ผมมีแฟนคนหนึ่ง เรารักกันมาก มากจนใครหลายคนอิจฉา แต่แล้ววันเวลาแห่งความหวานก็ลดปริมาณไปอย่างรวดเร็ว เหตุคือ เกิดจากตัวผมที่รักอย่างไม่ลืมหูลืมตา หน้ามืดตามัว ไม่ได้มองที่ตัวเธอและผม กลับมองแต่สิ่งรอบด้านที่เข้ามากลัวว่าจะทำให้เธอเปลี่ยนไป
แฟนผมพยายามพิสูจน์ทุกอย่างให้ผมเชื่อมั่นว่าเธอรักผมคนเดียวและมีผมคนเดียว โดยไปไหนมาไหนก็จะโทรบอก ไลน์บอก ส่งรูป วิดีโอไลน์ให้เห็น จนผมได้ใจก็ยังพยายามหึงหวง จนในที่สุด.....
ความอดทนของเธอหมดลง เธออึดอัด รำคาญ และความรู้สึกเสียไป จนวันนี้ืทุกอย่างไม่เหมือนเดิมอีกต่อไป เธอจะไป จะไปหลายครั้งแล้วแต่เธอก็ยังคงไม่บอกคำนั้นออกมา เธอยังคงมีใยที่เหลือเยื่อ และยังคงให้โอกาสผมเสมอ ผิดแล้วผิดเล่า จนถึงขึดสุด
เธอคุยกับใคร ผมถามเธอก็พยายามบอกหมดว่าใคร ยังไง จนล่าสุดมีผู้ไม่หวังดีแคปหน้าจอสนทนาการคุยเฟสของแฟนผม กับชายหนุ่มสองคน มาให้ดู ผมจึงตัดสินใจถามแฟนผมไป
คนที่ 1 :
เธอบอกว่าเป็นคนที่เคยคุยกันมาก่อนหน้าจะเจอผม แต่หายไปและเธอมาเจอผมจึงเป็นแฟนกับผม ข้อความที่ผมเห็นในการคุยนั้น ฝ่ายชายรู้ทั้งรู้ว่าตอนนี้ผมกับเธอเป็นแฟนกัน ก็ยังไม่วายพยายามแทงข้างหลังจีบแฟนผม เรียนแฟนผมว่าที่รัก แคปหน้าจอรูปแฟนผมกับผม ไปคุยกับแฟนถามว่าแล้วจะสู้ได้เหรอ ฯลฯ (รายละเอียดไม่ของบอกมากไป) ผมก็ถามแฟนว่า สรุปยังไงทำไมคุยกันอย่างนี้ เขาก็ยืนยันมาว่าตามที่บอก รู้ตัวดีว่าคุยได้แค่ไหน และตอนนี้มีคนของเขาอยู่ก็คือผม
คนที่ 2 :
บทสนทนาในข้อความเฟสจะแตกต่างจากคนแรกที่พยายามรุกหนักหวังจีบให้ได้ คนนี้ดูเหมือนการคุยกันธรรมดา ผมสังเกตุเห็นว่ามีการคุยเสียงทางเฟสก่อนนอนสักวันหนึ่งด้วย ผมก็ถามแฟนผมไปถึงบทสนทนากับคนนี้ แฟนผมบอกว่าคนนี้เคยคุยและนัดเจอกัน แต่ไม่โอเค เลยตกลงกันเป็นได้แค่พี่น้อง
อีกวันต่อมาในสถานการณ์ที่ตรึงเครียดมาตลอดอาทิตย์แล้วในสภาพการกดดันของเธอที่มีจากทั้งเพื่อนที่อยู่ด้วยตลอดเวลาและอื่นๆ ผมเปิดอกพูดกับเธอไปว่า "พี่ของได้ไหมตอนนี้พี่เป็นแฟนหนูพี่ไม่ชอบที่เห็นใครมาจีบแฟนพี่ทั้งที่รู้ว่าหนูมีพี่เป็นแฟน" คำตอบที่ได้อีกวันเธอบอกเธอทำให้แล้วนะ
ตอนนี้เธอกลับไปเป็นตัวของตัวเองอย่างเต็มที่แล้ว เธอบอกเธอชอบความเป็นอิสระ อยากไปไหนกับเพื่อนไป อยากทำอะไรทำ โดยเฉพาะในเฟสเธอบอกว่าอยากโพสต์อะไรเธอก็โพสต์ และก็เป็นจริงตอนนี้เธอโพตส์แบบไม่สนใจอะไรอีกแล้ว ใครมาส่งหัวใจเธอก็กดไลฟ์แล้วก็เม้นท์ตอบ โพสต์สถานที่ท่องเที่ยวอยากไป โพสต์แนวฯลฯ แต่ผิดอย่างเดียวผมเข้าไปเม้ทน์เธอกลับนิ่งเฉยไม่แม้แต่ตอบหรือถูกใจใดๆ
ซึ่งคำพูดคำหนึ่งที่เธอบอกผมมาว่า "โลกในเฟส ในไลน์ มันไม่ใช่โลกแห่งความจริง จะโพสต์หรือจะเม้นท์ยังไงก็อย่าไปสน" ???
