-- อันที่จริง อ.แม่แจ่ม จ.เชียงใหม่ เป็นอะไรที่ไปบ่อยมาก เรียกว่า อยากพักเมื่อไหร่ นึกอะไรไม่ออก ก็แม่แจ่ม นี่แหละ เงียบๆ เรียบๆ ง่ายๆ แต่ก็แปลก .. ที่ ไปไม่เคยได้จังหวะเที่ยว “นาขั้นบันได” เลย มารอบนี้ตั้งใจเต็มที่ว่า ต้องไปเที่ยวให้ได้ พร้อมกับมีอำเภอแม่ลาน้อย เข้ามาอยู่ใน list ด้วยอีกหนึ่งอำเภอ … ว่าแล้วก็ลุยเลยครับ
21 – 22 ตุลาคม 2015 ล้อหมุน มุ่งหน้า เชียงใหม่
-- ก่อนเดินทาง 1 สัปดาห์ ได้จัดการตรวจเช็คสภาพรถ / แรงดันลมยาง / ไฟสัญญาณ/ ระดับของเหลวทั้งหมด ตลอดจนการล้างรถเคลือบสี ถึง 2 coat (เพื่อที่จะล้างซากแมลงออกได้โดยง่าย)
-- ทริปนี้เริ่มสตาร์ทจาก นิคม 304 ปราจีนบุรี ซึ่งระยะทางไกลกว่า ตั้งต้นจาก กทม. ดังนั้น ก็ต้องทดเวลาเดินทางสักหน่อย เอาชัวร์ๆ ก็จัดไป 5 ทุ่มของคืนวันที่ 21 เลยครับ
-- ผมใช้เส้นทางเข้าสู่เมืองปราจีน ออกถนนหลวงหมายเลข 33 มุ่งหน้านครนายก วิ่งยาวจนออกถนนพหลโยธิน (หมายเลข 1)บริเวณช่วงภาชี แล้วจึงเข้าสายเอเซีย มาได้สักพัก รถโล่งดี ใช้ความเร็วสัก 100 – 110 กม./ช.ม. เริ่มรู้สึกว่า ช่วงล่างรถมันแปลกๆ ขับๆแล้ว ชอบแว้บซ้าย แว้บขวา ก็นั่งนึก เราว่า เราเช็ครถดีแล้วนะ ประกอบกับ ช่วงนั้น เริ่มหาวเยอะ มองนาฬิกาก็ตี 2 เศษ เลยหาปั๊มนอนดีกว่า (ที่จริง ตั้งใจว่า จะนอนช่วงใกล้เช้า)
พักสายตาไปได้ 1 ช.ม. ก็ตื่นขึ้นมาขับต่อ …
-- พอขับต่อ เอ … รถเราปกติแฮะ วิ่งตรงนี่นา แปลว่า เมื่อสักครู่นี่ “ตรูหลับในเหรอนี่” น่ากลัวนะนั่น ขนาดผมว่า ผมรู้ตัวนะครับ ยังดีที่ไม่ฝืนต่อ ถ้าฝืน สงสัยได้ลงข่าวแฮะ
-- ขับมาเรื่อยๆ ราวๆ 8.30 น. ก็ถึงเขื่อนภูมิพล (เส้นทางไม่ยาก ตามถนนหมายเลข 1 ออกนอกตัวเมืองตากมา สักพัก มีป้ายบอกให้เลี้ยวซ้ายเข้าเขื่อนภูมิพล ครับ) ไม่ได้มาที่นี่ นาน 6 – 7 ปีแล้วครับ ขอพักคน พักรถ สักหน่อยละกัน
วิวเขื่อนภูมิพลนี่ ยังไงก็สวยนะครับ
