[CR] Backpack ภูสอยดาว & พิษณุโลก 3 วัน 2 คืน : ปวดน่องแต่ใจพองโต

เกริ่นนำนิดหน่อย

       ในวันที่ 23-25  ตค  58  ได้มีโอกาส Backpack ภูสอยดาว  และ พิษณุโลก (ความจริงหาโอกาสเองค่ะ 555 ไม่งั้นคงไม่ได้ไป) 3 วัน 2 คืน  เลยอยากจะเอาเรื่องราวและรูปภาพมาแบ่งปันเพื่อนๆ ในมุมมองของเราเอง  ซึ่งเป็นกระทู้แรกของเราเลย  ฝากเนื้อฝากตัวด้วยยน้าาา >,.< อาจจะตะกุกตะกักในหลายๆอย่าง ต้องขออภัยมา ณ ที่นี้นะคะ

          ความจริงปิดเทอมเมื่อกี้ก็ไปเที่ยวนะ ตั้ง 40 วันเหนือจรดใต้ แต่เที่ยวเสร็จก็เปิดเทอมเลย เลยไม่มีเวลาจะมาพิมรีวิว เสาร์อาทิตย์ก็ยังต้องเรียน (ไม่มีเสาร์อาทิตย์มา 6 เดือมเต็ม ) เรื่องมันน่าเศร้า งานค้างงงมาเลย  จะล้องอัพย้อนละกันนะฮะ (ลองดู ถ้ามันนานไปไม่สดใหม่ ก็คงต้องบาย)

         ทำไมต้อง ภูสอยดาว?  มาตามรีวิวเลยคร่าาาา ทุกรีวิวนี่ดูเหมือนว่าจะถ่ายรูปไว้สวยมาก (ถามใครๆก็บอกว่ามาตามรีวิว 555 ) มีเพื่อนที่เคยไปก็บอกว่าดีงาม อยากไปตั้งแต่ปีที่แล้ว >,.< คราวนี้มีวันหยุด รวมเป็น 3 วัน ช่างเป็นเวลาที่เหมาะเจาะเหมาะสมเสียนี่กระไร จัดไปค่ะ !! โอกาสแบบนี้หาได้ยากกจริงๆ หึหึ
         คืนนี้จะทำเสร็จไหม ไม่แน่ใจ เรื่อยๆละกันเนอะ  ^________^  

22/10/58

   เมื่อคืน ( 21/10/58) หลังจากนั่งปั่นงานให้ทันเสร็จก่อนวันหยุด (ปิยะมหาราช,วันศุกร์ ที่  23/10/58) เราก็ได้ข้อสรุปว่าเราจะไปเที่ยวกัน! หลังจากที่อ้ำอึ้งๆตารางชีวิตไม่แน่นอน วันหยุดก็ไม่รู้จะเป็นวันหยุดมั้ย ได้ข้อสรุปคืนก่อนเดินทางเนี่ยนะ 5555 แล้วก็พากันจัดกระเป๋าเมื่อคืนจ้า (ช่ำชองละ แค่ยัดๆๆลงไป)
   เราได้มีการศึกษาเส้นทางกันอยู่นะ ถึงแม้ว่าจะไม่แน่ใจว่าจะไม่ได้ไปหรือเปล่า
   แถมมีการออกแบบ โลโก้ เหอะๆๆ คิดถึงตลอดเวลาขนาดนี้ต้องได้ไปแน่ อะไรมาขวางก็ไม่ได้แล้วว!!

            เราต้องเดินทางเย็นนี้ เพราะช่วงกลางวันยังมีเรียนปกติ ดอดไปซื้อตั๋วกันตอนเที่ยง โชคดีที่ยังเหลือที่นั่ง แล้วก็เต็มพอดี 5555
  
                 อ๊ะๆๆ บอกไว้ก่อน ทริปนี้เรามากับความโชคดีนะคะ 5555 จะมโนมั้ย ไม่แน่ใจนะ อ่านต่อไปเรื่อยๆแล้วกันค่ะ
                 เรียนเสร็จสี่โมงเยนกว่าๆ ก็อาบน้ำ(ก่อนที่จะไม่ได้อาบอีก ) และเพื่อนๆก็ไปส่งเราที่ บขส อุบลราชธานี

