...สงสารปูว์ .... (โจ ขิง)

ทางเขามีให้เดิน ทำไมจึงไม่เดิน
มันไม่เพลิดไม่เพลิน เดินไม่เป็นหรือไร
ใจลองไตร่ลองตรอง ว่าควรไม่ควรเช่นใด
นี่น่ะแผ่นดินไทย ไม่ใช่แผ่นโรตี

มีผู้คนมากมาย เด็กหญิงชายอดอยาก
ชีวิตความทุกข์ยาก มันฝากกับฝีมือใคร
ใครว่าสูงยิ่งหนาว ยิ่งสูงควรยิ่งตั้งใจ
นายกอไต่กระได อย่านำไปนรกโลกันต์

(เพลงจากพี่แอ็ด  คาราบาว)





ชะตาชีวิต  มีขึ้นมีลง    ตอนปูว์เข้ามา ก็น้ำท่วมคนตายไป 800 กว่าศพ    ตอนออกไป ก็เจอคดีทุจริต มูลค่ามหาศาล

ระยะเวลาที่เธอว์ เข้ามาเป็น นายกฯ      ผมไม่ได้รู้สึกว่า คุณภาพชีวิต ผมดีขึ้นตรงไหน  

สู้ยุคปัจจุบันไม่ได้     ชิวมาก  เงินไม่รู้มาจากไหน  เติมเต็มกระเป๋าตลอดเวลา     วันๆ ต้องรีบใช้เงินให้หมด  กลัวมันบูด




ตอนนี้ดัชนีมวลรวมของความสุขผม พุ่งกระฉูด  ปรุ๊ดๆ    สูงยิ่งกว่าใคร       อยากให้เป็นอย่างนี้ไปนานๆครับ
ถ้าเป็นไปได้    ก็ขอให้ยาวไป ยาวไป    ซัก 10 ปี     ได้โปรด...