-- พักสักแป้บก็เดินทางต่อครับ … บ่ายสาม นัดเพื่อนไว้ที่ ตัวเมืองเชียงใหม่ มองๆแล้ว เวลาเหลือ เลยหาเรื่องขับรถเล่น เลี้ยวแว้บบบบบ เข้าถนนหลวงหมายเลข 106 มุ่งหน้า อ.ลี้ ครับ … เส้นนี้ จะมีโหดๆวิ่งบนเขา ถนน 2 เลนสวน อยู่สัก 20 – 30 กม. ก่อนเข้า อ.ลี้ รวมถึง สภาพถนนที่มีหลุมดักสัก 2 – 3 กม.ครับ หลังจากนั้น ใครมั่นใจในฝีมือ ก็สาดได้ครับ วันนี้ที่วิ่ง รถน้อยดีครับ … ทำให้ขับได้สนุก พอแก้ คันไม้ คันมือ ไม่ได้สาดโค้งมาหลายเดือนครับ
-- ก่อนเข้าตัวเมืองลี้ สักหน่อย เห็นป้ายวัดพระบาทห้วยต้ม เลยเลี้ยวซ้ายเข้าไปสักหน่อยครับ มีป้ายบอกตลอด ไปไม่ยากครับ … แล้วก็มีเรื่องฮาๆ ตอนเข้าไปวัดเนี่ย ขับตาม fortuner คันหนึ่ง เส้นทาง ก็เป็นเส้นทางเดิมที่ปีที่แล้วมานี่นา แต่ทำไม เอ๊ะ ที่จอดรถไม่เหมือนเดิม, วัดไม่เหมือนเดิม … เฮ้ยยย คราวที่แล้วเราก็มาวัดนี้นี่นา งงๆๆๆ
-- วัดนี้ มีสิ่งปลูกสร้างเยอะดี แต่ละชิ้นก็มีที่มา มีประวัติความเป็นมาครับ เดินถ่ายรูปอยู่พักใหญ่ ก็กลับออกมา … พอออกมาแล้ว เห็นแยกนึง มองเข้าไป …. อืมมม รู้ละ คราวก่อน ผมมาผิดวัดนี่หว่า 55+
-- ออกจากวัดมา ก็ แวะตัวเมืองลี้ นี่แหละ ไม่รู้จะกินอะไร ก็จอดรถที่ตลาด แล้วก็เดินหากินนี่แหละ ได้ข้าวซอยมาชามนึง รสชาติใช้ได้ ราคาชามละ 35 บาทเอง ไม่เคยกินข้าวราคานี้มานานแล้วนะเนี่ย ... แล้วก็ตามถนนหลวงหมายเลข 106 มายาวๆครับ บางช่วงเป็นถนน 2 เลนสวน แต่อาศัยรถไม่เยอะ ก็เลยไม่มีอะไรซีเรียสครับ
-- ก่อนถึง ตัวเมืองลำพูน สักสิบกว่ากม. มีป้าย วัดพระพุทธบาทตากผ้า คุ้นๆหูแฮะ ขอเลี้ยวสักหน่อยแล้วกัน
-- สวยกว่าที่เห็นในรีวิวแยะเหมือนกันครับ อันที่จริงมีจุดชมวิวบนเขาด้วย แต่มองนาฬิกา ณ ตอนนั้น บ่ายโมงครึ่งแล้ว เดี๋ยวต้องเข้าเชียงใหม่ นัดเพื่อนไว้ไม่เกินบ่ายสาม ขอยกยอดไว้รอบหน้าแล้วกันนะ (จริงๆ รอจะพา "ใครบางคน" ที่สัญญาว่า "จะบินตามมา" ขึ้นไปเที่ยว แต่ก็ไม่มา)
ผลงาน GPS Sygic
1. พอดีย้ายร้านกันนิดหน่อย เพื่อนก็ส่ง Link FB ของร้านกาแฟ ซึ่งมีแผนที่เรียบร้อยมาเลย พอจิ้มปุ๊บ มันก็ถามว่า จะใช้โปรแกรมอะไรนำทาง ... แน่นอน ระดับเราต้อง Sygic เพราะอุตส่าห์เสียตังค์ซื้อมันมา ขับมาตามเส้น 108 ถึงแยก BIG C ... เอ Sygic มันให้เลี้ยวขวา แต่แผนที่ใน FB ให้เลี้ยวซ้าย จะเชื่อใครดีหว่า ???
