ลูกคนโต , ทางที่เลือก , กลัวอนาคต

สวัสดีค่ะ เราเพิ่งเคยตั้งกระทู้เป็นครั้งแรกค่ะ ถ้าแท็กห้องผิดขออภัยล่วงหน้าด้วยนะคะ
.
.
.
เข้าเรื่องเลยนะ ตอนนี้เราเป็นนักศึกษาอยู่ค่ะ อีกไม่ถึง2เดือนก็กำลังจะจบปริญญาตรีแล้ว (ซึ่งปีนี้บางคณะจบ3ปีครึ่งเพื่อให้ทันอาเซียน)
การเรียนของเราจัดอยู่ในระดับปานกลาง

ทีนี้ วันนี้อยู่ๆแม่เราก็พูดอย่างเป็นจริงเป็นจังกับเราว่า ตกลงจบแล้วจะทำอะไรหรอ ทำงานเลยหรือเปล่า ทำงานเลยก็ดีนะช่วยพ่อแม่บ้าง
บ้านเราเป็นบ้านที่มีฐานะปานกลางค่ะ เราเป็นคนโต(มีน้องชายแท้ๆอีกหนึ่งคน) ไม่มีธุรกิจส่วนตัว มีหนีสินปกติ ไม่มีที่ดิน
มีบ้านหลังเก่าที่กำลังทำเรื่องขายกับธนาคาร ซึ่งเราลองเสนอพ่อแม่ไว้พลางๆว่าถ้าขายบ้านได้แล้วเอาเงินส่วนนึงมาโปะหนี้ให้หมดไหม
ให้น้อยลงก็ยังดี พ่อแม่ก็รับฟังค่ะ คร่าวๆก็ประมาณนี้

ขุดจากใจเลยนะคะว่าแอบเครียดไม่น้อย ใจลึกๆคิดมานานว่าอยากเรียนต่อค่ะ แต่คงไม่ใช่ตอนนี้
อยากให้น้องชายเรียนจบก่อน(ซึ่งประมาณ4ปีข้างหน้า)
เพราะสงสารพ่อแม่ที่ต้องส่ง รายจ่ายมหาวิทยาลัยของลูก2คนมันไม่ใช่เรื่องเล็กๆ 55555
เรื่องเราจบประมาณนี้นะคะ
.
.
.
.
ส่วนประเด็นที่ตั้งกระทู้ก็คือ อยากทราบว่าคนที่กำลังจะจบแบบเรา หรือจบแล้ว หรือประสบการณ์ดีๆที่เผชิญมาเป็นยังไงกันบ้างคะ
สำหรับลูกคนโต(หรือลูกคนที่เท่าไหร่ก็ได้)
เครียดกันบ้างไหมกับเส้นทางที่กำลังจะเดินคนเดียวจากนี้ ?
กลัวมากแค่ไหนกับสิ่งที่วางบนบ่า ?
.
สารภาพตามสไตล์เด็กกำลังจะจบเลยค่ะว่า กลัวอนาคต แต่ไม่หยุดหรอกค่ะ แค่อยากเปิดโลกของตัวเอง อยากฟังโลกของคนอื่นบ้าง


ขอให้เจอสิ่งดีๆเยอะๆในทางที่เลือกเราได้เลือกนะ  : )
และขอบคุณล่วงหน้าสำหรับคนที่มาแชร์นะคะ