ปกติเราไม่ใช่คนเจ้าชู้ว่ะ .. แต่แม้งรู้สึกแย่ยังไงก็ไม่รู้เวลามีคนมาเติมในส่วนที่ขาดไป ทั้งที่หัวใจเรามีเจ้าของอยู่แล้ว

เราคบกับแฟนมา 5 ปีละ ครบมาตั้งแต่มัธยม
ได้ใช้ชีวิตด้วยกันในมหาลัย แบบวัยรุ่นทั่วไป ผู้ใหญ่รับรู้ เพราะเราก็ดูแลกันดีมาตลอด ..
เพราะความเป็นผู้ใหญ่และความเป็นผู้ชายของเขา คือต้องปาร์ตี้ พบปะเพื่อนๆ กินเหล้า เที่ยว สนุกสนาน
ซึ่งมันตรงข้ามกับเรา .. เราไม่เคยชอบอะไรแบบนั้น  เรากับเค้าโครตเหมือนเส้นขนาน แต่มาครบและรักกันได้ไงไม่รู้

ข้อดีเขาก็มีเยอะนะ เช่น เทคแคร์ดีเวลาเขาว่างๆ ช่วยทำรายงาน (เขาไม่ใช่เด็กเรียนแต่ทำได้ดีไปหมดทุกอย่างเลย)
เวลาเราโมโห เขาสามารถทำให้เราหายโกรธด้วยวิธีปัญญาอ่อนแต่โครตน่ารัก

แต่เมื่อเทียบกับความรู้สึกเหงาที่เค้ามอบให้ มันน้อยใจยังไงก็ไม่รู้ว่ะ..

บ่นเยอะละ น่าเบื่อเนอะ
เข้าเรื่องเลยละกัน 555

ก่อนที่จะเกิดความรู้สึกแบบนี้ เราไปค่ายอาสามา ไปทำกิจกรรมพัฒนาชุมชน ช่วงนั้นรู้สึกชีวิตเรื่อยเปื่อยมาก เดินเตร็ดเตร่คนเดียว กินข้าวคนเดียว ดูหนังคนเดียว
แฟนเราจะออกไปเรียนตั้งแต่เที่ยง กลับมาอีกทีก็เที่ยงคืนเกือบทุกวัน เราเคยทะเลาะกันเรื่องนี้ แต่ก็ปล่อยผ่านไป กลัวต้อง
เลิกกันเพราะเราดูวุ่นวาย

และวันค่ายอาสา 3 วัน 2 คืน ทำให้เราได้เพื่อนใหม่ต่างมหาลัยเต็มเลย เรามีชื่อแก๊งกันด้วยนะ และ 1 ในแก๊งเราก็มีไอ้ตี๋ผิวแทนคนนึงกวนประสาทดี เพื่อนๆในกลุ่มชอบมาก
หลังกลับค่ายอาสาครั้งนั้น เวลาจะไปไหนมาไหนก็ชวนๆกันในกรุ๊ปไลน์ตลอด และด้วยความที่เราขี้น้อยใจ สถาณะในไลน์จะเปลี่ยนบ่อยตามอารมณ์
ไอ้ตี๋เพื่อนใหม่ก็แอดไลน์มาคุยนอกกลุ่ม มาทำนองปรอบใจมากกว่า
คุยไลน์กับมันทุกมื้ออาหาร ตอนอยู่กับแแฟนเราก็คุยนะ แฟนแค่แอบเหล่ตามอง แต่ก็ไม่ได้สนใจอะไร

จาก 1 วันเป็น 1 เดือน จนตอนนี้เราสนิทกับตี๋มา 4 เดือนแล้ว มันจะชอบพาไปร้านเบเกอรี่ติวภาษาให้เพราะเราอ่อนภาษามาก
จากความวุ่นวายของมันในตอนนั้น กลับกลายเป็นความหวังดีในตอนนี้

มันทำทุกอย่างเพื่อให้เรามีความสุข เช่น ไปกินข้าว ไปเที่ยว ไปพบเพื่อนๆแก๊งอาสา ไปบริจาคของเล็กๆน้อยๆให้น้องๆ
โครตมีความสุขอะ
จากชีวิตที่ซ้ำซากน่าเบื่อทำให้เรารู้สึกว่ามีอะไรหลายอย่างเลยที่เราอยากจะทำ