เชื่อ Sygic สิ ชัวร์ๆ ไม่มั่วหรอก !!! ว่าแล้วก็วิ่งยาวเลย ไหนฟะ หาร้านไม่เจอ เพื่อนมาหลังผม บอกว่า ถึงแล้ว !!! อ้าว งง ดิ ... เลี้ยวจอดใน Global House โทร.หาเพื่อน ... เพื่อนบอกว่า ผิดทางครับ ยูเทิร์นกลับมาเลย ลอดใต้อุโมงค์ข้ามแยกมาสักโลเดียวก็เจอละ ... ฮึ่มมมม ฝากไว้ก่อน
2. คุยกับเพื่อนเสร็จสัก 4 โมงกว่า ให้โอกาสมันอีกครั้ง ตั้งนำทางไป Belle Villa Resort ด้วยความที่เคย search แล้ว เจอชื่อเลย ก็ไม่ได้คิดจะหาแผนที่มาดูอีกที กะดู GPS อย่างเดียวเลย ซึ่งมันก็นำทางไปถูกนะ จนมาถึงหน้าซอยนึง มันบอกให้เลี้ยวขวา ... มองแล้วนะ หน้าปากซอย มีชื่อรีสอร์ทอื่นอยู่ อืมมม คงอยู่ลึกมั้ง เลยไม่ทำป้าย ก็ตามไปเรื่อยๆ
-- ถนนเล็กลงเรื่อย จนเหลือเลนเดียวสวนกันไม่ได้ แล้วก็ ... สุดทางปูน กลายเป็นลูกรัง รอบข้างเป็นป่า อืมมมม ... ทำพิษ ตรูอีกแล้วววว ... ปัญหาตอนนี้ก็คือ จะกลับรถยังไง ? เริ่มเห็นความสำคัญของเซนเซอร์ถอย กับ กล้องมองหลัง ก็วันนี้แหละ ถอยยาวมาก แล้วตอนกลับรถนี่ สาวกันร่วมสิบรอบนะครับ เดินหน้านิด ถอยหลังหน่อย โยกอยู่นั่นแหละ กว่าจะรอดมาได้
-- พอดีกับมีชาวบ้านผ่านมา เลยจอดถาม ... เค้าบอกว่า “นี่มันข้างหลังรีสอร์ท รถลงไม่ได้ ต้องไปเข้าข้างหน้านู้นนนนน”
-- โยนทิ้งซะดีไม๊เนี่ยยย !!! … ลืมบอกไปว่า รีสอร์ทนี้ อยู่บนถนนหางดง-สะเมิง (ถนนหมายเลข 1269) ครับ รีสอร์ทนี้ อยู่น่าจะลึกสุด ล่ะครับ ... แต่รีสอร์ทเค้าบรรยากาศดีนะ พาชมห้องพักก่อน คืนละพันต้นๆ
ห้องสวยไม่หยอก วิวห้องพักผม เป็นวิวสระน้ำ ที่ล้อมรอบด้วยภูเขา ครับ
-- ส่วนห้องน้ำ ก็ไม่เลวครับ แต่ไม่มีอ่างไว้นอนแช่นะครับ อ้อ ติ อีกอย่างก็คือ ระบบน้ำของเค้า เป็นแบบก๊อกน้ำร้อน กับ น้ำเย็น ปรับอุณหภูมิยากมากครับ อุณหภูมิไม่คงที่เลย แถมเปิดพักเดียว เหมือนเครื่องตัด น้ำออกมาเย็นเจี๊ยบอีกต่างหาก ก็อาบแช่นานๆคลายเมื่อยหน่อยก็ไม่ได้
-- ส่วนมื้อเย็น ... เข้ามาลึกขนาดนี้ คงไม่หนีออกไปไหนแล้วล่ะ ฝากท้องไว้กับที่รีสอร์ทเลยแล้วกัน
สั่ง ... ออเดิร์ฟเมืองเหนือ กับ แกงฮังเล ละกัน