และคนที่ผมรู้แลเธอก็รู้ว่าที่แอบคุยแลแทงข้างหลังผมในข้อความเฟสมากดถูกใจ มาเม้นท์ต่างๆ นานา
ผมก็ทำอย่างที่เธอต้องการมีเข้าไปกดไลฟ์ข้อความบ้างเล็กน้อยแต่อย่างอื่นก็ปล่อยไปให้เธอทำในสิ่งที่เธอต้องการ
ณ ตอนนี้ จากที่ไลน์ผมส่งหาเธอเธอเคยบอกว่าผมจะเป็นคนแรกที่เธอเห็นว่าส่งมาแล้วจะเปิดอ่านและตอนเสมอ กลับเป็นการเห็นที่นิ่งเฉย และอ่านตอบบ้าง และไม่ตอนบ้าง
ผิดจากเฟสที่เธอมักเล่นเป็นประจำทีละนานๆ ผมพยายามไม่คิดมาก แต่รูปเกมและสิ่งต่างๆ ที่เข้ามามันทำให้คิดไปในทางใดทางหนึ่งได้ไม่กี่ทาง
ผมพยายามหาคำตอบในสิ่งที่เธอกำลังทำผมเครียดถึงขนาดกินไม่ได้นอนไม่หลับเป็นอาทิตย์จนร่างการแย่ลง และเข้าโรงพยาบาลในที่สุด
รอบข้างผมฟันธงว่าเธอมีคนใหม่และเปลี่ยนไปแล้ว พยายามเอาสิ่งต่างๆ มาให้ผมดูว่าเขาไปสนใจคนอื่นแต่ไม่เคยมาใส่ใจผมเลย คิดเอาเองดูเอาเอง
แต่ทำไมยังมีผมคนเดียวที่ยังคง "เชื่อมั่น" ในสิ่งที่เธอทำให้เห็นตลอดมา จนถึงวันนี้มีอะไรต่างๆ ที่พาไปในทางที่ส่อเจตนาอย่างที่ทุกคนบอก แต่ผมก็ยังถามจากปากเธอ และยังได้คำเชื่อมั่นที่เธอให้มาเสมอ
เธอกับผมมีปากเสียง แต่ไม่ใช่การทะเลาะกัน มาตลอดอาทิตย์ที่ผ่านมา เธอบอกกับผมว่าอย่าทำให้ความอดทนหมดไป อย่างทำให้เบื่อให้รำคาญไปมากกว่านี้ อย่าให้เธอต้องบอกคำนั้นออกมา ซึ่งผมก็พยายาปรับตัวให้ดีที่สุด เท่าที่ร่างกายอันบอบช้ำนี้จะทำได้
เธอยังคงอยู่ เธอยังไม่ไปไหน แม้ทุกอย่างจะลดน้อยลงจนผมต้องข่มตานอนกินยาให้หลับเพื่อผ่านช่วงเวลาที่ดูเหมือนเธอทำอะไรไม่เหมือนก่อนไปแล้วได้สนทนา คุยกับเธอเพียงเล็กน้อยอีกครั้ง
"ผมยังคงมีความเชื่อมั่นในความรักของเธอ หรือ ผมโง่กันแน่.....แต่ส่วนตัวผม ผมเชื่อมั่น แม้ว่าใครถามว่าผมโง่ก็ตาม"
เชื่อมั่น กับ โง่ ความใกล้เคียงกันที่ยากจะเข้าใจเหตุผล...
