จุดเริ่มต้นคือ
ได้คุยกับพี่คนหนึ่ง เพราะรู้จักมานานแล้ว
ธรรมเนียมของโรงเรียนก็คือการส่งรุ่นพี่ในวันจบ
ก็เป็นรุ่นน้องที่รอส่งรุ่นพี่ตามธรรมเนียมนี่แหละ
วันนั้นเราเห็นเค้ายังไม่ค่อยได้ดอกไม้ ก็เลยเอาวะ ดอกสุดท้ายเอาไปให้คนนี้นี่แหละ
แล้วก็ได้คุยกันนิดหน่อยเค้าก็ถามเราว่าเออเหมือนเคยเห็นเราในโซเชียลแบบเราก็ไปติดตามเค้าอะ
จากนั้นเราก็ได้คุยกัน
ก็มีเรื่องคุยกัน เรื่องเรียนบ้าง เรื่องสอบบ้าง เรื่องถ่ายรูปบ้าง เพราะชอบถ่ายรูปเหมือนกัน และเรื่องไร้สาระจิปาถะมากมาย
ไม่ถึงเดือนก็ไม่คิดว่าจะสนิทกันได้ไวขนาดนี้
บอกเลยว่าเม้าท์กันมันส์มาก มีทั้งข้อความเสียง คอลกัน แต่ที่คุยกันก็แบบเพื่อนซะมากกว่า
จากนั้นเราก็เริ่มเปิดใจเล่าเรื่องคนเก่าของตัวเองกัน
เรากับเค้าต่างก็มีคนที่คุยกันมาหลายปี ต่างกันตรงที่คนที่เราคุยด้วยเราเลิกคุยไปแล้ว บอกเลยว่าเจ็บหนักเจ็บอยู่สองปีได้
แต่ส่วนเค้ายังคุยกันอยู่บ้าง แต่ตอนนี้มีเรื่องให้ต้องเลิกคุยกัน
เค้าก็มาปรึกษาเรา
ตอนแรกเราก็ให้คำปรึกษาเพราะหวังดีอะแหละ
ด้วยเหตุผลอะไรหลายๆอย่างทำให้เค้ายังไม่อยากกลับไปหาคนเก่า แต่คนเก่ายังรอเค้าอยู่
เราก็เข้าใจนะ
จริงๆเราก็ไม่ได้ให้คำปรึกษาอะไรมากมาย แต่เรารับฟังมากกว่า
แล้วจากนั้นเราก็มีเจอกันบ้าง
ก็แบบตามประสาคนรู้จักก็คนคุยด้วยอะเนาะแล้วก็เริ่มสนิทกันแล้ว ก็นัดไปไหนด้วยกันบ้าง
จนถึงวันหนึ่ง
จากที่เค้าไม่คิดจะกลับไปหาคนเก่า
แต่วันนี้เค้าคิดที่จะกลับไปหาคนเก่าแล้ว
แต่ก็ยังคุยกับเราอยู่ก็เหมือนที่ผ่านมาอะแหละ
เค้าคงไม่รู้แหละว่าเราเริ่มรู้สึก ก็เลยยังคุยเหมือนเดิม
จริงๆเราอยากออกมาเพื่อจัดการความรู้สึกนะ แต่ไม่รู้จะเลิกคุยยังไง เพราะไม่อยากให้เค้ารู้ว่าที่ผ่านมาเรารู้สึก
คือถ้าจะห่างหรือเลิกคุยอะ เค้าต้องรู้แน่ๆ
มันคงแย่อะเนอะถ้าวันหนึ่งที่เคยรู้สึกต่อกันแบบรู้สึกดีๆอะ แล้วเราทำมันพังลง
ไม่ต่างอะไรกับการชอบเพื่อนสนิท แล้วพอมันรู้ก็ห่างเหินกับเราเลยอะ
เพราะเราเป็นที่ปรึกษาไง ก็ไม่ควรไปรู้สึกอะไร
มีใครเคยเป็นแบบนี้บ้างไหม
ควรทำอย่างไร เมื่อคนที่เป็นที่ปรึกษาเกิดปัญหา?
