เรากับแฟนเคยเรียนที่เดียวกันค่ะ ปกติเลยใช้วิธีแชทคุยกันก่อนนอนอย่างเดียว ตอนนี้ยังปกติค่ะ เพราะเจอหน้า
จนวันที่เราเรียนจบ ต้องแยกย้ายกันทำงาน เราได้เจอกันประมาณ1-2สัปดาห์ต่อครั้ง กินข้าว เดินเล่นซักแปปก็แยกย้ายค่ะ เหมือนเจอกันให้หายคิดถึง ตอนเจอกันเขาทำตัวน่ารักดีค่ะ
แต่ประเด็นเลยก็คือ ระหว่างช่วงที่ไม่ได้เจอกันนั่นแหล่ะค่ะ ต่อวันเราติดต่อกันแค่บอกฝันดีก่อนนอนด้วยการแชท คือเรามีความรู้สึกว่าเราขาดมากๆเลยค่ะ ที่วันๆต้องคุยกันแค่ตัวหนังสือแล้วก็แค่ไม่กี่ประโยค เราคิดถึงเค้า อยากคุยด้วยเสียง อยากบ่นนู่นบ่นนี่ เราอยากรู้ว่าอีกฝ่ายกำลังรู้สึกอะไร อารมณ์ไหนอยู่ เราอยากฟังเสียงเขาบ้างอ่ะค่ะ แค่หายใจใส่มือถือแล้วเหมือนอยู่ข้างๆเราหน่อยก็ได้ สไกย์ก็ได้ถ้ากลัวเปลืองตังค์ และเวลาจะสไกย์ต้องขอก่อนอ่ะค่ะ แต่เราไม่กล้าโทรไป เพราะเขาไม่ได้โทรมา เขาไม่ชอบคุยโทรศัพท์ค่ะเขาบอกไม่รู้จะคุยอะไร เราเลยเกิดความเกรงใจ และอึดอัด เราแอบร้องไห้เวลาที่คิดถึงเขาแล้วเราพิมพ์แชทไปแต่เขาไม่ค่อยสนใจ หรือตอบมาสั้นๆด้วยค่ะ พอชวนเล่นเกมเขาก็เล่นแต่กับเพื่อนผู้ชายของเขาอ่ะค่ะ เลยไม่ค่อยกล้าไปวุ่นวายกับโลกของเขา
ปล. เราเป็นผู้หญิงเล่นเกมเหมือนผู้ชายค่ะ เช่นdota2 payday พวกนี้ก็เล่นค่ะ ขี้เหงา ขี้อ้อนชอบให้อีกฝ่ายสนใจค่ะ แล้วก็ช่วงนี้เขาก็ไม่ได้ยุ่งมากค่ะ ทำงานกับกิจการที่บ้าน
เราควรทำยังไงดี เราว่าคนเป็นแฟนกันควรคุยกันมากกว่านี้รึเปล่าคะ หรือเราเรียกร้องมากไป เราควรยอมรับในแบบที่เขาเป็นรึเปล่าคะ แต่เราก็อยากให้เขาเหมือนสนใจ เหมือนว่ารัก แคร์เราบ้าง หรือบ่นเรื่องของเขาให้เราฟังบ้างอ่ะค่ะ ไม่ใช่เงียบทั้งวัน โผล่มาแค่แชทบอกฝันดีก่อนนอน เขาไม่คิดถึงหรือรู้สึกขาดแบบเราบ้างหรอ TT มีข้อแนะนำให้เราบ้างไหมคะ ถ้าเป็นเพื่อนๆจะทำไง
ของเพื่อนๆคุยกันกับแฟนแค่ไหนหรอคะ แชทอย่างเดียวมั้ย หรือวิธีอื่นด้วย ต่อวัน แล้วคุยอะไรกันบ้างคะ ขอคำแนะนำหน่อยนะค้า เราเริ่มฟุ้งซ่านคิดไปว่าเขาไม่ได้รักเราแล้วง่า TT ฮือ เจบปวดอะ
