นี่เป็นกระทู้แรกของผมครับ (คือยังไม่เข้าใจว่าเวลาเขียนกระทู้ ทำไมต้องมีประโยคนี้ มันเป็นประธานของเรื่องหรอ)
ผมจะเริ่มเล่ายังไงดี คือ ไปแอบชอบรุ่นน้องคนนึง แต่แบบ ไม่กล้าบอก
เรื่องก็คือ ผมมีโอกาสเจอรุ่นน้องคนนึง ใน FB เป็นเพื่อนของรุ่นน้องอีกที
จำวันแรกได้ดีเลยแหละ มันเป็นวันที่ เฟสบุคล่ม วันนั้นน้องเค้าโพสต์บนเฟสบุคประมาณว่า ไม่สบาย
วันนั้น add น้องไปคุยด้วยในเฟสบุคพอดี แล้วน้องก็รับทันทีเหมือนกัน จึงได้คุยกัน
คุยกันได้แปปเดียว เฟสบุคก็ล่ม ทำให้ไม่ได้คุยกัน ประมาณ 10 นาที
แต่หลังจากนั้นก็ได้คุยกันอีก จนกระทั่งวันแรกผ่านไป
ความรู้สึกตอนแรก คือชอบน้องอ่ะ ด้วยสไตล์ของน้อง บวกกับน้องเค้าเป็น ผญ ในสเปค อยู่พอดี
คือปกติ เป็นคนที่ชอบผู้หญิง ที่ไม่แต่งหน้าจัด น้องชอบไปทำบุญ ที่วัดเดียวกันด้วย
หลายๆ อย่างมันเลยคลิกตั้งแต่วันแรกที่คุย
จากนั้น ผมก็เพ้อๆ ในเฟสบุค น้องเค้าก็มากดไลค์ตลอดนะ ทั้งไลค์เพลง และสะเตตัส
ทำให้ตอนนั้นค่อนข้างมั่นใจว่า หลายๆ อย่างมันน่าจะโอเค
ก็คุยกันผ่านไปเกือบ สามสัปดาห์ครับ ผมเริ่มมั่นใจมากขึ้นว่า ผมชอบน้องมากๆ ยังคุยกับเพื่อนเลยว่า จะหาโอกาสบอกยังไงดี
เพราะตอนนี้ ผมคิดอยู่สองเรื่อง คือ
1. ถ้าบอกแล้ว ความสัมพันธ์จะเหมือนเดิมไหม
2. เพราะผมกลัวจะเสียเวลาดีๆแบบนี้ไป
ช่วงนั้นผมปรึกษาเพื่อน เพื่อนมันบอกว่า บอกไปเหอะ อย่างน้อยๆ จะได้ไม่เสียเวลา
แต่ใจผม ยังติดที่ความรู้สึกจริงๆ ผมกลัวมาก กลัวไม่ได้ say goodnight หรือ มอนิ่งในทุกเช้า
ผมตัดสินใจจะบอกชอบน้องครับ!!! ผมจึงนัดน้องท่านข้าว
ตั้งใจว่า จะทานข้าวด้วยกัน แล้วก็จะบอกกับเค้าว่า ผมชอบเขา ผมรู้สึกดีกับเขา... บลาๆๆๆ
เดิมทีก็นัดกันได้แล้วแหละ แต่คืนหนึ่งระหว่างคุยกัน น้องไล่ให้ผมไปนอน
เพราะน้องกำลังวุ่นเรื่องการเก็บกวาดห้อง
ผมบอกไปว่า พี่ยังไม่นอน เพราะยังไม่ได้ say Goonight หนูเลย พี่อยากพูดประโยคนี้ทุกคืน
วันนั้นจบลง ที่ผม Say Goodnight น้องครับ และผมก็นอน
แต่พอหลังจากคืนนั้น น้องมีท่าทีที่เปลี่ยนไป
คือทักไปทั้งวันไม่ตอบ ไม่อ่านด้วย
ตอนนั้นผมรู้สึกแย่มาก เพราะความรู้สึกดีๆ มันกำลังทำร้ายช่วงเวลาดีๆของผม
จนถึงตอนนี้ ยังคงเป็นถามคำตอบคำบ้างครับ บางทีก็ไม่อ่านเลย
ผมเชื่อว่า ผมคงไม่มีทางนัดน้องกินข้าวได้หรอก
อย่าว่าแต่กินข้าวเลย นัดเจอกันยังลำบาก...
