แอบรักเพื่อนสนิท

อมยิ้ม17อมยิ้ม17อมยิ้ม17อมยิ้ม29อมยิ้ม29อมยิ้ม31ไม่รู้น่ะค่ะว่าเขียนถูกกระทู้ป่าวแต่กระทู้นี้ก้แค่ยากถามความคิดเห่งแต่ละคนอาจจะเขียนยาวไปน่ะเออมาเริ่มกันเลย
          ฉันแอบรักเพื่อนคนหนึ่งถามว่าสนิทไหมตอนแรกก้ไม่สนิทกันน่ะค่ะเพราะว่าฉันมาเข้า ร.ร แห่งหนึ่งตอน ม.3 ฉันกับเข้าแรกๆที่คุยกันก้ทะเลาะกันตลอดไม่ถูกกันเลยก้ว่าได้ แล้วฉันก้ทะเลาะกันจนไม่คุยกันเกือบปี แต่พอกลับมาคุยกันก้เหมือนเดิมทะเลาะกันฉันเกลียดเขาเอามากๆเลยและ แต่ปีนี้ปี 58 ฉันอยู่ ปวช.2 แม่ฉันกลับบ้านเกิด ฉันอยู่คนเดียวเขากับเพื่อนอีกคนก้มาบ้านฉันมาทุกวันกลับก้เที่ยงคืนกว่าๆอ่ะ ฉันก้ปกติน่ะยังไม่คิดไรแต่ทีนี้ฉันกับเขาไปไหนไปด้วยกันฉันเริ่มรู้สึกว่าฉันไม่ได้คิดกับเขาแค่เพื่อนฉันรักคนที่ฉันเคยเกลียดหยอกเย้าหยอกเย้าแปลกน่ะเหมือนที่เคยมีคนกล่าวไว้เลยเกลียดอะไรมักได้อย่างนั้นอมยิ้ม07อมยิ้ม07เออฉันก้พึ่งรู้ใจตัวเองนี้และ แรกๆก้ไม่ได้อะไรมากแต่พอนานๆเพื่อนฉันอีกคนมันรู้น่ะสิ เพื่อนคนนี้มันบอกว่าคนที่ฉันแอลชอบอ่ะมันรู้แล้ว ฉันถามว่ารู้ได้ไง จะให้ไม่รู้ได้ไงออกอาการซะขนาดนั้นอมยิ้ม11อมยิ้ม11555หรอว่ะ พอรู้ว่าเขารู้แล้วเราก้เฉยๆนะก้กลัวบางแต่เขาอ่ะเฉยว่าอีกเฉยแบบเก็บอาการเก่งอ่ะ เพราะเขาคนนี้ทั้งเก็บอาการเก่งใจแข็งปากไม่ตรงกับใจเป็นผช. แบบเดายากมากอ่ะ อมยิ้ม15อมยิ้ม17อมยิ้ม17วันหนึ่งฉันทำโต๊ะ โต๊ะจีนน่ะแบบเสริฟ์อาหารน่ะแต่วันนั้นพื้นที่มันไม่อำนวยสักเท่าไรดินมันเละไปหน่อยพอตอนนเสริฟ์อาหารฉันเดินไปตรงที่ดินมันเละเท้าทั้งสองข้างเลยจมลไปเลยดึงขึ้นมาไม่ได้อ่ะ พอดึงขึ้นมาก้ขึ้นมาแค่เท้าร้องเท้าจม อย่างอายอ่ะพูดเลยฉันเลยเสริฟ์เท้าป่าวแถมเจ็บเท้าด้วยเขาเห่งฉันเละโคลนเขาถามว่าทำไหมเปื้อนจังร้องเท้าก้ไม่ใส่ฉันเลยบอกว่าร้องเท้าจมไปกับโคลนและเขาขำอมยิ้ม11อมยิ้ม11 แล้วเราก้พดไรกันนี้และเขาเลยบอกว่าเด่วทอดเป่งเพื่อน ถอดได้สักพักเขาก้ใส่เขาบอกว่ากูเสริฟ์ไกลอ่ะเข้าย้ายโต๊ะหินเยอะด้วย ฉันก้ไม่คิดไรเขาบอกว่าเสร็จงานแล้วค่อยไปเอาก้ได้ร้องเท้าฉันบอกว่าไม่เอาอ่ะซื้อใหม่ดีกว่าคู้ละ 100 