แฟนผมพยายามพิสูจน์ทุกอย่างให้ผมเชื่อมั่นว่าเธอรักผมคนเดียวและมีผมคนเดียว โดยไปไหนมาไหนก็จะโทรบอก ไลน์บอก ส่งรูป วิดีโอไลน์ให้เห็น จนผมได้ใจก็ยังพยายามหึงหวง จนในที่สุด.....
ความอดทนของเธอหมดลง เธออึดอัด รำคาญ และความรู้สึกเสียไป จนวันนี้ืทุกอย่างไม่เหมือนเดิมอีกต่อไป เธอจะไป จะไปหลายครั้งแล้วแต่เธอก็ยังคงไม่บอกคำนั้นออกมา เธอยังคงมีใยที่เหลือเยื่อ และยังคงให้โอกาสผมเสมอ ผิดแล้วผิดเล่า จนถึงขึดสุด
เธอคุยกับใคร ผมถามเธอก็พยายามบอกหมดว่าใคร ยังไง จนล่าสุดมีผู้ไม่หวังดีแคปหน้าจอสนทนาการคุยเฟสของแฟนผม กับชายหนุ่มสองคน มาให้ดู ผมจึงตัดสินใจถามแฟนผมไป
คนที่ 1 :
เธอบอกว่าเป็นคนที่เคยคุยกันมาก่อนหน้าจะเจอผม แต่หายไปและเธอมาเจอผมจึงเป็นแฟนกับผม ข้อความที่ผมเห็นในการคุยนั้น ฝ่ายชายรู้ทั้งรู้ว่าตอนนี้ผมกับเธอเป็นแฟนกัน ก็ยังไม่วายพยายามแทงข้างหลังจีบแฟนผม เรียนแฟนผมว่าที่รัก แคปหน้าจอรูปแฟนผมกับผม ไปคุยกับแฟนถามว่าแล้วจะสู้ได้เหรอ ฯลฯ (รายละเอียดไม่ของบอกมากไป) ผมก็ถามแฟนว่า สรุปยังไงทำไมคุยกันอย่างนี้ เขาก็ยืนยันมาว่าตามที่บอก รู้ตัวดีว่าคุยได้แค่ไหน และตอนนี้มีคนของเขาอยู่ก็คือผม
คนที่ 2 :
บทสนทนาในข้อความเฟสจะแตกต่างจากคนแรกที่พยายามรุกหนักหวังจีบให้ได้ คนนี้ดูเหมือนการคุยกันธรรมดา ผมสังเกตุเห็นว่ามีการคุยเสียงทางเฟสก่อนนอนสักวันหนึ่งด้วย ผมก็ถามแฟนผมไปถึงบทสนทนากับคนนี้ แฟนผมบอกว่าคนนี้เคยคุยและนัดเจอกัน แต่ไม่โอเค เลยตกลงกันเป็นได้แค่พี่น้อง
อีกวันต่อมาในสถานการณ์ที่ตรึงเครียดมาตลอดอาทิตย์แล้วในสภาพการกดดันของเธอที่มีจากทั้งเพื่อนที่อยู่ด้วยตลอดเวลาและอื่นๆ ผมเปิดอกพูดกับเธอไปว่า "พี่ของได้ไหมตอนนี้พี่เป็นแฟนหนูพี่ไม่ชอบที่เห็นใครมาจีบแฟนพี่ทั้งที่รู้ว่าหนูมีพี่เป็นแฟน" คำตอบที่ได้อีกวันเธอบอกเธอทำให้แล้วนะ
ตอนนี้เธอกลับไปเป็นตัวของตัวเองอย่างเต็มที่แล้ว เธอบอกเธอชอบความเป็นอิสระ อยากไปไหนกับเพื่อนไป อยากทำอะไรทำ โดยเฉพาะในเฟสเธอบอกว่าอยากโพสต์อะไรเธอก็โพสต์ และก็เป็นจริงตอนนี้เธอโพตส์แบบไม่สนใจอะไรอีกแล้ว ใครมาส่งหัวใจเธอก็กดไลฟ์แล้วก็เม้นท์ตอบ โพสต์สถานที่ท่องเที่ยวอยากไป โพสต์แนวฯลฯ แต่ผิดอย่างเดียวผมเข้าไปเม้ทน์เธอกลับนิ่งเฉยไม่แม้แต่ตอบหรือถูกใจใดๆ
ซึ่งคำพูดคำหนึ่งที่เธอบอกผมมาว่า "โลกในเฟส ในไลน์ มันไม่ใช่โลกแห่งความจริง จะโพสต์หรือจะเม้นท์ยังไงก็อย่าไปสน" ???