ค่อนข้างเฟลด์ เพราะรู้สึกดีกับน้องมากจริงๆ...
แอบชอบรุ่นน้อง ไม่กล้าบอก ทำไงดีครับ
ผมจะเริ่มเล่ายังไงดี คือ ไปแอบชอบรุ่นน้องคนนึง แต่แบบ ไม่กล้าบอก
เรื่องก็คือ ผมมีโอกาสเจอรุ่นน้องคนนึง ใน FB เป็นเพื่อนของรุ่นน้องอีกที
จำวันแรกได้ดีเลยแหละ มันเป็นวันที่ เฟสบุคล่ม วันนั้นน้องเค้าโพสต์บนเฟสบุคประมาณว่า ไม่สบาย
วันนั้น add น้องไปคุยด้วยในเฟสบุคพอดี แล้วน้องก็รับทันทีเหมือนกัน จึงได้คุยกัน
คุยกันได้แปปเดียว เฟสบุคก็ล่ม ทำให้ไม่ได้คุยกัน ประมาณ 10 นาที
แต่หลังจากนั้นก็ได้คุยกันอีก จนกระทั่งวันแรกผ่านไป
ความรู้สึกตอนแรก คือชอบน้องอ่ะ ด้วยสไตล์ของน้อง บวกกับน้องเค้าเป็น ผญ ในสเปค อยู่พอดี
คือปกติ เป็นคนที่ชอบผู้หญิง ที่ไม่แต่งหน้าจัด น้องชอบไปทำบุญ ที่วัดเดียวกันด้วย
หลายๆ อย่างมันเลยคลิกตั้งแต่วันแรกที่คุย
จากนั้น ผมก็เพ้อๆ ในเฟสบุค น้องเค้าก็มากดไลค์ตลอดนะ ทั้งไลค์เพลง และสะเตตัส
ทำให้ตอนนั้นค่อนข้างมั่นใจว่า หลายๆ อย่างมันน่าจะโอเค
ก็คุยกันผ่านไปเกือบ สามสัปดาห์ครับ ผมเริ่มมั่นใจมากขึ้นว่า ผมชอบน้องมากๆ ยังคุยกับเพื่อนเลยว่า จะหาโอกาสบอกยังไงดี
เพราะตอนนี้ ผมคิดอยู่สองเรื่อง คือ
1. ถ้าบอกแล้ว ความสัมพันธ์จะเหมือนเดิมไหม
2. เพราะผมกลัวจะเสียเวลาดีๆแบบนี้ไป
ช่วงนั้นผมปรึกษาเพื่อน เพื่อนมันบอกว่า บอกไปเหอะ อย่างน้อยๆ จะได้ไม่เสียเวลา
แต่ใจผม ยังติดที่ความรู้สึกจริงๆ ผมกลัวมาก กลัวไม่ได้ say goodnight หรือ มอนิ่งในทุกเช้า
ผมตัดสินใจจะบอกชอบน้องครับ!!! ผมจึงนัดน้องท่านข้าว
ตั้งใจว่า จะทานข้าวด้วยกัน แล้วก็จะบอกกับเค้าว่า ผมชอบเขา ผมรู้สึกดีกับเขา... บลาๆๆๆ
เดิมทีก็นัดกันได้แล้วแหละ แต่คืนหนึ่งระหว่างคุยกัน น้องไล่ให้ผมไปนอน
เพราะน้องกำลังวุ่นเรื่องการเก็บกวาดห้อง
ผมบอกไปว่า พี่ยังไม่นอน เพราะยังไม่ได้ say Goonight หนูเลย พี่อยากพูดประโยคนี้ทุกคืน
วันนั้นจบลง ที่ผม Say Goodnight น้องครับ และผมก็นอน
แต่พอหลังจากคืนนั้น น้องมีท่าทีที่เปลี่ยนไป
คือทักไปทั้งวันไม่ตอบ ไม่อ่านด้วย
ตอนนั้นผมรู้สึกแย่มาก เพราะความรู้สึกดีๆ มันกำลังทำร้ายช่วงเวลาดีๆของผม
จนถึงตอนนี้ ยังคงเป็นถามคำตอบคำบ้างครับ บางทีก็ไม่อ่านเลย
ผมเชื่อว่า ผมคงไม่มีทางนัดน้องกินข้าวได้หรอก
อย่าว่าแต่กินข้าวเลย นัดเจอกันยังลำบาก...
ค่อนข้างเฟลด์ เพราะรู้สึกดีกับน้องมากจริงๆ...