สวัสดีค่ะ นี้เป็นกระทู้แรกของเรา เริ่มพิมพ์เวลา 2.49 น.
.. คือเรามีความอึดอัดใจอยากให้ทุกคนเข้ามาร่วมแชร์ประสบการณ์กันค่ะ 😢😢
เริ่มแรกเลย เราเป็นนิสิตที่กำลังเรียนเทอมที่ 9 หรือ 4 ปีครึ่ง จะว่าเรียนอ่อนก็คล้ายๆนะคะ จะว่าโง่ก็คือใช่เลยแหละค่ะ
พูดง่ายๆคือตกรุ่น เพื่อนรุ่นเดียวกันเค้าจบไปหมดแล้วค่ะ
พ่อส่งเรียนค่ะ พ่อมีอิทธิพลต่อการเรียนของเรามาก พ่อคาดหวังมาก กดดันมาก พ่อเป็นคนสุดท้ายเลยค่ะที่เราจะเล่าปัญหาให้ฟัง จะว่าไม่เข้าใจเราแล้วคอยทำให้เรารู้สึกท้อเลยก็ว่าได้ กดดัน แทบจะมากกว่าบ้านเพื่อนคนอื่นๆจากที่เคยคุยกับเพื่อนสนิทมา แม่ค่อนข้างที่จะเข้าใจและให้กำลังใจตลอด เค้าบอกว่าจบช้าไม่เป็นไร มันไม่ได้ชี้ว่าการเรียนจบช้าจะทำให้เราเป็นคนชั่ว // ปัญหาคืออยู่ที่พ่อค่ะ พ่อค่อนข้างที่จะหัวโบราณ เข้าใจอะไรยาก ชอบให้เราทำในสิ่งที่พ่อคิดเอาไว้แล้ว ประมาณว่าสิ่งที่พ่อคิดไว้ดีที่สุดสำหรับลูกแล้ว 😵
พอทางบ้านเค้ารู้ว่าเราจบช้าต้องเรียนอีกเทอมนึง แม่ก็ให้กำลังใจค่ะ ส่วนพ่อก็ได้แต่ถามว่า " ทำไมไม่จบ คนอื่นเค้าจบ เรียนนานไม่อายเพื่อนเหรอ ชีทเรียนเค้าทำให้คนเรียนไม่ได้ทำให้ควายเรียน คนอื่นเค้าเรียนได้ทำไมเราไม่ได้ มัวทำอะไรอยู่ " ,, ถือว่าเป็นคำพูดที่หนักมากๆค่ะสำหรับคนที่กำลังท้อแท้ ตอนนั้นคืออยากลาออกเลยค่ะ ไม่เรียนเมี่ยงละ ในใจลึกๆเราก็คิดว่าทำไมวะ แค่จบช้า ทำอย่างกะกูท้องตอนเรียน หรือติดยา กูผิดมากเหรอ อารมณ์นี้เลยค่ะ
หลังจากนั้น เราได้สติ ตั้งหลักได้เราก็ก้มหน้าก้มตาเรียนมาเรื่อยๆของเรา เรียนชิวมากๆค่ะเทอมนี้โดยไม่เอ่ะใจ สงสัยอะไรเลยยยยย เรียน 5 ชั่วโมง/สัปดาห์ ตามหลักสูตรคือ 132 หน่วยกิตค่ะ แต่เราปาเข้าไป 150 กว่าหน่วยกิตแล้ว (คือทั้งตก ทั้งดรอปค่ะ) ติดโปร 3 เทอมค่ะหวิดโดนไทร์ แต่ก็รอดมาได้แบบ strong !! ,, เราพยายามทุกเทอมค่ะ แต่เราไม่เก่งจริงๆ
จากนั้นเราก็ เข้าพบที่ปรึกษาตลอด ตั้งใจเรียนค่ะ สอบมิดเทอมอะไรๆก็ผ่านพ้นไป เราก็ไม่ได้คิดอะไรนะคะ เพราะมั่นใจว่าจบเทอมนี้ แต่พอมาถึงวันนี้ค่ะ วันที่กำหนดให้แจ้งจบการศึกษา เราก็เข้าไปแจ้งจบตามปกติที่นิสิตทั่วไปเค้าทำกัน ถ่ายรูปชุดครุยอะไรเรียบร้อยค่ะ แต่สถานะที่เราแจ้งจบไว้ มันขึ้นว่าไม่ผ่านค่ะ เรานี่หน้าซีดเขียวเป็นไก่ต้มเลย งงค่ะว่าทำไมไม่จบ งงว่าทำไมไม่ผ่าน เราก็เลยเช็คดูดีๆ เชี่ยละะะ ! ลงวิชาเลือกไม่ครบ 