เมื่อวานค่ะ เดินทางกลับจากบ้านมาลงที่สถานีรถไฟจังหวัด..ข..... เราก็ลงตามปกติ แต่ช่วงที่ลงจากรถไฟอ่ะค่ะ ประตูรถเปิดมาเราเจอเขาอยู่หน้าประตูรถพอดี แต่บังเอิญเราถือของหนักแถมเยอะด้วย ตอนลงจากรถไฟของติดนิดหน่อย เขากำลังจะเดินออกไปคะ แล้วเขาก็หันหลังกลับมาดูเพราะเราอุทาน 555 พอดีกับเราเอาของออกได้ค่ะ แล้วก็เลยรีบเดินค่ะ เพราะตอนนั้นสภาพหน้าเราไม่โอเคไม่พร้อมหน้านี้มันระดับสิบดาวเลยค่ะ 555
แต่ก่อนหน้านั้นประมานสามสี่เดือนค่ะ เป็นช่วงที่เรากลับบ้านปิดเทอม แล้วก็กลับหลังสอบช่วงที่เราอยู่ปีหนึ่ง วันนั้นเราเดินไปที่สถานีรถไฟตอนนั้นเป็นเวลาแปดโมงเช้า เขาเป็นคนโบกรถไฟค่ะ เขาหันมาเจอกับเราที่กำลังเดินมาพอดี คือเป็นแบบละครไทยเลย ที่นางเอกบังเอิญสบตากับพระเอก ⁄(⁄ ⁄•⁄ω⁄•⁄ ⁄)⁄ 555 หลังจากนั้นเราก็ทำเมินค่ะไม่สนใจแล้วเราก็เดินไปซื้อตั๋วรถไฟค่ะ เขาก็อยู่ในห้องขายตั๋วพอดี เขาก็มองๆมาค่ะ แต่เราไม่กล้ามองเขาก็คนมันเขินอ่ะค่ะ หลังจากไปซื้อตั๋วแล้วก็ไปนั่งรอรถค่ะ ตอนนั้นจำได้ว่ารถออกตอนแปดโมงครึ่งค่ะพอรถไฟมาเราก็เดินไปรอขึ้นค่ะ เขาก็เดินเข้ามาถามว่าขึ้นขบวนไหนพร้อมกับหยิบตั๋วเราไปดูแล้วบอกว่ารอตรงนี้นะครับ ^^( น่ารักดีค่ะเรานี่งงเล็กๆนะค่ะ แต่คิดว่าเขาก็ทำไปตามหน้าที่เขาแหละค่ะ) เราก็ขึ้นรถกลับบ้าน
หลังจากวันนั้นเราก็เดินทางกลับมาจังหวัด...ข...เราก็ยังเจอเขาค่ะ แต่ก็ไม่ได้พูดอะไร กลับไปเรียนตามปกติค่ะ หลังจากนั้นอีกสองสามวันเราก็เดินทางกลับบ้านอีกครั้งค่ะ แต่เราไม่ได้กลับมาอีกละประมานสองสามเดือนเพราะเป็นช่วงปิดเทอมและกลับมาอีกที่ก็ไม่ได้เดินทางกลับด้วยรถไฟทำให้ไม่ได้เจอกับเขาอีก หลังกลับมาจังหวัด..ข...ได้หนึ่งเดือนเราก็เดินทางกลับอีกรอบค่ะ แต่ตอนนั้นไม่เจอเขาอีกค่ะ ไม่รู้ว่าไปไหนเหมือนกันะยายามมองหาก็หาไม่เจอ ตอนนั้นคิดว่าจะไม่ได้เจอเขาอีกแล้วค่ะ แต่พอมาเมื่อวานนี้ตอนกลับบ้านก็ได้เจออีกครั้งค่ะ เราดีใจมากเลย หวังว่าเราจะได้เจอกันตลอดๆนะค่ะ ╰(*´︶`*)╯
นายสถานีรถไฟคนนั้นชื่ออะไร
แต่ก่อนหน้านั้นประมานสามสี่เดือนค่ะ เป็นช่วงที่เรากลับบ้านปิดเทอม แล้วก็กลับหลังสอบช่วงที่เราอยู่ปีหนึ่ง วันนั้นเราเดินไปที่สถานีรถไฟตอนนั้นเป็นเวลาแปดโมงเช้า เขาเป็นคนโบกรถไฟค่ะ เขาหันมาเจอกับเราที่กำลังเดินมาพอดี คือเป็นแบบละครไทยเลย ที่นางเอกบังเอิญสบตากับพระเอก ⁄(⁄ ⁄•⁄ω⁄•⁄ ⁄)⁄ 555 หลังจากนั้นเราก็ทำเมินค่ะไม่สนใจแล้วเราก็เดินไปซื้อตั๋วรถไฟค่ะ เขาก็อยู่ในห้องขายตั๋วพอดี เขาก็มองๆมาค่ะ แต่เราไม่กล้ามองเขาก็คนมันเขินอ่ะค่ะ หลังจากไปซื้อตั๋วแล้วก็ไปนั่งรอรถค่ะ ตอนนั้นจำได้ว่ารถออกตอนแปดโมงครึ่งค่ะพอรถไฟมาเราก็เดินไปรอขึ้นค่ะ เขาก็เดินเข้ามาถามว่าขึ้นขบวนไหนพร้อมกับหยิบตั๋วเราไปดูแล้วบอกว่ารอตรงนี้นะครับ ^^( น่ารักดีค่ะเรานี่งงเล็กๆนะค่ะ แต่คิดว่าเขาก็ทำไปตามหน้าที่เขาแหละค่ะ) เราก็ขึ้นรถกลับบ้าน
หลังจากวันนั้นเราก็เดินทางกลับมาจังหวัด...ข...เราก็ยังเจอเขาค่ะ แต่ก็ไม่ได้พูดอะไร กลับไปเรียนตามปกติค่ะ หลังจากนั้นอีกสองสามวันเราก็เดินทางกลับบ้านอีกครั้งค่ะ แต่เราไม่ได้กลับมาอีกละประมานสองสามเดือนเพราะเป็นช่วงปิดเทอมและกลับมาอีกที่ก็ไม่ได้เดินทางกลับด้วยรถไฟทำให้ไม่ได้เจอกับเขาอีก หลังกลับมาจังหวัด..ข...ได้หนึ่งเดือนเราก็เดินทางกลับอีกรอบค่ะ แต่ตอนนั้นไม่เจอเขาอีกค่ะ ไม่รู้ว่าไปไหนเหมือนกันะยายามมองหาก็หาไม่เจอ ตอนนั้นคิดว่าจะไม่ได้เจอเขาอีกแล้วค่ะ แต่พอมาเมื่อวานนี้ตอนกลับบ้านก็ได้เจออีกครั้งค่ะ เราดีใจมากเลย หวังว่าเราจะได้เจอกันตลอดๆนะค่ะ ╰(*´︶`*)╯