เรามีเพื่อนที่มหาลัยคนนึง จะเรียกว่าเพื่อนสนิทดีไหมก็ไม่รู้เหมือนกัน เอาเป็นว่าเพื่อนที่เคยสนิทมากคนนึงแล้วกัน
ตอนปีแรกๆเราก็สนิทกันดีค่ะ ไปไหนมาไหนด้วยกันเวลาเบื่อๆนอยๆ ก็ชวนกันไปเดินเล่น คุยเล่นเหมือนเพื่อนทั่วไปทุกอย่าง
เรียกได้ว่าชีวิตดีเลยแหละ ช่วงปีแรกๆเท่านั้นนะ555555555 พอเพื่อนเรามีปัญหาเราก็อยู่กับเพื่อนเรานะปลอบมันอะไรมันตลอดแหละ
...ช่วงหลังมานี้เพื่อนเรากับเราก็มีคนเข้ามาจีบพร้อมๆกัน
เรากับเพื่อนเราก็เลยมีเรื่องคุยกันปรึกษาเรื่องหัวใจกันมากขึ้น แต่เราก็ไม่รู้ทำไมนะ
อยู่ดีๆเพื่อนเราก็แปลกๆไปกับเราค่ะคุณผู้ฟัง ไอ้เรานี่งงเลยว่า เห้ยตูไปทำอะไรผิดใจหรือพูดอะไรไม่เข้าหูมันรึเปล่านะ
เรากับเพื่อนก็ไม่ได้คุยกันไปช่วงนึง แล้วเราก็ทนไม่ไหวค่ะเราก็ทักเพื่อนเราไปว่า
"เห้ยเป็นไรวะทำไมไม่คุยกับตูเลย"
"ป่าวนะก็ไม่ได้เป็นอะไร ทำไมหรอ?"
"ทำไมเดี๋ยวนี้แกแปลกๆวะ รู้สึกบ้างป่าวว่าทำไมเราค่อยได้คุยกันเลย อาทิตนึงนี่นับประโยคได้เลยนะ"
"อย่างนั้นหรอวะ ไม่เห็นรู้สึกอะไรเลย ก็ปกตินะแก" (ดูมันตอบนะคะ เหมือนเราคิดไปคนเดียวว่ามันแปลกๆ เหมือนเราบ้าอยู่คนเดียว กังวลอยู่คนเดียว)
"แล้วทำไมเดี๋ยวนี้เจอกันไม่ทักกันเลยอะ เหมือนไม่เห็นตูเลยด้วยซ้ำ" (คือมันไม่ทักเราจริงๆนะ แต่ไปทักเพื่อนที่เดินมากับเราแทนบางทีคุยกับเพื่อนคนอื่นข้ามหัวเราเลยค่าาาาคุณผู้ฟัง มันน่าคิดมั้ยล่ะคะ TT)
"คิดมากไปแล้วอีบ้า ไม่ได้เป็นอะไรสักหน่อย5555555555"
แล้วเราก็กลับมาคุยกันได้ไม่นาน เพื่อนเราก็ไปบอกเพื่อนอีกคนที่รู้เรื่องประมาณว่า....ก็มันไม่มีเรื่องจะคุยนิหว่าจะให้คุยอะไร....
คือทุกคนคิดออกมั้ยคะว่าเพื่อนกันมันต้องมีเรื่องคุยด้วยหรอวะถึงจะคุยกันได้ ถ้าแบบนั้นเราเป็นแค่คนรู้จักกันคงจะสบายใจกว่ามั้ย.....