และวันนี้มีโอกาสได้ไปดูหนังกับไอ้ตี๋ รอบบ่าย เราถือโอกาสามมันว่า "ทุกวันนี้คืออะไร แกคิดไรอยู่วะ .. "
มันก็ตอบแบบปัดไปว่าจะดูหนัง
เอ่ออ ..ก็ปล่อยให้มันดูหนังจนจบเรื่อง มันดึงมือเราแล้วบอกให้กลับได้แล้วหนังจบแล้ว โครตมันส์ บราๆๆๆ

แต่เราก็ไม่ลุก ทวนคำถามที่คิดว่ามันควรจะตอบได้แล้ว และมันก็ตอบเรา .. ซึ่งคำตอบมันแม้งเจ็บสัส
ก่อนตอบมันถามเราว่าอยากฟังจริงเหรอ แน่ใจ? แม้จะมองเห็นสีหน้าที่เปลี่ยนจากรอยยิ้มเป็นในตาเศร้า เราก็ยังยินยันคำเดิมว่าจะ "ฟัง"

และมันบอกกับเราว่า .. ที่ทำทุกอย่าง แค่เหงา แม้จะทำดีด้วยทุกอย่างแต่มันก็รักเราไม่ได้ ประโยคที่ก้องหูในตอนนี้คือ
"กูมีแฟนแล้ว และก็มีแฟนแล้ว อาจไม่เคยรู้ แต่กูพยายามรักษาระยะห่างให้มากที่สุดมาตลอด ซึ่งมันดูไม่ห่างเท่าไหร่ เพราะอยู่ใกล้แล้วโครตสนุก กูชอบความรู้สึกนี้ .. แล้วจะให้กูทำยังไง ? "

พรึ่บ ! สะบัดมือแม้งทิ้งทันที ยิ้มอ่อนแล้วรีบเดินออกมาจากโรงหนัง เคยเห็นคนฝืนยิ้มแบบน้ำตาจะร่วงปะ คือถ้าตอนนั้นพูดออกมาซักคำคือพรั่งพรูจ้าา

เรารีบเดินออกมาเดินเข้าห้องน้ำ พร้อมปล่อยน้ำตาแห่ง.. (ดีใจ? เสียใจ? เสียดาย? หน้าแหก ? เยอะแยะวะ)
ความรู้สึกเหมือนเป็นตัวตลก เคยแอบคิดว่าจะเลิกกับแฟนแล้วมาศึกษากับไอ้ตี๋บ้านี่
แต่ทุกอย่างคือเราต้องกลับไปยืนที่ 0 กลับไปเดียวดายเหมือนเดิม จะคบมันแบบนี้ต่อไปโครตรู้สึกผิดต่อแฟนมัน
ส่วนแฟนเราหลังๆตั้งล็อคมือถือ แชทเด้งทั้งคืน .. ตามนั้น !

ชีวิตตอนนี้คือแย่วะ ..

ไม่รู้ว่าตอนนี้มันยังรอเราอยู่หรือเปล่านี่เรานั่งอยู่เกือบ 3 ชม.ล่ะ
จะโพสลงเฟสหรือไลน์ก็กลัวเพื่อนรู้ หลังจากนั่งคิดอะไรเยอะแยะในหัวไปหมด
เพื่อนๆกลุ่มอาสาเราก็ไลน์มากันใหญ่เลย มันคงบอกเพื่อนๆหมดแล้วเพราะเพื่อนก็รู้ว่าเรากับมันสนิทกันมาก

ข้อความสุดท้ายตอน 17;00 น. เราทิ้งไว้ในกรุ๊ปไลน์ก่อนออกจากกลุ่มเพียง ว่า "ขอบคุณพวกแก โครตรักเลยวะ แต่คงต้องกลับไปยืนจุดเดิม ไอ้ตี๋ดำมันใจร้ายสัส 555 แต่ตอนนี้โอเคนะ ไม่ต้องห่วง ออกจากกลุ่มแปป เดี๋ยวกลับมานะ  "

จบ.

ส่วนเพื่อนๆมีเรื่องไรมาระบายกันได้นะ แชร์กันหน่อยว่าจบลงแบบไหน
อาทิตย์นี้คงทำตัวว่าง อยากนั่งพักผ่อนยาวๆ
ขอบคุณที่อ่านจนถึงตรงนี้ บ้ายบายยยย เช็ดน้ำตาแล้วเดินออกจากห้องน้ำสวยๆ

ขออย่าให้มันยืนรอหน้าห้องน้ำเลย .. เราโอเคแค่ภายนอก