...คือมันเพิ่งเกิดเมื่อเสาร์ที่แล้ว
ผมมีน้องชายคนนึงครับอายุราวๆ5ขวบได้...ผมตกหลุมรักน้องชายคนนี้มากเพราะเค้าเป็นคนเดียวในครอบครัวที่ขาวเพราะได้เชื้อย่า...ผมหลงน้องคนนี้มากๆเลยครับ...แต่มันก็มีบางมุมที่เกรียนมากจนกวนXXผมไปนีสนึง....555...แต่เพราะน้องผมมีโรคประจำตัวมันเลยซ่าไม่ได้เต็มที่....
....น้องผมเป็นมะเร็งเม็ดเลือดขาวชนิดเฉียบพลัน....
มันเกิดยากนะ...แต่ผมก็ยอมรับ..ปกติผมจะคอยเล่นกับน้องตอนน้องอยู่ในบ้านเพราะน้องผมเล่นอะไรแรงๆไม่ได้...แต่ช่วงผมไปเมกาทำให้ผมต้องห่างน้องอย่างหนัก...แล้วพอผมกลับมาพร้อมเพื่อน..ผมก็ตั้งใจว่าจะพาน้องไปเที่ยวทะเลชดเชยช่วงที่ผมไม่อยู่ให้น้องรักของผมคนนี้
...ผมพาน้องและเพื่อนตระเวณเที่ยวรอช่วงที่พ่อแม่ติดธุระแล้วจะตามมาที่หลัง....แล้วก็มาถึงช่วงกลางคืนของคืนแรก....ผมพาน้องไปวิ่งเล่นริมหาดของบางแสนระหว่างที่ผมกำลังถ่ายวีดีโอน้องอยู่ผมก็สังเกตุเห็นน้องหยุดวิ่ง...ผมงงสักพักแล้วเห็นอะไรสีดำๆหยดลงบนพันทรายผมคอยๆลุกขึ้นเพราะตกใจแล้วน้องผมก็ค่อยๆหันมา...เลือดสีแดงห่าใหญ่ไหลลงมาจากจมูกตามีริ้วแดงขึ้นจนจะกลายเป็นสีแดง..ก่อนร่างน้องผมจะทิ้งลงพื้นผมก็วิ่งไปคว้าทันเพื่อนผมวิ่งออกมาดูเพราะตกใจที่เห็นน้องผมล้มก่อนพวกเราจะตัดสินใจพาน้องไปโรงบาล....พอถึงโรงบาลเมื่อพยาบาลเห็นก็รีบพาน้องเข้าไปดูอาการก่อนทิ้งผมไว้กับเสื้อขาวที่เปื้อนเลือดน้อง...น้ำตาผมไหลแรงมากแต่ไม่มีเสียงอะไรลอดจากปากผมเลย...หมอเข้าไปนานนับชั่วโมงก่อนออกมาพร้อมบอกว่า...น้องผมเกล็ดเลือดน้อยมากต้องเปลี่ยนด่วน...ผมแทบล้มทั้งยืน...หมอถามผมว่าคุณเป็นพี่ชายน้องใช่มั้ย?..ถ้าใช่คุณจะมีเปอร์เซนต์ช่วยเค้าได้มากยิ่งถ้าเป็นกกรุ๊ปเดียวกัน....ผมนิ่งไปสักพักก่อนมองกลับไปหาเพื่อน
....รู้ใช่มั้ยกูจะพูดอะไร....."เออ...น้องรออยู่อ่ะ"....ถ้าไม่เป็นอะไร..กูฝากโทรบอกแม่ด้วยนะกูลืมเอาโทสับมา..."........อือ....."
....จัดการหมดผมก็นอนอยู่ในห้อง...ก่อนผมจะหลับไป...ผมเห็นน้องนอนเลือดไหลอยู่ข้างๆน้ำตาผมนองหน้าแทบจะทันที...ก่อนสติผมจะดับไป
ผมตื่นมาอีกทีตอนเช้า...มีแม่นั่งข้างๆ...ผมหันไปข้างมีห้องปลอดเชื้ออยู่..ผมค่อยๆมองเข้าไปแผลนิดนึงที่แขนเทียบไม่ได้กับสิ่งที่น้องผมรับ....ผมอยากแบ่งความเจ็บน้องเค้าทั้งหมดมาไว้ที่ผมคนเดียว....ถ้าเค้าให้ผมเลือกว่าคุณจะยอมรับความเจ็บปวดน้องแทนมั้ย....
......ผมขอตอบไม่ต้องคิดเลยว่า....ยอม..
