มีปรัชท่านนึงได้กล่าวไว้เรื่องของ "ความรัก" และ "ความหลง"
ถ้าเปรียบดั่งดอกไม้ คือคนรัก
ความรักคือการ
รักดอกไม้อยากให้ดอกไม้เติบโต ใส่ปุ๋ย พรวนดิน รดน้ำ ดูแลมันอย่างดี
พร้อมที่จะจิตใจเบิกบานเติบโตไปกับมัน แม้ว่าดอกไม้นั้นจะได้อยู่กับเรา
แต่ความหลง
คือการ เด็ดดอกไม้นั้นมาใส่แจกันเก็บไว้ดูคนเดียว ทำกับมันเป็นของตาย
ไม่ใส่ใจดูแลมัน จนมันเริ่มเหี่ยวเฉาตาย
"ความรัก" และ "ความหลง"
ถ้าเปรียบดั่งดอกไม้ คือคนรัก
ความรักคือการ
รักดอกไม้อยากให้ดอกไม้เติบโต ใส่ปุ๋ย พรวนดิน รดน้ำ ดูแลมันอย่างดี
พร้อมที่จะจิตใจเบิกบานเติบโตไปกับมัน แม้ว่าดอกไม้นั้นจะได้อยู่กับเรา
แต่ความหลง
คือการ เด็ดดอกไม้นั้นมาใส่แจกันเก็บไว้ดูคนเดียว ทำกับมันเป็นของตาย
ไม่ใส่ใจดูแลมัน จนมันเริ่มเหี่ยวเฉาตาย