เกือบโดนเพื่อนข่มขืน แต่ทางมหา'ลัยพยายามให้ตัดประเด็นของคนที่อยู่ข้างฝ่ายชายออก

เราว่า จขกท โฟกัสที่ตัวผู้ชายเป็นหลักนะคะ
ส่วนเรื่อง a ลองปรึกษาตำรวจ พ่อแม่ ดู แต่ไม่อยากให้โฟกัสมาก

a ไม่พ้อยท์สำคัญของเรื่องนี้ เป็นแค่ตัวประกอบ
โฟกัสที่ ผช คนนั้น
ถ้า จขกท ห่วงความปลอดภัยตัวเอง ปรึกษาตำรวจค่ะ
แต่เราคิดว่า อย่าทำให้ a ไม่มีทางไปมากนัก เหลือทางรอดไว้ให้เค้าบ้าง
อีกอย่าง a ไม่ได้เป็นคนจะข่มขืนคุณ
แล้วถ้าเค้ารู้เห็นเป็นใจจริง เค้าคงไม่มาเคาะเรียก ในจังหวะที่คุณกำลังจะโดนข่มขืน
เพราะเค้าเอะใจ กับเสียงร้องว่า ปล่อย และ เห็นรองเท้าของคุณหน้าห้อง ผช. ใช่มั้ย?
คุณถึงรอดมาได้ ตอนนี้เค้าแค่อยากช่วยคนที่เค้าชอบ
อยากมีตัวตนในสายตาของคนที่ตัวเองชอบ

อย่าเอา a มาเป็นจุดโฟกัส ปรึกษาตำรวจไปเลยเรื่อง a
บอกไปเลยว่า ไม่สบายใจ แต่กลับมาโฟกัสที่ ผช คนนั้นเป็นหลักนะ

เราเข้าใจ จขกท เราเคยเจอเหตุกราณ์แบบนี้
**"เกือบโดนเพื่อนข่มขืน"**

วันนั้นเรานัดมีทติ้งเพื่อนสมัยมัธยม เราไปช้าที่สุด เลยอยู่นานหน่อย
เพื่อน ผญ ทะยอยกลับไปเป็นส่วนใหญ่
เหลือเพื่อน ผญ 1 คน รวมเราด้วยเป็น 2 เพื่อน ผช อีก 4-5 คน
วันนั้นเราเห็นพวก ผช คุยซุบซิปอะไรกันก็ไม่รู้
แต่ได้ยินคำว่าถุงยาง
เราก็ไม่ได้สนใจนึกว่าพวกมันจะไปลงอ่างอะไรกันต่อ
ตอนนั้นก็ประมาณ 5 ทุ่มล่ะ ร้านอาหารก็ใกล้ปิดแล้ว คนในร้านก็เหลืออยู่ 2-3 โต๊ะ
จนสักพัก เพื่อน ผช คนนึง ขอแทนว่า g
g บอกเราว่าไปเข้าห้องน้ำเป็นเพื่อนหน่อย
ตอนนั้นเราก็ งงๆ นะ ไปเข้าเป็นเพื่อนทำไมวะ
แต่ด้วยความไว้ใจ เห็นว่าเป็นเพื่อนตั้งแต่สมัยเรียน รู้จักมาเกือบ 10 ปี คิดว่าคงไม่มีอะไร เราก็ไป

พอถึงหน้าห้องน้ำ เรายืนรออยู่หน้าห้องน้ำ เพราะมันเป็นห้องน้ำชาย
g ก็เปิดประตูห้องน้ำเข้าไปแล้วกวักมือเรียกเรา
แล้วทำเสียงตกใจ บอกมาดูอะไรนี่ดิ

เราก็เลยเดินไปหน้าประตูกำลังจะเดินเข้าไปดูว่ามีอะไร
g มันจับตัวเราลากเข้ามาในห้องน้ำ
แต่เดชะบุญที่เราไวกว่านิดหน่อย ตั้งหลักเร็ว
มือเราคว้าขอบกำแพงประตูไว้ได้ทั้งสองมือ
มันก็พยายามลากเราเข้าไปในห้องน้ำ เราก็ยึดขอบประตูไว้ไม่ปล่อย
เราก็ตะโกนร้องเฮ้ยจะทำไร ตอนนั้นตกใจมาก
มันบอกอย่าให้ต้องใช้กำลัง