         ณ  สถานีขนส่งอุบลราชธานี.....
    การเดินทางในครั้งนี้ มีผู้โชคดีอยู่  2  นางคะ ด้วยภาระหน้าที่อันหนักหน่วงเป็นแรงผลักดันให้เราออกเดินทาง (เครียดก็บอก!)
    เราไม่มีเวลาเก็บภาพอะไรกันมาก เพราะตอนไปถึงมันเวลารถออกพอดี ดีแค่ไหนแล้วที่เขายังรออยู่วว !
    ขอภาพนึงซึ้งตลอดไป
    'พี่ๆ ถ่ายรูปให้หน่อยค้าา ไม่เอาถังขยะนะคะ แบบนี้ๆๆ ' (พร้อมกับกวักมือเรียกและจิ้มหน้าจอไอโฟนให้ดู)

          การเดินทางก็เริ่มอีกครั้ง ^^
   (หลังจากที่ติดแหง่ก 6 เดือน เสาอาทิตก็ไม่เคยเป็นเสาอาทิตย์จริงๆ เรียนตลอดกาลนานเทอญ 5555 เว่อร์มาก)

   การเดินทางจากอุบลราชธานี ไป พิษณุโลก โดยรถโดยสารของบริษัทเพชรประเสริฐ ใช้เวลารวมทั้งสิ้น 9 ชั่วโมงนิดๆ จังหวัดที่ผ่าน คือ ยโสธร ร้อยเอ็ด มหาสารคาม ขอนแก่น เพชรบูณ์ และผ่านพิษณุโลก สิ้นสุดที่เชียงใหม่     ระหว่างเดินทางมันเป็นตอนกลางคืนอะเนอะ เลยไม่รู้ว่าวิวข้างทางเป็นไง (แต่ตอนที่พิมพ์ข้อความอยู่นี่กำลังนั่งรถขากลับ ตอนกลางวัน เพื่อนบอกจะได้เหนเหวนะ โอ้ ! จริงมั้ย ) ก็คงทำได้แค่นอนออมแรงอะเนอะ

         03.00 น เป๊ะ ถึงแล้ว สถานีขนส่งพิษณุโลกแห่ง 2 (โอ๊ะ แห่ง 1 คงอยู่สักที่) เวลาตีสามแล้วที่นี่ก็ยังดูสว่างจ้า คึกคครื้นดีแฮะ เพราะจากหลายๆที่ที่เราไปแบคแพคมา เหมือนโดนเอามาเล่นหนังเป็นเหยื่อฆาตกรต่อเนื่อง 555 นี่ก็จินตนาการเว่อแรงง

         ลงมาจากรถก็ทำหน้าที่มองหาหนทางไปต่อ ตามรีวิวเป๊ะเลยค่าาาา และแล้วก็เจอ ช่องซื้อตัวร์ไปอำเภอชาติตระการ มันยังไม่เปิดเลยอะ เขียนไว้ว่า รถเที่ยวแรก ออก 05.00 น  
         ความจริงเราก็ถามคนแถวนั้น ที่ดูหอบกระเป๋า และบางคนก็ถือเต๊นท์ เลยอนุมานเอาว่าน่าจะมีจุดหมายเดียวกัน 555 ก็ลองเข้าไปถามดูเผื่อว่าจะเดินทางแบบเดียวกัน จะได้สบายใจ คริ

         ดูจากรีวิวบอกว่าต้องนั่งรถโดยสารจากสถานีขนส่งฯพิษณุโลกนี้เข้า อ ชาติตระการ แล้วจะมีรถเหมาที่ อ ชาติตระการ ไปถึงอุทยานอีกที และก็ถามรุ่นพี่ที่เคยไปบอกว่าต้องเหมารถไป ก็มีพี่แทคซี่แถวนั้นเข้ามาถามเราสองคนว่าจะเหมาไปไหม(ไปกลับ) คันแรก ให้ 3000  คันที่สองให้ 3200  งืมม เงียบ และ Bye และโบกมือลา โดยธรรมชาติของเราแล้ว ลำบากได้ค่ะ สบายไปไม่สนุก ติดดินๆ กินง่าย บางทีก็ลืมกินมัวแต่อินกับสถานที่ เที่ยวเพลิน  5555 (ความจริงไม่มีตังค์)
   ก็กลับมานั่งสรุปกันว่า โอเค รถโดยสารนี่แหละ ถูกสุดละ เอาจริงๆนะ ทั้งชีวิตก็ไม่ค่อยจะได้เหมารถหรอก โดยสารตล้อดเลย 555