ปกติแล้ว "แฟนกัน ควรคุยกันมากน้อยแค่ไหน" ปรึกษาเพื่อนๆหน่อยค่ะ เศร้ามากเลย
จนวันที่เราเรียนจบ ต้องแยกย้ายกันทำงาน เราได้เจอกันประมาณ1-2สัปดาห์ต่อครั้ง กินข้าว เดินเล่นซักแปปก็แยกย้ายค่ะ เหมือนเจอกันให้หายคิดถึง ตอนเจอกันเขาทำตัวน่ารักดีค่ะ
แต่ประเด็นเลยก็คือ ระหว่างช่วงที่ไม่ได้เจอกันนั่นแหล่ะค่ะ ต่อวันเราติดต่อกันแค่บอกฝันดีก่อนนอนด้วยการแชท คือเรามีความรู้สึกว่าเราขาดมากๆเลยค่ะ ที่วันๆต้องคุยกันแค่ตัวหนังสือแล้วก็แค่ไม่กี่ประโยค เราคิดถึงเค้า อยากคุยด้วยเสียง อยากบ่นนู่นบ่นนี่ เราอยากรู้ว่าอีกฝ่ายกำลังรู้สึกอะไร อารมณ์ไหนอยู่ เราอยากฟังเสียงเขาบ้างอ่ะค่ะ แค่หายใจใส่มือถือแล้วเหมือนอยู่ข้างๆเราหน่อยก็ได้ สไกย์ก็ได้ถ้ากลัวเปลืองตังค์ และเวลาจะสไกย์ต้องขอก่อนอ่ะค่ะ แต่เราไม่กล้าโทรไป เพราะเขาไม่ได้โทรมา เขาไม่ชอบคุยโทรศัพท์ค่ะเขาบอกไม่รู้จะคุยอะไร เราเลยเกิดความเกรงใจ และอึดอัด เราแอบร้องไห้เวลาที่คิดถึงเขาแล้วเราพิมพ์แชทไปแต่เขาไม่ค่อยสนใจ หรือตอบมาสั้นๆด้วยค่ะ พอชวนเล่นเกมเขาก็เล่นแต่กับเพื่อนผู้ชายของเขาอ่ะค่ะ เลยไม่ค่อยกล้าไปวุ่นวายกับโลกของเขา
ปล. เราเป็นผู้หญิงเล่นเกมเหมือนผู้ชายค่ะ เช่นdota2 payday พวกนี้ก็เล่นค่ะ ขี้เหงา ขี้อ้อนชอบให้อีกฝ่ายสนใจค่ะ แล้วก็ช่วงนี้เขาก็ไม่ได้ยุ่งมากค่ะ ทำงานกับกิจการที่บ้าน
เราควรทำยังไงดี เราว่าคนเป็นแฟนกันควรคุยกันมากกว่านี้รึเปล่าคะ หรือเราเรียกร้องมากไป เราควรยอมรับในแบบที่เขาเป็นรึเปล่าคะ แต่เราก็อยากให้เขาเหมือนสนใจ เหมือนว่ารัก แคร์เราบ้าง หรือบ่นเรื่องของเขาให้เราฟังบ้างอ่ะค่ะ ไม่ใช่เงียบทั้งวัน โผล่มาแค่แชทบอกฝันดีก่อนนอน เขาไม่คิดถึงหรือรู้สึกขาดแบบเราบ้างหรอ TT มีข้อแนะนำให้เราบ้างไหมคะ ถ้าเป็นเพื่อนๆจะทำไง
ของเพื่อนๆคุยกันกับแฟนแค่ไหนหรอคะ แชทอย่างเดียวมั้ย หรือวิธีอื่นด้วย ต่อวัน แล้วคุยอะไรกันบ้างคะ ขอคำแนะนำหน่อยนะค้า เราเริ่มฟุ้งซ่านคิดไปว่าเขาไม่ได้รักเราแล้วง่า TT ฮือ เจบปวดอะ