ใครเคยเจออะไรแบบนี้มั้ยครับ......
ผมมีน้องชายคนนึงครับอายุราวๆ5ขวบได้...ผมตกหลุมรักน้องชายคนนี้มากเพราะเค้าเป็นคนเดียวในครอบครัวที่ขาวเพราะได้เชื้อย่า...ผมหลงน้องคนนี้มากๆเลยครับ...แต่มันก็มีบางมุมที่เกรียนมากจนกวนXXผมไปนีสนึง....555...แต่เพราะน้องผมมีโรคประจำตัวมันเลยซ่าไม่ได้เต็มที่....
....น้องผมเป็นมะเร็งเม็ดเลือดขาวชนิดเฉียบพลัน....
มันเกิดยากนะ...แต่ผมก็ยอมรับ..ปกติผมจะคอยเล่นกับน้องตอนน้องอยู่ในบ้านเพราะน้องผมเล่นอะไรแรงๆไม่ได้...แต่ช่วงผมไปเมกาทำให้ผมต้องห่างน้องอย่างหนัก...แล้วพอผมกลับมาพร้อมเพื่อน..ผมก็ตั้งใจว่าจะพาน้องไปเที่ยวทะเลชดเชยช่วงที่ผมไม่อยู่ให้น้องรักของผมคนนี้
...ผมพาน้องและเพื่อนตระเวณเที่ยวรอช่วงที่พ่อแม่ติดธุระแล้วจะตามมาที่หลัง....แล้วก็มาถึงช่วงกลางคืนของคืนแรก....ผมพาน้องไปวิ่งเล่นริมหาดของบางแสนระหว่างที่ผมกำลังถ่ายวีดีโอน้องอยู่ผมก็สังเกตุเห็นน้องหยุดวิ่ง...ผมงงสักพักแล้วเห็นอะไรสีดำๆหยดลงบนพันทรายผมคอยๆลุกขึ้นเพราะตกใจแล้วน้องผมก็ค่อยๆหันมา...เลือดสีแดงห่าใหญ่ไหลลงมาจากจมูกตามีริ้วแดงขึ้นจนจะกลายเป็นสีแดง..ก่อนร่างน้องผมจะทิ้งลงพื้นผมก็วิ่งไปคว้าทันเพื่อนผมวิ่งออกมาดูเพราะตกใจที่เห็นน้องผมล้มก่อนพวกเราจะตัดสินใจพาน้องไปโรงบาล....พอถึงโรงบาลเมื่อพยาบาลเห็นก็รีบพาน้องเข้าไปดูอาการก่อนทิ้งผมไว้กับเสื้อขาวที่เปื้อนเลือดน้อง...น้ำตาผมไหลแรงมากแต่ไม่มีเสียงอะไรลอดจากปากผมเลย...หมอเข้าไปนานนับชั่วโมงก่อนออกมาพร้อมบอกว่า...น้องผมเกล็ดเลือดน้อยมากต้องเปลี่ยนด่วน...ผมแทบล้มทั้งยืน...หมอถามผมว่าคุณเป็นพี่ชายน้องใช่มั้ย?..ถ้าใช่คุณจะมีเปอร์เซนต์ช่วยเค้าได้มากยิ่งถ้าเป็นกกรุ๊ปเดียวกัน....ผมนิ่งไปสักพักก่อนมองกลับไปหาเพื่อน
....รู้ใช่มั้ยกูจะพูดอะไร....."เออ...น้องรออยู่อ่ะ"....ถ้าไม่เป็นอะไร..กูฝากโทรบอกแม่ด้วยนะกูลืมเอาโทสับมา..."........อือ....."
....จัดการหมดผมก็นอนอยู่ในห้อง...ก่อนผมจะหลับไป...ผมเห็นน้องนอนเลือดไหลอยู่ข้างๆน้ำตาผมนองหน้าแทบจะทันที...ก่อนสติผมจะดับไป
ผมตื่นมาอีกทีตอนเช้า...มีแม่นั่งข้างๆ...ผมหันไปข้างมีห้องปลอดเชื้ออยู่..ผมค่อยๆมองเข้าไปแผลนิดนึงที่แขนเทียบไม่ได้กับสิ่งที่น้องผมรับ....ผมอยากแบ่งความเจ็บน้องเค้าทั้งหมดมาไว้ที่ผมคนเดียว....ถ้าเค้าให้ผมเลือกว่าคุณจะยอมรับความเจ็บปวดน้องแทนมั้ย....
......ผมขอตอบไม่ต้องคิดเลยว่า....ยอม..