เดียวเองเขาบอกว่าแม่ซื้อให้ไม่ใช่ ก้เออดิแต่ไม่เอาเด่วเล็บดำเล็บยาวด้วย #สำอางไปหน่อย เขาเลยบอกว่าเด่วเอาให้พอเสร็จฉันไม่คิดว่าเขาจะเอาให้จิงๆ คือมันแบบเป่งโคลนต้องใช้มือขุดอ่ะเขาหาได้1ข้างและอีกข้างหาไม่เจอแถมคนก้มามุ่งถามอยู่ได้ เขาไม่อายด้วย ตอนแรดฉันบอกว่าพอเถอะเขาบอกว่าร้องเท้าโดเรมอนไม่ใช่ คือเราชอบโดเรมอนน่ะที่นี้เราก้ช่วยเขาหาแต่มันหาไม่เจออ่ะฉันก้พอแล้วเขาบอกว่ามีเซนสุดท้ายเจอจนได้ เราสองคนเริ่มสนิทกันเลื่อยๆจนสนิทมากอ่ะนับจากวันที่ฉันแอบชอบเขาก้น่าจะเกือบเดือนฉันตัดสินใจจะบอกเขาวันนี้ฉันซื้อหมวกให้เขาเพราะเห่งว่าเขาอยากจะได้ วันนี้เรานัดกันไปเที่ยวทะเลไปเยอะแล้วใอร่ที่เยอะเนี้ยมันรู้กันหมดเลยว่าเราชอบเพื่อนคนนี้อ่ะทุกคนนี้ตัวยุเลยและ พอไปถึงทะเลก้มีอุปสรรคบางอย่างเลยกลับก่อน พออีกวันก้ไปอีกตัดสินใจจะบอกแต่เขาพูดถึงแฟนเก่าอ่ะ เออลืมบอกว่าเขาคนนี้รักแฟนเก่ามากเพ่อถึงแล้วเขายังรอผญ.คนนั้นหัวเราะหัวเราะ พอเขาพูดฉันก้โกรธน่ะแต่เรารู้ว่าเราไม่มีสิทธ์หรอกพอถึงทะเลก้จะบอกและฉันชวนเขาไปเดินตรงโน้น แต่ฉันคิดว่าเขาอ่ะรู้เอามากๆเลยและเขาบอกว่าดึกแล้วจะกลับแล้ว ฉันรู้ว่าเขาอ่ะรู้เราเลยกลับก้เลยไม่ได้บอก พอตอนเช้าฉันไป ร.ร วันนี้ไม่รู้คิดไงฉันกลับถามเขาในเฟส เพราะเมื่อคืนฉันให้เพื่อนถามแต่เขากลับไม่พูดเขาแค่ยิ้มฉันไม่รู้ว่าหมายความว่าไงน่ะ ฉันเลยตัดสินใจถามแต่คำตอบที่ได้มันก้เป่งอย่างที่คิดและเขาคิดกับฉันแค่เพื่อน ความรู้สึกตอนนั้นใจสั่นร้องเลยร้องไห้ร้องไห้ ฉันไม่รู้น่ะว่าทำไหม แต่คนอื่นก้บอกว่าเขาเหมือนให้ความหวังฉัน แต่มันแปลกตรงวันนี้ฉันไม่ได้ไปหาเขาคือทุกวันฉันจะไปบ้านน้องทุกคนรวมตัวกันทุกวันที่บ้านนั้นแล้วเขากับเพื่อนก้จะมาบ้านฉัน แต่วันนี้ฉันไม่ได้ไป ฉันได้แต่ร้องไห้แต่รู้สึกแปลกๆที่วันนี้ไม่ได้เจอก้แบบว่าคิดถึงอ่ะ ฉันเลยไปบอกกินข้าว เขาเลยบอกว่าทำไม่วันนี้ไม่มามากินข้าวฉันบอกว่ากินเถอะเขาก้บอกให้มาแต่ฉันไม่ไปสักพัก สัก2ทุ่มได้เขามาหาฉันเช็ดน้ำตาแปปมาแบบไม่บอกตกใจด้วยมาคนเดียวด้วยเเพราะเพื่อนอีกคนไม่มา ฉันก้คุยกับเขาทำเหมือนไม่มีไรอ่ะก้หนักดูหนักเขาก้เล่นคอมฉันไป