-- รสชาติเอาใจชาวต่างชาติครับ ... รสไม่จัดจ้าน ถ้าคนไม่ค่อยทานเผ็ดอย่างผมนี่ โอเคเลย แต่ถ้าคนทานจัด ชอบรสชาติแบบพื้นเมืองจริงๆ จะบอกว่า จืดไปหน่อยครับ มื้อนี้ค่าเสียหายเกือบๆ 600 บาทครับ (กินรีสอร์ท ก็ ราคานี้แหละ เนอะ)
-- ทานเสร็จขึ้นนอน อาบน้ำ นั่งดูทีวี เล่น Tablet เพลินๆ แล้วก็หลับไปเมื่อไหร่ไม่รู้ ... ตื่นมาอีกที ตี 3 เปิดไฟ เปิดทีวี เต็มห้องเลย 555+ .... อย่างว่าเนอะ ขับรถมาทั้งวันทั้งคืน อยู่มาได้ถึง ณ ตอนนั้น ก็บุญโข ละ
[CR] * * * พา (ลุยเดี่ยว) เที่ยวนาขั้นบันได แม่แจ่ม – แม่ลาน้อย * * *
21 – 22 ตุลาคม 2015 ล้อหมุน มุ่งหน้า เชียงใหม่
-- ก่อนเดินทาง 1 สัปดาห์ ได้จัดการตรวจเช็คสภาพรถ / แรงดันลมยาง / ไฟสัญญาณ/ ระดับของเหลวทั้งหมด ตลอดจนการล้างรถเคลือบสี ถึง 2 coat (เพื่อที่จะล้างซากแมลงออกได้โดยง่าย)
-- ทริปนี้เริ่มสตาร์ทจาก นิคม 304 ปราจีนบุรี ซึ่งระยะทางไกลกว่า ตั้งต้นจาก กทม. ดังนั้น ก็ต้องทดเวลาเดินทางสักหน่อย เอาชัวร์ๆ ก็จัดไป 5 ทุ่มของคืนวันที่ 21 เลยครับ
-- ผมใช้เส้นทางเข้าสู่เมืองปราจีน ออกถนนหลวงหมายเลข 33 มุ่งหน้านครนายก วิ่งยาวจนออกถนนพหลโยธิน (หมายเลข 1)บริเวณช่วงภาชี แล้วจึงเข้าสายเอเซีย มาได้สักพัก รถโล่งดี ใช้ความเร็วสัก 100 – 110 กม./ช.ม. เริ่มรู้สึกว่า ช่วงล่างรถมันแปลกๆ ขับๆแล้ว ชอบแว้บซ้าย แว้บขวา ก็นั่งนึก เราว่า เราเช็ครถดีแล้วนะ ประกอบกับ ช่วงนั้น เริ่มหาวเยอะ มองนาฬิกาก็ตี 2 เศษ เลยหาปั๊มนอนดีกว่า (ที่จริง ตั้งใจว่า จะนอนช่วงใกล้เช้า)
พักสายตาไปได้ 1 ช.ม. ก็ตื่นขึ้นมาขับต่อ …
-- พอขับต่อ เอ … รถเราปกติแฮะ วิ่งตรงนี่นา แปลว่า เมื่อสักครู่นี่ “ตรูหลับในเหรอนี่” น่ากลัวนะนั่น ขนาดผมว่า ผมรู้ตัวนะครับ ยังดีที่ไม่ฝืนต่อ ถ้าฝืน สงสัยได้ลงข่าวแฮะ
-- ขับมาเรื่อยๆ ราวๆ 8.30 น. ก็ถึงเขื่อนภูมิพล (เส้นทางไม่ยาก ตามถนนหมายเลข 1 ออกนอกตัวเมืองตากมา สักพัก มีป้ายบอกให้เลี้ยวซ้ายเข้าเขื่อนภูมิพล ครับ) ไม่ได้มาที่นี่ นาน 6 – 7 ปีแล้วครับ ขอพักคน พักรถ สักหน่อยละกัน
วิวเขื่อนภูมิพลนี่ ยังไงก็สวยนะครับ
