ทั้งที่มีเพื่อนอยู่มากมายนะ แต่ทำไมยังดูเหมือนโดดเดี่ยว?

เม่าเหม่อจะเคยมีใครให้ความสำคัญไหมกับคำว่าเพื่อน คุณล่ะคิดยังไงหากพูดถึงคำว่าเพื่อน ?
เพื่อนถ้ามองลึกๆแล้ว มันช่างละเอียดอ่อนมากๆ ฉันเป็นคนหนึ่งที่ให้ความสำคัญเกี่ยวกับเพื่อน  จนมีเพื่อนมากมาย แต่ทำไมยังดูเหมือนโดเดี่ยวอยู่เลย ?
ฉันมีเพื่อนที่ดี และเพื่อนที่ดีน้อย รวมไปถึงคนรู้จักที่ไม่ควรเรียกว่าเพื่อนได้ ที่พูดแบบนี้ไม่ได้ว่าตัวเองดีนะ ทุกวันได้ประสบกับเหตุการณืต่างๆนานาที่ได้มาโดยการกระทำของเพื่อนและฉันทำให้มี บางสนุก บางเศร้า บางเฉย  แต่ทุกครั้งที่รู้สึกแบบนั้นยังไม่เคยรู้เลยว่าเป็นเป็นความรู้สึกที่แท้จริง หรือจอมปลอม ?
ทำไมหรอถึงพูดแบบนี้ ก็เพราะสิ่งที่ได้รับจากพวกเขาที่ทำต่อฉัน ทั้งโอเคร และไม่โอเคร ก่อนนั้น ทั้งนี้ เขาอาจจะไม่รู้ มันถูกเก็บไว้ภายในความรู้สึกมาโดยตลอด และเก็บไว้ เก็บไว้ เรื่อยมา แต่ฉันก็ทำตัวปกติ ไปไหนมาไหนตามปกติ เพราะชีวิตนี้เราขาดเพื่อนไม่ได้หรอก? ถึงแม้เราจะตะขิดใจยุว่า การที่เรามีอยู่มันคือความจริงหรือแค่เข้ามาแค่ช่วงเวลาหนึ่งๆเท่านั้น แต่ฉันไม่อาจรับได้หากมีเพราะอยู่ไปๆวันๆ คุณอาจบอกว่าจะอะไรแค่เพื่อน ฉันอยากบอกว่า แค่เพื่อนใช่แค่เพื่อน  แต่เพื่อนนี้หละคือสีสันของชีวิตเรา เขาคือสิ่งหนึ่งที่สำคัญ คุณละยังคิดว่าแค่เพื่อนธรรมดาไหม?
       แล้วทำไมละความรู้สึกเดียวดาย โดดเดียวยังมีกับฉันอยู่

แสดงความคิดเห็น
โปรดศึกษาและยอมรับนโยบายข้อมูลส่วนบุคคลก่อนเริ่มใช้งาน อ่านเพิ่มเติมได้ที่นี่