สักพักหลับเขาก้ปลุกแล้วบอกว่ากลับบ้านแล้ว ฉันเลยเริ่มโพสแบบเพ้อๆอ่ะ โพสทุกวัน เขาอยากได้อะไรฉันซื้อให้ซื้อเฉพาะที่ซื้อให้ได้น่ะซื้อเสื้ออะไรอย่างงี้ เออฉันลืมบอกว่าตอนที่เขารู้อ่ะก้วันเกิดเขาและแต่เราจัดก่อนฉันซื้อกางเกงยีนให้แล้วแถมได้ถือเค้กให้เขาด้วยน้าาา ตอนนี้ความรู้สึกมันก้เริ่มหนักขึ้นทุกวันเขาก้มาบ้านฉันเกือบทุกวันแต่จะแปลกตงที่มาคนเดียวบ่อยเพราะเพื่อนอีกคนไม่มาด้วยบางวันเขาก้นอนบ้านฉันแล้วก้เพื่อน เขาเคยนอนบ้านฉันคนเดียวครั้งหนึ่งแต่เขานอนนอกฉันนอนในห้องน่ะ มันเริ่มยาวละสิยังยังมีอีกเยอะอาจจะยาวไปหน่อยน่ะ วันหนึ่งก้ไปทะเลกันก้เหมือนเดิมฉันซ้อนท้ายเขา คือรถฉันมีแต่ให้เพื่อนอีกคนขับไป พอถึงทะเลเขาเขียนว่า LOVE ชื่อแฟนเก่าเขาน่ะวินาทีนั้นก้เศร้าอีกและ พอกลับฉันเงียบตลอดทางแล้วเขาก้หันมาพูดไรสักอย่างแล้วฉันก้ขำพอหันไป 4 แยกไฟแดงรถตู้จอดอยู่คือแบบตกใจมากกลัวมาเลยโอบกอดคอเขาเลย555ก้เขิลน่ะ  คือมันตกใจน่ะ มาวอีกวันเขาไม่ได้มาบ้านฉันเขาแปลกไปไม่ค่อยพูดกัยฉันไม่รู้น่ะว่าฉันคิดไปเองป่าวเข้าเปลี่ยนรหัสแล้วก้ไม่ให้ใครยุ่งโททัพด้วยแปลกปะล่ะ แต่มีคั้งหนึงเขาลืมล็อกโททัพเขาไปกินข้าวแต่กินอีกห้องข้างๆมันมี 2 ห้องน่ะ ส่วนห้องนี้เขาชาตแบตโททัพแล้วก้ลืมล็อคโดททัพฉันก้ขอโทดที่ยิ้มไปหน่อยฉันเขาไปดูแชดเออคือเพื่อนอีกคนแต่คนนี้มันยิ้มสนิทกับแฟนเก่ามันน่ะสิ ทุกอย่างที่คุยกันก้แบบว่าเพื่อนคนนี้มันถามว่าคบกับฉันหรอมันก้บอกว่าป่าว เขาบอกว่ายังรอแฟนเก่า เพื่อนคนนั้นมันก้บอกว่าเห่งไปไหนไปด้วยกัน เขาเลยบอกว่าไรสักอย่างนี้และบอกไม่ได้แต่ทุกอย่างมันทำให้ฉันเสียใจกว่าที่ฉันถูกปฏิเสธอีกฉันรีบออกกลัวเขาเข้ามาเห่งออกได้แปปเขาเข้ามาพอดี ฉันก้เดินออกมาเลยแต่เขาไม่รู้น่ะ ฉันขับรถกลับบ้านฉันโพสเพลงปล่อย แล้วเขาโพสว่าขอบคุณมันรู้สึกเจ็บใช่ไม่ละอืมมันเจ็บมากอ่ะเศร้าใจร้าวใจร้าวเศร้าร้องไห้ร้องไห้ร้องไห้ร้องไห้ ฉันไม่รู้น่ะว่าทำไหมเขากับเพื่อนคนนั้นโกหกฉันแต่พูดเลยว่ากูรู้ทุกอย่างที่คุยกันกูขอโทดที่ยุ่งเรื่องของทั้งๆที่มึกก้บอกแล้วว่าไม่ได้คิดไรกับกู