ตอนนี้รู้สึกว่าอิจฉาเพื่อนๆมากเลย บางคนโสดได้งานดี มั่นคง ทำ บางคนได้สามีดี เลี้ยงลูกอยู่บ้าน บางคนมีสามีช่วยกันทำมาหากิน ชีวิตเพื่อนๆเราดู ดี๊ดี แล้วเรามองกลับมาที่ตัวเรา ชีวิตตัวคนเดียว เหงา โดดเดี่ยว เวลาเศร้าไม่มีคนปลอบใจ หรืออยู่เคียงข้าง ชีวิตเหมือนตัวคนเดียว เราคงทำบุญมาน้อย ชีวิตเลยไม่ค่อยจะสมหวังอะไร ต้องอยู่ให้ได้ด้วยตัวของตัวเอง บางครั้งก็ท้อนะ อยากได้กำลังใจจากคนรักบ้าง ทุกวันนี้ก็ไม่อยากจะคิดอะไรมาก คิดแค่ว่าทุกวันนี้ทำเพื่อ พ่อกับแม่ เพื่อครอบครัวของเรา สักวันวันนั้นคงจะมาถึงเราเอง....