1 ตัวคือ 3 หน่วยกิตค่ะ เราลงไม่ครบบบบบบบ !!!!!! พูดอะไรไม่ออกเลยค่ะพอรู้ว่าลงเรียนไม่ครบ คือตอนนับวิชาคำนวนเกรดคือลงครบค่ะ สรุปเพื่อนที่คำนวนให้มันเข้าใจผิดว่าวิชานั้นเป็นวิชาเลือกทั้งที่ความจริงเป็นวิชาบังคับ เอาจริงๆมันผิดที่เราเองแหละค่ะ ควรจะรอบคอบมากกว่านี้ มารู้อีกทีก็หมดเขตเพิ่ม-ลดวิชาเรียนสะแล้ว
สรุปเลยว่าเราต้องเรียนต่ออีกเทอม 😭😭 ส่วนแจ็คพอตสำหรับเด็กเรียนอ่อนอย่างเราค่ะคือพ่องานไว้ให้แล้ว แต่เรายังเหลืออีก 3 หน่วยกิต .. เราควรจัดการกับเรื่องนี้ยังไงให้ถนอมน้ำใจพ่อกับแม่มากที่สุดคะ ? เราไม่อยากเห็นเค้าเสียใจไปมากกว่านี้แล้วจริงๆคะ จะโกหกว่าขอหางานทำก็ดูเหมือนพ่อจะให้ไปทำงานในที่ที่พ่อหาให้อย่างเดียวเลย น้ำตาจะไหลค่ะชีวิตกดดันมากๆ
ตอนนี้เราเครียดมากเลย ในสมองไม่เจอทางออกเลยค่ะ ตันมากๆ อยากขอความคิดเห็นจากเพื่อนค่ะ
ปล. กระทู้นี้อาจจะไม่ได้เกิดประโยชน์กับคนกลุ่มใหญ่นะคะ แต่มันมีประโยชน์มากสำหรับคนกลุ่มเล็กๆที่กำลังหาทางออกที่ดีที่สุดอยู่นะคะ ขอให้เรื่องของเราเป็นอุทาหรให้กับเพื่อนๆที่กำลังตกที่นั่งลำบากเหมือนกัน ยังไงก็ลองแนะนำทางออกที่ดีๆให้เราหน่อยนะคะ 😭🙏🏼🙏🏼
เรียนจบช้า จะบอกที่บ้านยังไงให้ซอฟที่สุดคะ ?
.. คือเรามีความอึดอัดใจอยากให้ทุกคนเข้ามาร่วมแชร์ประสบการณ์กันค่ะ 😢😢
เริ่มแรกเลย เราเป็นนิสิตที่กำลังเรียนเทอมที่ 9 หรือ 4 ปีครึ่ง จะว่าเรียนอ่อนก็คล้ายๆนะคะ จะว่าโง่ก็คือใช่เลยแหละค่ะ
พูดง่ายๆคือตกรุ่น เพื่อนรุ่นเดียวกันเค้าจบไปหมดแล้วค่ะ
พ่อส่งเรียนค่ะ พ่อมีอิทธิพลต่อการเรียนของเรามาก พ่อคาดหวังมาก กดดันมาก พ่อเป็นคนสุดท้ายเลยค่ะที่เราจะเล่าปัญหาให้ฟัง จะว่าไม่เข้าใจเราแล้วคอยทำให้เรารู้สึกท้อเลยก็ว่าได้ กดดัน แทบจะมากกว่าบ้านเพื่อนคนอื่นๆจากที่เคยคุยกับเพื่อนสนิทมา แม่ค่อนข้างที่จะเข้าใจและให้กำลังใจตลอด เค้าบอกว่าจบช้าไม่เป็นไร มันไม่ได้ชี้ว่าการเรียนจบช้าจะทำให้เราเป็นคนชั่ว // ปัญหาคืออยู่ที่พ่อค่ะ พ่อค่อนข้างที่จะหัวโบราณ เข้าใจอะไรยาก ชอบให้เราทำในสิ่งที่พ่อคิดเอาไว้แล้ว ประมาณว่าสิ่งที่พ่อคิดไว้ดีที่สุดสำหรับลูกแล้ว 😵