มีน้องบอกว่าเขาพูดว่าจะร้องเพลงนี้ให้ฉันฟัง ไม่ใช่ว่าไม่รัก แต่อยากบอกว่าเธอช้าไป เออกูผิดที่มาช้ากูผิดที่ยิ้มยิ้มเกิดมาเป่งเพื่อนกับแต่ไม่รู้หรอกว่ากูรักแค่ไหนกูยอมทุกอย่างทุ่มเท่ทุกอย่างทั้งๆที่ไม่เคยทำกับใคร พอนานไปเราก้กลับมาเหมือนเดิสนิทกันเหมือนเดิมเขาเริ่มมาบ้านฉันเหมือนเดิมวันหนึ่งเราไปเที่ยวที่ 7 พระองค์ที่ชะอำตอนกลับเขาเล่นเฟสแฟนเก่าเขาทักมาพอดี เขาบอกน่ะแต่แบตหมดพอดีพอถึงบ้านเขาเดินเข้าบ้านไป ฉันกับน้องอีก 2 คนเลยคุยกันเรื่องเนี้ยและฉันเลยตะโกนว่าเอออยากได้เอาไปถ่านไฟเก่าจะสู้ถังดำเพลิงได้ไงอมยิ้ม36อมยิ้ม36อมยิ้ม36อมยิ้ม17กล้าพูดได้ไงไม่รู้ที่นี้แยกย้ายกลับบ้านเพื่อนอีกคนโทมาบอกว่าแฟนเก่ามันมารับถึงที่ไปเปิดท้ายกันฉันคิดแล้วว่าคงจะกลับมาดีกันและมั้ง พอฉันมาบ้านน้องก้เฉยแล้วก้ไปอีกห้องหนีบผมให้น้องทุกคนพูดให้ฟังหมด แต่แปลกตงไหนรู้ไหมเขาเล่าทุกอย่างให้ฉันฟังหมดว่าไปทำไรกัน ฉันบอกกลับไปคบกันหรอเขาบอกว่าป่าวแค่เพื่อนฉันบอกว่าอย่าโง่กลับไปให้มันหลอกอีกเลย แฟนเก่าคนนี้หลอกเขามากี่คั้งบอกเลิกมากี่ครั้งแล้วหลายครั้งอ่ะ เขาก้พูดๆ แล้วเขาบอกว่าไหนจะซื้อร้องเท้าให้อ่ะฉันเลยบอกกูเพื่อนต้องซื้อให้ก้ให้แฟนเก่าซื้อให้สิเขาเลยพูดว่ามันไม่ได้เปงไรกับกูนิแค่แฟนเก่า ยิ้มยิ้มยิ้ม ไปไหนเราก้ไปกันเหมือนเดิมสนิทกันกว่าเก่าก้ว่าได้หลายคนถามว่าเป่งแฟนกันหรอ เหมือนแฟนกันเลยก้อยากให้เป่งน่ะยิ้มแต่ไม่ใช่น่ะสิ มันก้แค่เพ่อนกันวันหนึ่งเราไปทะเลกันก้ไปปกติเหมือนทุกวันแต่วันนี้ฉันได้เขียวว่ารักเขาแต่เขาอ่ะชอบตามแล้วฉันก้ลบตลอดเขียนหลายครั้งแล้วก้ลบตลอดที่นี้ฉันเอาเปลือกหอยมาเรียงกันเรียงเสร็จเขาแล้วเพื่อนๆเดินมาพอดีตกใจอ่ะรับลบเลยเขาก้เอาไฟฉายส่องเออคือไปตอนกลางคืนน่ะ   วันหนึ่งที่เราเคยตรงลงว่าจะซื้อร้องเท้าให้ร้องเท้าไทเกอร์ของกรอปเกรดAน่ะ ของแท้คงไม่มีเงิน เราก้ไปซื้อกันก้เลือกกันเสร็จ ฉันก้ไปซื้อเสื้อปกติเขาไม่เคยเขามาเลือกน่ะหรือคิดไปเองไม่รู้น่ะ เขาเข้ามาเลือกให้ว่าตัวไหนสีไหนฉันก้ซื้อเสร็จกำลังเดินกลับเขาบอกเออซื้อถุงเท้าฉันก้หันเขาก้ดึกแขนเลย