ย้อนหลังไปสักเกือบยี่สิบปีก่อน
เขาย้ายโรงเรียนมา เขานั่งเก้าอี้ติดกับฉัน ความใกล้ชิด และการต้องคอยตามเรื่องการบ้านให้บ่อย ๆ (อยู่วงโยฯ ก็เลยเข้าเรียนสายบ่อย ๆ) ทำให้เราสนิทกัน
จนจบมัธยม ฉันไปเรียนที่หนึ่ง เขาก็ไปเรียนอีกที่หนึ่ง
เราเจอกันโดยบังเอิญแค่ครั้งเดียวเท่านั้น ตอนที่ฉันทำงาน และเขายังเรียนไม่จบ (เรียนหมอมันเรียนต่อยุบยับอ่ะนะ)
ในยุคที่โซเชียลเนทเวอร์กบูม ยุคที่เพื่อนเก่า ๆ ได้มาปรากฏตัวใน timeline เขาไม่เคยมีของพรรค์นี้ เพื่อน ๆ ก็เคยถามถึงว่าเขาอยู่ไหน
คิดถึง...
ในยุคที่ google หาอะไรเจอเกือบทุกอย่าง แต่พอหาชื่อของเขา แทบไม่มีอะไรมากไปกว่า เขาเป็นหมอ แต่ไม่รู้เลยว่าเขาทำงานที่ไหน
แล้วถึงฉันรู้ ฉันจะทำอะไรกับข้อมูลนั้น
เฮ้อ...
ฉันอยากเจอเขาจัง ถึงจะไม่รู้ว่าเจอกันแล้ว จะคุยอะไรกันก็เถอะ
ฉันไม่รู้ด้วยซ้ำ ว่าเขา...มีครอบครัวไปหรือยัง
ฉันจะจัดการกับความรู้สึกนี้ยังไงดี ไม่อยากฟุ้งซ่านอะไรก็ไม่รู้แบบนี้
เคยเป็นกันไหม?
เคยไหม คิดถึงคนในอดีตที่ไม่เจอกันมาร่วม 20 ปีแล้ว
เขาย้ายโรงเรียนมา เขานั่งเก้าอี้ติดกับฉัน ความใกล้ชิด และการต้องคอยตามเรื่องการบ้านให้บ่อย ๆ (อยู่วงโยฯ ก็เลยเข้าเรียนสายบ่อย ๆ) ทำให้เราสนิทกัน
จนจบมัธยม ฉันไปเรียนที่หนึ่ง เขาก็ไปเรียนอีกที่หนึ่ง
เราเจอกันโดยบังเอิญแค่ครั้งเดียวเท่านั้น ตอนที่ฉันทำงาน และเขายังเรียนไม่จบ (เรียนหมอมันเรียนต่อยุบยับอ่ะนะ)
ในยุคที่โซเชียลเนทเวอร์กบูม ยุคที่เพื่อนเก่า ๆ ได้มาปรากฏตัวใน timeline เขาไม่เคยมีของพรรค์นี้ เพื่อน ๆ ก็เคยถามถึงว่าเขาอยู่ไหน
คิดถึง...
ในยุคที่ google หาอะไรเจอเกือบทุกอย่าง แต่พอหาชื่อของเขา แทบไม่มีอะไรมากไปกว่า เขาเป็นหมอ แต่ไม่รู้เลยว่าเขาทำงานที่ไหน
แล้วถึงฉันรู้ ฉันจะทำอะไรกับข้อมูลนั้น
เฮ้อ...
ฉันอยากเจอเขาจัง ถึงจะไม่รู้ว่าเจอกันแล้ว จะคุยอะไรกันก็เถอะ
ฉันไม่รู้ด้วยซ้ำ ว่าเขา...มีครอบครัวไปหรือยัง
ฉันจะจัดการกับความรู้สึกนี้ยังไงดี ไม่อยากฟุ้งซ่านอะไรก็ไม่รู้แบบนี้
เคยเป็นกันไหม?