หลังจากนั้นก็เหมือนเดิมจ้าาาา ทุกวันนี้เราเลยคิดที่จะตัดเพื่อนคนนี้แล้ว ทุกคนเคยเป็นมั้ยอะ
เราไม่ได้ไม่ชอบกันนะ เราไม่ได้เกลียดกัน เราไม่ได้ทะเลาะกัน แต่เรารู้สึกว่าถ้ามีมันอยู่ที่ไหนตรงนั้นจะไม่มีเรา
เราอึดัดทุกครั้งที่เราเจอเพื่อนคนนี้ ถ้าไม่มีเรื่องจำเป็นจริงๆที่จะต้องเฉียดตัวเข้าไปใกล้หรือเข้าไปคุยเราจะไม่เข้าไปใกล้เด็ดขาด
เราแค่เห็นหน้าเพื่อนคนนี้อะ ในใจเราทำปากเป็นสระอิรัวๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
เวลาเรียนในห้องแล้วอาจารย์ถามคำถา พอเพื่อนเราตอบได้เราก็จะเบ้ปากรัวๆ เอาตามตรงหมั่นไส้อะ
ไม่ว่ามันจะทำอะไรก็ดูขัดหูขัดตาเราไปหมด ทั้งที่เมื่อก่อนมันทำแบบนี้เรจะขำเราจะลงไปเล่นด้วย
ตอนนี้จะเรียกว่าเราไม่หวังดีกับเพื่อนคนนี้แล้ว อย่าเพิ่งไปคิดว่าเราจะไปทำร้ายอะไรเพื่อนเรานะ เราไม่ใช่คนแบบนั้นนนนนน
เราไม่หวังดีแบบ อยากให้มันไม่มีเพื่อน อยากให้มันเสียใจแบบที่เราเคยเสียใจเพราะมัน เราก็คิดนะว่าทำไมเราเป็นแบบนี้วะ แต่ก็ไม่เคยได้คำตอบจากตัวเองสะที ไม่รู้ว่ามันคืออะไรความรู้สึกที่ไม่ดีต่อเพื่อนคนนี้แบบนี้ -____-
มีอีกหลายต่อหลายเรื่องที่มันทำให้เรารู้สึกไม่ดีพูดไปก็ไม่หมด5555555555
จะเรียกว่าเคยรักเพื่อนคนนี้มากก็ไม่แปลก แต่จะให้เรียกว่าแขยงมากก็ไม่แปลกเช่นกัน
ทุกวันนี้ก็ต่างคนต่างอยู่ค่ะ ไม่รู้นะว่ามันรู้หรือยังว่าโดนเราตัดเพื่อนแล้ว55555555
หรือเราไม่เคยสนิทกันเลย?????
ตอนปีแรกๆเราก็สนิทกันดีค่ะ ไปไหนมาไหนด้วยกันเวลาเบื่อๆนอยๆ ก็ชวนกันไปเดินเล่น คุยเล่นเหมือนเพื่อนทั่วไปทุกอย่าง
เรียกได้ว่าชีวิตดีเลยแหละ ช่วงปีแรกๆเท่านั้นนะ555555555 พอเพื่อนเรามีปัญหาเราก็อยู่กับเพื่อนเรานะปลอบมันอะไรมันตลอดแหละ
...ช่วงหลังมานี้เพื่อนเรากับเราก็มีคนเข้ามาจีบพร้อมๆกัน
เรากับเพื่อนเราก็เลยมีเรื่องคุยกันปรึกษาเรื่องหัวใจกันมากขึ้น แต่เราก็ไม่รู้ทำไมนะ
อยู่ดีๆเพื่อนเราก็แปลกๆไปกับเราค่ะคุณผู้ฟัง ไอ้เรานี่งงเลยว่า เห้ยตูไปทำอะไรผิดใจหรือพูดอะไรไม่เข้าหูมันรึเปล่านะ
เรากับเพื่อนก็ไม่ได้คุยกันไปช่วงนึง แล้วเราก็ทนไม่ไหวค่ะเราก็ทักเพื่อนเราไปว่า
"เห้ยเป็นไรวะทำไมไม่คุยกับตูเลย"
"ป่าวนะก็ไม่ได้เป็นอะไร ทำไมหรอ?"
