เสียน้ำตาในวันครบรอบ.

สวัสดีครับเพื่อนๆทุกคน. ผมมีเรื่องจะสนทนา เกี่ยวกับ การเสียคนที่เรารักไปในวันสำคัญของเราสองคน เริ่มมันเกิดจาการกระทำของผมครับ ผมเข้าเรื่องเลยนะครับ วันนี้เป็นวันเปิดเทอมวันแรก ผมก็ดีใจมากครับผมได้เจอแฟนของผม เพราะโรงเรียนปิดไปตั้ง 1 เดือนกว่าๆ แล้ววันนี้ก็ตรงกับวันครบรอบของเราสองคน แต่วันนี้ควรจะเป็นวันที่ดีสำหรับเราสองคน แต่กลับกลายเป็นวันที่แย่มากๆสำหรับผมและเค้า เพราะวันนี้เราได้ห่างกันครับ ซึ่งมันหลายรอบแล้วที่เราสองคนได้ห่างกัน สำหรับคนอื่นผมไม่รู้ว่าจะคิดยังไง แต่สำหรับผมผมเสียใจมากที่เราได้มากห่างกันในครบรอบ เพราะการกระทำของผม ความขี้ประชด ขี้มโนของผม ความงี่เง่า ความขี้หึงของผมเอง ผมได้ทำร้ายจิตใจของเค้ามามากมาย แต่ผมเสียใจมากที่ผมทำไรไม่ได้เลย ผมไม่รู้ว่าตอนนี้เค้าเป็นยังไง เค้าร้องไห้อยู่มั้ยเพราะผมอีกมั้ย แต่ผมรักเค้ามากนะ แต่ด้วยความที่ผมรักเค้ามากไปมันเลยทำให้ผมรัดเค้าแน่นเกิดไปจนเค้าไม่มีอิสระ ผมเป็นผู้ชายที่ไม่ค่อยเอาไหนหรอก ไม่ได้มีดีอะไร แต่ผมอยากบอกเค้าว่าผมทำดีสุดแล้วนะ และผมก็ไม่รู้ว่าผมจะรักษาเค้าได้นานแค่ไหน. แต่ผม็จะรอวันที่เค้ากลับมาหาผม และผมอยากให้เพื่อนผู้ชาย ที่กำลังบีบรัดแฟนของคุณแน่นไปห้เค้ามีอิสระบางเถอะนครับ ผมไม่อยากให้เป็นแบบผม เพื่อรักษารักที่ดีๆของเพื่อนๆไม่ให้เสียไปเหมือนผม.