เรารีบดึงสติกลับมาบอก เฮ้ยย want ขนาดนั้นเลยเหรอ ทำไมไม่บอกกันดีๆอ่ะ
นี่ก็ want เหมือนกัน ไม่งั้นจะเดิมตามมาทำไม
เล่นแบบนี้ตกใจหมดเลย บอกดีๆก็ยอมล่ะ ทีนี้ปล่อยได้ยัง
คำพูดไม่เป๊ะนะเพราะหลายปีแล้ว แต่ประมาณนี้

แล้วมันก็ปล่อยเรา จังหวะที่มันเริ่มปล่อยเรา เราก็ถีบไปที่หัวเข่ามันอย่างแรงไปทีนึง แล้วก็รีบวิ่งออกมาเลย

กลับมาในร้านมาหยิบกระเป๋า แล้วลากเพื่อนผู้หญิงอีกคนกลับด้วยกัน
เพราะเรารู้แล้วว่ามันจะใช้ถุงยางกับใคร
เราเลยยืนด่าพวกเพื่อนเห้ๆ ที่นั่งอยู่ในร้านไปด้วยเสียงดังมาก

พวก mung มัน here สมรู้ร่วมคิดจะข่มขืน gu เหรอ ทำงี้ได้ไง เดี๋ยวพวก mung เจอกับ gu แน่

ตอนนั้นเราสติแตกมาก ทั้งโกรธ ทั้งกลัว ทั้งอาย ทั้งเสียใจ

เรายังอยู่ในร้านเพราะคนเยอะ ไม่กล้าเดินออกไปลานจอดรถ
เราโทรหาพี่เราให้มารับ แล้วพาเพื่อน ผญ กลับด้วยกัน

ส่วนไอ้ g ตอนที่เรารอพี่มารับ มันไม่โผล่หน้าออกมาเลย

เราเล่าให้ที่บ้านเราฟัง เราไปแจ้งความ ขึ้นศาล กันไป
แล้วเราก็เล่าเรื่องนี้ให้เพื่อน รุ่นพี่ ครูบาอาจารย์ ที่โรงเรียนฟังทุกคน
ยื่นจดหมายไปถึง HR ที่ทำงานมัน
แล้วเราก็เล่าเรื่องนี้ให้ เพื่อนที่สนิทคนนึงฟัง
มันถามว่าจัดเลยมั้ย เราบอก เอาแค่สั่งสอนก็พอ ไม่ต้องสาหัส
ก็แค่ข้อมือหัก หัวแตก ช้ำใน

ส่วนเพื่อนเลวๆที่สมคบคิดกันวันนั้น เราก็ไม่ได้ทำอะไรนะ เราเองก็เหนื่อยกับเรื่องนี้ด้วย

เราอยากให้ จขกท ตั้งสติ ทำใจให้สบาย
อย่ากดดันตัวเอง อย่าย้ำคิดย้ำทำ
มี ผญ หลายล้านคนถูกล่วงละเมิดทางเพศ บางคนก็โดนตั้งแต่เด็ก จากคนในครอบครัว
สำหรับ ผญ เรา การถูกข่มขืน มันคือตราบาปในชีวิต ที่เลวร้ายที่สุด
เราไม่สามารถ delete ความทรงจำ ความรู้สึกเหล่านั้น ออกไปจากชีวิตได้

ตัวเรา และ ตัว จขกท โชคดีที่ **"แค่เกือบไป"**
แต่หลายล้านคนไม่โชคดีเหมือนเราทั้งคู่
แต่คนเหล่านั้นส่วนใหญ่ก็ยังคง move on ต่อไป
ถึงแม้ว่ามันจะเจ็บปวดก็ตาม เพราะชีวิตมันมีอะไรมากกว่านั้น

อย่าให้คนเลวๆ อย่าให้ความทรงจำเลวร้ายเหล่านั้น
มาฉุดทั้งชีวิตที่เหลือของเราให้แย่ตามลงไปด้วย
เราทั้งคู่ คือ คนที่โชคดีที่สุด ที่รอดมาได้
เราไม่จำเป็นต้องรู้สึกแย่ หรือกลัว
พวกคนที่ทำเรื่องเลวๆแบบนั้นต่างหากที่สมควรจะรู้สึก
กลัวใช่มั้ยล่ะที่จะหมดอนาคต? กลัวใช่มั้ยที่ต้องติดคุก? อายใช่มั้ยที่โดนตราหน้าว่าเป็นพวกข่มขืน?
อยู่กับมันไปซะ

Forgive but not FORGET

สู้ๆนะ จขกท