-- พักสักแป้บก็เดินทางต่อครับ … บ่ายสาม นัดเพื่อนไว้ที่ ตัวเมืองเชียงใหม่ มองๆแล้ว เวลาเหลือ เลยหาเรื่องขับรถเล่น เลี้ยวแว้บบบบบ เข้าถนนหลวงหมายเลข 106 มุ่งหน้า อ.ลี้ ครับ … เส้นนี้ จะมีโหดๆวิ่งบนเขา ถนน 2 เลนสวน อยู่สัก 20 – 30 กม. ก่อนเข้า อ.ลี้ รวมถึง สภาพถนนที่มีหลุมดักสัก 2 – 3 กม.ครับ หลังจากนั้น ใครมั่นใจในฝีมือ ก็สาดได้ครับ วันนี้ที่วิ่ง รถน้อยดีครับ … ทำให้ขับได้สนุก พอแก้ คันไม้ คันมือ ไม่ได้สาดโค้งมาหลายเดือนครับ
-- ก่อนเข้าตัวเมืองลี้ สักหน่อย เห็นป้ายวัดพระบาทห้วยต้ม เลยเลี้ยวซ้ายเข้าไปสักหน่อยครับ มีป้ายบอกตลอด ไปไม่ยากครับ … แล้วก็มีเรื่องฮาๆ ตอนเข้าไปวัดเนี่ย ขับตาม fortuner คันหนึ่ง เส้นทาง ก็เป็นเส้นทางเดิมที่ปีที่แล้วมานี่นา แต่ทำไม เอ๊ะ ที่จอดรถไม่เหมือนเดิม, วัดไม่เหมือนเดิม … เฮ้ยยย คราวที่แล้วเราก็มาวัดนี้นี่นา งงๆๆๆ
-- วัดนี้ มีสิ่งปลูกสร้างเยอะดี แต่ละชิ้นก็มีที่มา มีประวัติความเป็นมาครับ เดินถ่ายรูปอยู่พักใหญ่ ก็กลับออกมา … พอออกมาแล้ว เห็นแยกนึง มองเข้าไป …. อืมมม รู้ละ คราวก่อน ผมมาผิดวัดนี่หว่า 55+
-- ออกจากวัดมา ก็ แวะตัวเมืองลี้ นี่แหละ ไม่รู้จะกินอะไร ก็จอดรถที่ตลาด แล้วก็เดินหากินนี่แหละ ได้ข้าวซอยมาชามนึง รสชาติใช้ได้ ราคาชามละ 35 บาทเอง ไม่เคยกินข้าวราคานี้มานานแล้วนะเนี่ย ... แล้วก็ตามถนนหลวงหมายเลข 106 มายาวๆครับ บางช่วงเป็นถนน 2 เลนสวน แต่อาศัยรถไม่เยอะ ก็เลยไม่มีอะไรซีเรียสครับ
-- ก่อนถึง ตัวเมืองลำพูน สักสิบกว่ากม. มีป้าย วัดพระพุทธบาทตากผ้า คุ้นๆหูแฮะ ขอเลี้ยวสักหน่อยแล้วกัน
-- สวยกว่าที่เห็นในรีวิวแยะเหมือนกันครับ อันที่จริงมีจุดชมวิวบนเขาด้วย แต่มองนาฬิกา ณ ตอนนั้น บ่ายโมงครึ่งแล้ว เดี๋ยวต้องเข้าเชียงใหม่ นัดเพื่อนไว้ไม่เกินบ่ายสาม ขอยกยอดไว้รอบหน้าแล้วกันนะ (จริงๆ รอจะพา "ใครบางคน" ที่สัญญาว่า "จะบินตามมา" ขึ้นไปเที่ยว แต่ก็ไม่มา)
ผลงาน GPS Sygic
1. พอดีย้ายร้านกันนิดหน่อย เพื่อนก็ส่ง Link FB ของร้านกาแฟ ซึ่งมีแผนที่เรียบร้อยมาเลย พอจิ้มปุ๊บ มันก็ถามว่า จะใช้โปรแกรมอะไรนำทาง ... แน่นอน ระดับเราต้อง Sygic เพราะอุตส่าห์เสียตังค์ซื้อมันมา ขับมาตามเส้น 108 ถึงแยก BIG C ... เอ Sygic มันให้เลี้ยวขวา แต่แผนที่ใน FB ให้เลี้ยวซ้าย จะเชื่อใครดีหว่า ???