และคนที่ผมรู้แลเธอก็รู้ว่าที่แอบคุยแลแทงข้างหลังผมในข้อความเฟสมากดถูกใจ มาเม้นท์ต่างๆ นานา
ผมก็ทำอย่างที่เธอต้องการมีเข้าไปกดไลฟ์ข้อความบ้างเล็กน้อยแต่อย่างอื่นก็ปล่อยไปให้เธอทำในสิ่งที่เธอต้องการ
ณ ตอนนี้ จากที่ไลน์ผมส่งหาเธอเธอเคยบอกว่าผมจะเป็นคนแรกที่เธอเห็นว่าส่งมาแล้วจะเปิดอ่านและตอนเสมอ กลับเป็นการเห็นที่นิ่งเฉย และอ่านตอบบ้าง และไม่ตอนบ้าง
ผิดจากเฟสที่เธอมักเล่นเป็นประจำทีละนานๆ ผมพยายามไม่คิดมาก แต่รูปเกมและสิ่งต่างๆ ที่เข้ามามันทำให้คิดไปในทางใดทางหนึ่งได้ไม่กี่ทาง
ผมพยายามหาคำตอบในสิ่งที่เธอกำลังทำผมเครียดถึงขนาดกินไม่ได้นอนไม่หลับเป็นอาทิตย์จนร่างการแย่ลง และเข้าโรงพยาบาลในที่สุด
รอบข้างผมฟันธงว่าเธอมีคนใหม่และเปลี่ยนไปแล้ว พยายามเอาสิ่งต่างๆ มาให้ผมดูว่าเขาไปสนใจคนอื่นแต่ไม่เคยมาใส่ใจผมเลย คิดเอาเองดูเอาเอง
แต่ทำไมยังมีผมคนเดียวที่ยังคง "เชื่อมั่น" ในสิ่งที่เธอทำให้เห็นตลอดมา จนถึงวันนี้มีอะไรต่างๆ ที่พาไปในทางที่ส่อเจตนาอย่างที่ทุกคนบอก แต่ผมก็ยังถามจากปากเธอ และยังได้คำเชื่อมั่นที่เธอให้มาเสมอ
เธอกับผมมีปากเสียง แต่ไม่ใช่การทะเลาะกัน มาตลอดอาทิตย์ที่ผ่านมา เธอบอกกับผมว่าอย่าทำให้ความอดทนหมดไป อย่างทำให้เบื่อให้รำคาญไปมากกว่านี้ อย่าให้เธอต้องบอกคำนั้นออกมา ซึ่งผมก็พยายาปรับตัวให้ดีที่สุด เท่าที่ร่างกายอันบอบช้ำนี้จะทำได้
เธอยังคงอยู่ เธอยังไม่ไปไหน แม้ทุกอย่างจะลดน้อยลงจนผมต้องข่มตานอนกินยาให้หลับเพื่อผ่านช่วงเวลาที่ดูเหมือนเธอทำอะไรไม่เหมือนก่อนไปแล้วได้สนทนา คุยกับเธอเพียงเล็กน้อยอีกครั้ง
"ผมยังคงมีความเชื่อมั่นในความรักของเธอ หรือ ผมโง่กันแน่.....แต่ส่วนตัวผม ผมเชื่อมั่น แม้ว่าใครถามว่าผมโง่ก็ตาม"