พอทางบ้านเค้ารู้ว่าเราจบช้าต้องเรียนอีกเทอมนึง แม่ก็ให้กำลังใจค่ะ ส่วนพ่อก็ได้แต่ถามว่า " ทำไมไม่จบ คนอื่นเค้าจบ เรียนนานไม่อายเพื่อนเหรอ ชีทเรียนเค้าทำให้คนเรียนไม่ได้ทำให้ควายเรียน คนอื่นเค้าเรียนได้ทำไมเราไม่ได้ มัวทำอะไรอยู่ " ,, ถือว่าเป็นคำพูดที่หนักมากๆค่ะสำหรับคนที่กำลังท้อแท้ ตอนนั้นคืออยากลาออกเลยค่ะ ไม่เรียนเมี่ยงละ ในใจลึกๆเราก็คิดว่าทำไมวะ แค่จบช้า ทำอย่างกะกูท้องตอนเรียน หรือติดยา กูผิดมากเหรอ อารมณ์นี้เลยค่ะ
หลังจากนั้น เราได้สติ ตั้งหลักได้เราก็ก้มหน้าก้มตาเรียนมาเรื่อยๆของเรา เรียนชิวมากๆค่ะเทอมนี้โดยไม่เอ่ะใจ สงสัยอะไรเลยยยยย เรียน 5 ชั่วโมง/สัปดาห์ ตามหลักสูตรคือ 132 หน่วยกิตค่ะ แต่เราปาเข้าไป 150 กว่าหน่วยกิตแล้ว (คือทั้งตก ทั้งดรอปค่ะ) ติดโปร 3 เทอมค่ะหวิดโดนไทร์ แต่ก็รอดมาได้แบบ strong !! ,, เราพยายามทุกเทอมค่ะ แต่เราไม่เก่งจริงๆ
จากนั้นเราก็ เข้าพบที่ปรึกษาตลอด ตั้งใจเรียนค่ะ สอบมิดเทอมอะไรๆก็ผ่านพ้นไป เราก็ไม่ได้คิดอะไรนะคะ เพราะมั่นใจว่าจบเทอมนี้ แต่พอมาถึงวันนี้ค่ะ วันที่กำหนดให้แจ้งจบการศึกษา เราก็เข้าไปแจ้งจบตามปกติที่นิสิตทั่วไปเค้าทำกัน ถ่ายรูปชุดครุยอะไรเรียบร้อยค่ะ แต่สถานะที่เราแจ้งจบไว้ มันขึ้นว่าไม่ผ่านค่ะ เรานี่หน้าซีดเขียวเป็นไก่ต้มเลย งงค่ะว่าทำไมไม่จบ งงว่าทำไมไม่ผ่าน เราก็เลยเช็คดูดีๆ เชี่ยละะะ ! ลงวิชาเลือกไม่ครบ 1 ตัวคือ 3 หน่วยกิตค่ะ เราลงไม่ครบบบบบบบ !!!!!! พูดอะไรไม่ออกเลยค่ะพอรู้ว่าลงเรียนไม่ครบ คือตอนนับวิชาคำนวนเกรดคือลงครบค่ะ สรุปเพื่อนที่คำนวนให้มันเข้าใจผิดว่าวิชานั้นเป็นวิชาเลือกทั้งที่ความจริงเป็นวิชาบังคับ เอาจริงๆมันผิดที่เราเองแหละค่ะ ควรจะรอบคอบมากกว่านี้ มารู้อีกทีก็หมดเขตเพิ่ม-ลดวิชาเรียนสะแล้ว
สรุปเลยว่าเราต้องเรียนต่ออีกเทอม 😭😭 ส่วนแจ็คพอตสำหรับเด็กเรียนอ่อนอย่างเราค่ะคือพ่องานไว้ให้แล้ว แต่เรายังเหลืออีก 3 หน่วยกิต .. เราควรจัดการกับเรื่องนี้ยังไงให้ถนอมน้ำใจพ่อกับแม่มากที่สุดคะ ? เราไม่อยากเห็นเค้าเสียใจไปมากกว่านี้แล้วจริงๆคะ จะโกหกว่าขอหางานทำก็ดูเหมือนพ่อจะให้ไปทำงานในที่ที่พ่อหาให้อย่างเดียวเลย น้ำตาจะไหลค่ะชีวิตกดดันมากๆ
ตอนนี้เราเครียดมากเลย ในสมองไม่เจอทางออกเลยค่ะ ตันมากๆ อยากขอความคิดเห็นจากเพื่อนค่ะ
ปล. กระทู้นี้อาจจะไม่ได้เกิดประโยชน์กับคนกลุ่มใหญ่นะคะ แต่มันมีประโยชน์มากสำหรับคนกลุ่มเล็กๆที่กำลังหาทางออกที่ดีที่สุดอยู่นะคะ ขอให้เรื่องของเราเป็นอุทาหรให้กับเพื่อนๆที่กำลังตกที่นั่งลำบากเหมือนกัน ยังไงก็ลองแนะนำทางออกที่ดีๆให้เราหน่อยนะคะ 😭🙏🏼🙏🏼