"ทำไมเดี๋ยวนี้แกแปลกๆวะ รู้สึกบ้างป่าวว่าทำไมเราค่อยได้คุยกันเลย อาทิตนึงนี่นับประโยคได้เลยนะ"
"อย่างนั้นหรอวะ ไม่เห็นรู้สึกอะไรเลย ก็ปกตินะแก" (ดูมันตอบนะคะ เหมือนเราคิดไปคนเดียวว่ามันแปลกๆ เหมือนเราบ้าอยู่คนเดียว กังวลอยู่คนเดียว)
"แล้วทำไมเดี๋ยวนี้เจอกันไม่ทักกันเลยอะ เหมือนไม่เห็นตูเลยด้วยซ้ำ" (คือมันไม่ทักเราจริงๆนะ แต่ไปทักเพื่อนที่เดินมากับเราแทนบางทีคุยกับเพื่อนคนอื่นข้ามหัวเราเลยค่าาาาคุณผู้ฟัง มันน่าคิดมั้ยล่ะคะ TT)
"คิดมากไปแล้วอีบ้า ไม่ได้เป็นอะไรสักหน่อย5555555555"
แล้วเราก็กลับมาคุยกันได้ไม่นาน เพื่อนเราก็ไปบอกเพื่อนอีกคนที่รู้เรื่องประมาณว่า....ก็มันไม่มีเรื่องจะคุยนิหว่าจะให้คุยอะไร....
คือทุกคนคิดออกมั้ยคะว่าเพื่อนกันมันต้องมีเรื่องคุยด้วยหรอวะถึงจะคุยกันได้ ถ้าแบบนั้นเราเป็นแค่คนรู้จักกันคงจะสบายใจกว่ามั้ย.....
หลังจากนั้นก็เหมือนเดิมจ้าาาา ทุกวันนี้เราเลยคิดที่จะตัดเพื่อนคนนี้แล้ว ทุกคนเคยเป็นมั้ยอะ
เราไม่ได้ไม่ชอบกันนะ เราไม่ได้เกลียดกัน เราไม่ได้ทะเลาะกัน แต่เรารู้สึกว่าถ้ามีมันอยู่ที่ไหนตรงนั้นจะไม่มีเรา
เราอึดัดทุกครั้งที่เราเจอเพื่อนคนนี้ ถ้าไม่มีเรื่องจำเป็นจริงๆที่จะต้องเฉียดตัวเข้าไปใกล้หรือเข้าไปคุยเราจะไม่เข้าไปใกล้เด็ดขาด
เราแค่เห็นหน้าเพื่อนคนนี้อะ ในใจเราทำปากเป็นสระอิรัวๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
เวลาเรียนในห้องแล้วอาจารย์ถามคำถา พอเพื่อนเราตอบได้เราก็จะเบ้ปากรัวๆ เอาตามตรงหมั่นไส้อะ
ไม่ว่ามันจะทำอะไรก็ดูขัดหูขัดตาเราไปหมด ทั้งที่เมื่อก่อนมันทำแบบนี้เรจะขำเราจะลงไปเล่นด้วย
ตอนนี้จะเรียกว่าเราไม่หวังดีกับเพื่อนคนนี้แล้ว อย่าเพิ่งไปคิดว่าเราจะไปทำร้ายอะไรเพื่อนเรานะ เราไม่ใช่คนแบบนั้นนนนนน
เราไม่หวังดีแบบ อยากให้มันไม่มีเพื่อน อยากให้มันเสียใจแบบที่เราเคยเสียใจเพราะมัน เราก็คิดนะว่าทำไมเราเป็นแบบนี้วะ แต่ก็ไม่เคยได้คำตอบจากตัวเองสะที ไม่รู้ว่ามันคืออะไรความรู้สึกที่ไม่ดีต่อเพื่อนคนนี้แบบนี้ -____-
มีอีกหลายต่อหลายเรื่องที่มันทำให้เรารู้สึกไม่ดีพูดไปก็ไม่หมด5555555555
จะเรียกว่าเคยรักเพื่อนคนนี้มากก็ไม่แปลก แต่จะให้เรียกว่าแขยงมากก็ไม่แปลกเช่นกัน
ทุกวันนี้ก็ต่างคนต่างอยู่ค่ะ ไม่รู้นะว่ามันรู้หรือยังว่าโดนเราตัดเพื่อนแล้ว55555555