การเป็นตัวของเราเอง ทำไมมันยากจัง

สวัสดีค่ะ คืออายุ15 งงและเบื่อกับสภาพสังคมที่ตัวเองอยู่และโดนยัดเยียดให้เป็น ขอเกริ่นก่อนว่า อยู่รร.หญิงล้วนค่ะ แล้วเหมือนสภาพสังคมการเป็นอยู่ เช่นเรื่องเพื่อนเรื่องแรกเลย คือไม่เข้าใจว่าทำไมตัวเองไม่กล้าเป็นตัวของตัวเอง กลัวเพื่อนกลุ่มใหญ่มาก คือเราเคยใช้ชีวิตอย่างเด็กฝรั่ง มันรู้สึกดีมากเลยที่เราเป็นตัวของเราเอง เราอยากจะเป็นแบบนั้น กล้าพูดกล้าคิดกล้าทำ อยากทำไรทำ เราไม่อยากไปรร.เพราะกลัวเพื่อนหรือคนในห้องนินทาเรา ด่าเรา ไม่รู้สิ คือบางทีเราอยู่เฉยๆก็โดน มันน่าเบื่อ มันทำให้เราจิตตก เราอยากจะจบม.3 เร็วๆ อยากใช้ชีวิตที่เป็นของเรา เวลาอยู่ที่รร.มันรู้สึกเห้อ ไม่ใช่ไม่อยากไป เบื่อจังขนาดตอนนี้พิมพ์แล้วคิดถึงโมเม้นต์ที่ไปรร.เรายังเบื่อเลย มันนึกแล้วจิตตก เห้อ เบื่อเพื่อนในห้องที่ไม่รู้ทำไมถึงไม่ชอบเรา ด่าเรา เอาเราไปนินทา เราไม่ได้อยากให้เขามาชอบเราน้ะ ไม่อยากแก้ให้เขามารัก แต่เกลียดก็อย่ามายุ่ง อย่ามาราวี เราไม่เคยยุ่งกับเขาทำไมต้องมาอยู่กับเรา เบื่อหน่าา แต่เรามีเพื่อนที่จริงใจอยู่ในห้องค่ะ ตอนนี้งงแล้วก้สับสนกับชีวิตนิดนึงว่า เอาไงดีอนาคต ฮัลโหล เราอยากไปต่อนอก อยากมากก แต่เราก้งงๆนิดๆคือ อยากให้ภาษาอังกฤษดีเลย พ่อจะโอเคแล้วให้ไปคือพยายาม จริงๆเราเครียดแหละ เราอยากระบายให้ใครฟังแต่ทำไม่ได้ คือกลัวคนอื่นรำคาญ คือในหัวเราตอนนี้ เราจะทนอยู่กับม.3 ที่นี่ แล้วเราจะตั้งใจเรียนอังกฤษ ให้ แกรมมาแน่น พูดได้ดี แล้ว พอขึ้นม.4 เราจะไปอยู่นอก แล้วเราจะเป็นตัวของตัวเอง อยู่ในทางที่ดี ตั้งใจเรียน จบออกมามีอนาคตที่ดี มีความสุขกับชีวิตที่เราเลือกที่จะเป็น และอีกอย่างหนึ่งที่อยากจะถามว่าเวลามีเพื่อนเขามาไม่ชอบเรานินทาเราให้เพื่อนที่เราสนิทฟัง แต่เพื่อนสนิทเราก้ไม่สนใจคำพูดของคนที่ไม่ชอบเรา เราควรทำไงดี ให้เลิกคิด ถึงคนที่ชอบมาราวีเราดีค่ะ ขอคำแนะนำหน่อยน้าค้ะ ถ้ามีเพื่อนๆคนไหน เคยโดนแบบเราก็มาเล่าให้ฟังก็ได้น้า แล้วเรื่องอนาคตของเราที่อยากไปต่อนอก ถึงแม้เราจะไม่ได้ไปต่อนอก เราจะย้ายรร.เป็นตัวของเราเองยังไงดี และอีกเรื่องเวลาที่เรามีความทุกข์เพื่อนๆทำยัไงแบบ เราก็คิดน้ะว่าปล่อยมันไปไม่คิดถึงมัน แต่ก็ทำไม่ได้ มันรู้สึกหนักๆที่ใจมากเลยค่ะ 555555 แค่คิดว่าพน.ต้องไปเรียนก็เหนื่อยแล้ว เบื่อคนในห้อง ขอคำแนะนำหน่อยน้า