ได้คุยกับพี่คนหนึ่ง เพราะรู้จักมานานแล้ว
ธรรมเนียมของโรงเรียนก็คือการส่งรุ่นพี่ในวันจบ
ก็เป็นรุ่นน้องที่รอส่งรุ่นพี่ตามธรรมเนียมนี่แหละ
วันนั้นเราเห็นเค้ายังไม่ค่อยได้ดอกไม้ ก็เลยเอาวะ ดอกสุดท้ายเอาไปให้คนนี้นี่แหละ
แล้วก็ได้คุยกันนิดหน่อยเค้าก็ถามเราว่าเออเหมือนเคยเห็นเราในโซเชียลแบบเราก็ไปติดตามเค้าอะ
จากนั้นเราก็ได้คุยกัน
ก็มีเรื่องคุยกัน เรื่องเรียนบ้าง เรื่องสอบบ้าง เรื่องถ่ายรูปบ้าง เพราะชอบถ่ายรูปเหมือนกัน และเรื่องไร้สาระจิปาถะมากมาย
ไม่ถึงเดือนก็ไม่คิดว่าจะสนิทกันได้ไวขนาดนี้
บอกเลยว่าเม้าท์กันมันส์มาก มีทั้งข้อความเสียง คอลกัน แต่ที่คุยกันก็แบบเพื่อนซะมากกว่า
จากนั้นเราก็เริ่มเปิดใจเล่าเรื่องคนเก่าของตัวเองกัน
เรากับเค้าต่างก็มีคนที่คุยกันมาหลายปี ต่างกันตรงที่คนที่เราคุยด้วยเราเลิกคุยไปแล้ว บอกเลยว่าเจ็บหนักเจ็บอยู่สองปีได้
แต่ส่วนเค้ายังคุยกันอยู่บ้าง แต่ตอนนี้มีเรื่องให้ต้องเลิกคุยกัน
เค้าก็มาปรึกษาเรา
ตอนแรกเราก็ให้คำปรึกษาเพราะหวังดีอะแหละ
ด้วยเหตุผลอะไรหลายๆอย่างทำให้เค้ายังไม่อยากกลับไปหาคนเก่า แต่คนเก่ายังรอเค้าอยู่
เราก็เข้าใจนะ
จริงๆเราก็ไม่ได้ให้คำปรึกษาอะไรมากมาย แต่เรารับฟังมากกว่า
แล้วจากนั้นเราก็มีเจอกันบ้าง
ก็แบบตามประสาคนรู้จักก็คนคุยด้วยอะเนาะแล้วก็เริ่มสนิทกันแล้ว ก็นัดไปไหนด้วยกันบ้าง
จนถึงวันหนึ่ง
จากที่เค้าไม่คิดจะกลับไปหาคนเก่า
แต่วันนี้เค้าคิดที่จะกลับไปหาคนเก่าแล้ว
แต่ก็ยังคุยกับเราอยู่ก็เหมือนที่ผ่านมาอะแหละ
เค้าคงไม่รู้แหละว่าเราเริ่มรู้สึก ก็เลยยังคุยเหมือนเดิม
จริงๆเราอยากออกมาเพื่อจัดการความรู้สึกนะ แต่ไม่รู้จะเลิกคุยยังไง เพราะไม่อยากให้เค้ารู้ว่าที่ผ่านมาเรารู้สึก
คือถ้าจะห่างหรือเลิกคุยอะ เค้าต้องรู้แน่ๆ
มันคงแย่อะเนอะถ้าวันหนึ่งที่เคยรู้สึกต่อกันแบบรู้สึกดีๆอะ แล้วเราทำมันพังลง
เพราะเราเป็นที่ปรึกษาไง ก็ไม่ควรไปรู้สึกอะไร
มีใครเคยเป็นแบบนี้บ้างไหม