เชื่อ Sygic สิ ชัวร์ๆ ไม่มั่วหรอก !!! ว่าแล้วก็วิ่งยาวเลย ไหนฟะ หาร้านไม่เจอ เพื่อนมาหลังผม บอกว่า ถึงแล้ว !!! อ้าว งง ดิ ... เลี้ยวจอดใน Global House โทร.หาเพื่อน ... เพื่อนบอกว่า ผิดทางครับ ยูเทิร์นกลับมาเลย ลอดใต้อุโมงค์ข้ามแยกมาสักโลเดียวก็เจอละ ... ฮึ่มมมม ฝากไว้ก่อน
2. คุยกับเพื่อนเสร็จสัก 4 โมงกว่า ให้โอกาสมันอีกครั้ง ตั้งนำทางไป Belle Villa Resort ด้วยความที่เคย search แล้ว เจอชื่อเลย ก็ไม่ได้คิดจะหาแผนที่มาดูอีกที กะดู GPS อย่างเดียวเลย ซึ่งมันก็นำทางไปถูกนะ จนมาถึงหน้าซอยนึง มันบอกให้เลี้ยวขวา ... มองแล้วนะ หน้าปากซอย มีชื่อรีสอร์ทอื่นอยู่ อืมมม คงอยู่ลึกมั้ง เลยไม่ทำป้าย ก็ตามไปเรื่อยๆ
-- ถนนเล็กลงเรื่อย จนเหลือเลนเดียวสวนกันไม่ได้ แล้วก็ ... สุดทางปูน กลายเป็นลูกรัง รอบข้างเป็นป่า อืมมมม ... ทำพิษ ตรูอีกแล้วววว ... ปัญหาตอนนี้ก็คือ จะกลับรถยังไง ? เริ่มเห็นความสำคัญของเซนเซอร์ถอย กับ กล้องมองหลัง ก็วันนี้แหละ ถอยยาวมาก แล้วตอนกลับรถนี่ สาวกันร่วมสิบรอบนะครับ เดินหน้านิด ถอยหลังหน่อย โยกอยู่นั่นแหละ กว่าจะรอดมาได้
-- พอดีกับมีชาวบ้านผ่านมา เลยจอดถาม ... เค้าบอกว่า “นี่มันข้างหลังรีสอร์ท รถลงไม่ได้ ต้องไปเข้าข้างหน้านู้นนนนน”
-- โยนทิ้งซะดีไม๊เนี่ยยย !!! … ลืมบอกไปว่า รีสอร์ทนี้ อยู่บนถนนหางดง-สะเมิง (ถนนหมายเลข 1269) ครับ รีสอร์ทนี้ อยู่น่าจะลึกสุด ล่ะครับ ... แต่รีสอร์ทเค้าบรรยากาศดีนะ พาชมห้องพักก่อน คืนละพันต้นๆ
ห้องสวยไม่หยอก วิวห้องพักผม เป็นวิวสระน้ำ ที่ล้อมรอบด้วยภูเขา ครับ
-- ส่วนห้องน้ำ ก็ไม่เลวครับ แต่ไม่มีอ่างไว้นอนแช่นะครับ อ้อ ติ อีกอย่างก็คือ ระบบน้ำของเค้า เป็นแบบก๊อกน้ำร้อน กับ น้ำเย็น ปรับอุณหภูมิยากมากครับ อุณหภูมิไม่คงที่เลย แถมเปิดพักเดียว เหมือนเครื่องตัด น้ำออกมาเย็นเจี๊ยบอีกต่างหาก ก็อาบแช่นานๆคลายเมื่อยหน่อยก็ไม่ได้
-- ส่วนมื้อเย็น ... เข้ามาลึกขนาดนี้ คงไม่หนีออกไปไหนแล้วล่ะ ฝากท้องไว้กับที่รีสอร์ทเลยแล้วกัน
สั่ง ... ออเดิร์ฟเมืองเหนือ กับ แกงฮังเล ละกัน
-- รสชาติเอาใจชาวต่างชาติครับ ... รสไม่จัดจ้าน ถ้าคนไม่ค่อยทานเผ็ดอย่างผมนี่ โอเคเลย แต่ถ้าคนทานจัด ชอบรสชาติแบบพื้นเมืองจริงๆ จะบอกว่า จืดไปหน่อยครับ มื้อนี้ค่าเสียหายเกือบๆ 600 บาทครับ (กินรีสอร์ท ก็ ราคานี้แหละ เนอะ)
-- ทานเสร็จขึ้นนอน อาบน้ำ นั่งดูทีวี เล่น Tablet เพลินๆ แล้วก็หลับไปเมื่อไหร่ไม่รู้ ... ตื่นมาอีกที ตี 3 เปิดไฟ เปิดทีวี เต็มห้องเลย 555+ .... อย่างว่าเนอะ ขับรถมาทั้งวันทั้งคืน อยู่มาได้ถึง ณ ตอนนั้น ก็บุญโข ละ