เออคือพูดในใจว่าเออกูรู้แล้วสัสพอกลับมาถึงบ้านฉันรอยเชือกร้องเท้าให้เขาร้องใส่พอใส่เสร็จเขาก้นั่งเล่นคอมก้โน๊ตบุ๊คแล้วเขาบอกถอดร้องเท้าให้ด้วยถุงเท้าด้วยเออกูพื่อนหรือขี้ข้าว่ะเออช่างเถอะเต็มใจทำน่ะ พอผ่านไปเขาก้ไม่ได้มาบ้านฉันน่ะเราไปอยู่อีกบ้านน่ะที่นี้บ้านเพื่อนอีกคนวันนี้กินเหล้าจนไปก่อนกินเหล้าข้าวผสมกับคาราบาวฉันไม่ได้กินน่ะก้กินกันไป4ขวดเมาไม่ละ เขามาบ้านฉันแล้วก้นอนกับอีกเพื่อผช.อีกคน เพื่อนอีกคนไปอยู่ที่ห้องน้ำเลยอวก สวนเขานอนฉันไม่เคยเห่งเขาเมาขนาดนี้แล้วก้ไม่เห่งเป่งขนาดนี้ทั้งโว้ยวายว่าร้อนถามไรก้เอามือปัดแล้วเขาก้ถอดเสื้อ สักพักเขาบอกว่าอวกฉันรับเอาถังขยะมาใส่ฉันหลูบหลังให้เช็ดปากให้ พอเขานอนฉันเช็ดตัวให้เขาฉันไม่รู้ว่าเขารู้ตัวไม่ แต่ฉันก้นั่งดูเขาเรื่อยๆว่าเขาจะอวกอีกป่าวจนตี 2 กว่าฉันก้เขาไปนอน ในห้องวันนั้นถึงวันนี้ก้จะ 4 เดือนแล้วที่แอบชอบมาฉันพยายามทุกอย่างเคยมีคนมาจีบหล่อๆอ่ะมันก้มีแต่ฉันไม่เคยคิดจะตัดใจจากเพื่อนคนนี้เลย รักมากอ่ะรอแค่คนเดียวพูดเลยถ้าเห็นกระทู้นี้ก้อยากจะบอกว่ากูไม่เคยตัดใจเลย เขามีเรื่องไรเข้าก้จะบอกฉัน เขารู้เรรื่องของฉันรู้ว่าฉันชอบไรไม่ชอบไรฉันรู้เรื่องของเขาหลายอย่างคือรู้เยอะอ่ะ เขากับแฟนเก่าไม่ได้ไรกันแล้วเขาบล็อคเฟสรูปแฟนเก่าที่มีเขาก้ลบ ทุกอย่างไม่รู้ว่าคิดไปเองหรือป่าวน่ะ กูก้อยากจะให้เป่งแค่เพื่อนน่ะแต่มันทำไม่ได้ว่ะมันรักไปแล้ว ฉันรู้เขาเป่งคนไม่ซึ่งไม่ชอบคำพูดหวานๆหรอก ทุกอย่างที่ทำไม่ได้ต้องการอะไรขอแค่โอกาสแล้วถ้าคั้งนี้กูได้ถามกูจะไม่เสียใจกับคำตอบเลยเพราะยังไงกูก้ได้พยายามถึงที่สุดแล้ว ทุกวันนี้เราก้ยังเหมือนเดิมหัวใจหัวใจคัยที่อ่านจบก้อยากถามว่าเขาคิดยังไงเขาปากแข็งหรือที่ฉันถามเขาฉันรับถามไปน้าจะดูให้นานๆก่อนค่อยถามหรือเขาไม่ได้คิดไรกับเรา ขอบคุณทุกคนที่อ่านจบหรืออ่านไม่จบ
1/11/58 0.24 น. ขอบคุณค่ะเยี่ยมเยี่ยมอมยิ้ม06อมยิ้ม06อมยิ้ม06อมยิ้ม17อมยิ้ม17อมยิ้ม17อมยิ้ม17อมยิ้ม17อมยิ้ม17อมยิ้ม17
แก้ไขข้อความเมื่อ

แสดงความคิดเห็น
โปรดศึกษาและยอมรับนโยบายข้อมูลส่วนบุคคลก่อนเริ่มใช้งาน อ่านเพิ่มเติมได้ที่นี่