นคะ
สองสามวันที่ผ่านมาเราเริ่มพยายามไม่ติดต่อเขาคะ เพราะกลัวไม่ชินเวลาที่เขาไม่อยู่ที่มหาวิทยาลัย แต่พอถึงตอนเย็น
เราก็โทรหาเขาชวนกันไปกินข้าวอยู่ดี เราก็ไม่รู้ใจตัวเองเหมือนกันว่าเราชอบเขารึป่าว แล้วเราก็ไม่รู้เหมือนกันว่าเขาชอบเรารึป่าว
ถ้าจะบอกว่าไปก็กลัวมองหน้ากันไม่ติด เพราะอยากจากกันไปด้วยความจำที่ดีๆ ทำได้เพียงเก็บความทรงจำที่ดีไว้