   อีก สองชั่วโมงกว่ารถจะมา... เดินสำรวจ สถานีขนส่งฯ

    มีตู้  ATM เยอะเลยย

         นี่เหนียวตัวจัง ถ้าจะรอไปอาบที่อุทยานก็กลัวว่าจะฉุกละหุกไม่ทันการ เลยเดินไปที่ห้องน้ำของ บขส เขียนไว้ว่า อาบน้ำ 20. บาท แต่พี่ที่นั่งเก็บค่าบริการบอกว่า ไม่ได้เปิดให้ใช้แล้ว เราเลยเดินไปหาที่ห้องแถวตรงข้าม บขส ที่เขียนว่ามีห้องพักรายวัน

       พี่เขาก็ให้บริการอยู่แล้ว แค่อาบน้ำเอง คิดคนละ 50 บาท ตามนั้นนค่ะ เราเดินก็ขึ้นไปชั้น 2 ที่พี่เขาเปิดไว้ให้เป็นห้องอาบน้ำด้วยในวันที่ไม่มีลูกค้าเข้าพัก

        เย้!!!  ได้ชำระร่างกายอันเหนียวเหนอะแบ้วววว >..< ความจริงก็ไม่ได้รักสะอาดอะไรมากนักหรอก แต่เชื่อเหอะ นั่งรถเป็นครึ่งวันแบบนี้ ได้อาบน้ำต้องฟินแน่ๆ เข้าไปข้างในก็เป็นห้องธรรมดาๆเล็กแบบนี้แหละ

      ตอนแรกกะว่าจะขอนั่งสบายๆไปสักชั่วโมง นอนตากแอร์นิดๆ อาบน้ำช้าๆ 555 ปรากฎว่าพี่เจ้าของ รร บอก รีบอาบนะ ถ้าเค้าเห็นว่านักท่องเที่ยวเยอะเค้าอาจจะมีรถมาตอนตี 4 โห้วว ตอนนี้ 03.40 โห้วว 20 นาที. เลยอาบน้ำกันคนละ 5 นาที 555 ก็ยังดีกว่าไม่ได้อาบ สรุปสุดท้าย รถก็มาตีห้าเหมือนเดิม ...

      นี่เพื่อนเรา

       ส่วนนี่... เราเอง ^^

       และเราก็มานั่งรอรถเหมือนเดิม ขณะนี้เวลา 04.15 อีกสักพักช่องขายตั๋วคงเปิด รอ รอ รอ นั่งรอ ผู้คนเริ่มทยอยมากันเยอะขึ้น

      ในที่สุดช่องจำหน่ายตั๋วก็เปิด นี่แหนะ ตรงดิ่งไปเป็นคนแรกๆเลย เย้!!! แต่ดีใจไปทำไมคะ ซื้อตั๋วคนแรกไม่ได้แปลว่าจะได้ขึ้นคนแรก 555 ใครเบียดชนะตะหาก ถึงจะได้ไปต่อออ ถามพี่ที่ขายตั๋วแกบอกว่ารถจะมา ตี 5 นะ

         นั่งรอสักพักรถก็มา ตอนแรกที่นั่งอยู่ทุกคนก็ดูนิ่งสงบนะ รถมาเท่านั้นแหละเอ๊ะะ เราไปคัยเดียวกันเยอะขนาดนี้เลยเหรอ ประกอบกับรถที่มาถึงมีคนเต็มรถอยู่ก่อนแล้ว เราต้องยืนนนไป (การยืนบนรถโดยสารหลายชั่วโมงนั้นถือเป็นเรื่องปกติของเรามาก เพระชีวิตตอนมัธยมช่างลำบาก เวลากลับบ้านทีนึง ต้องยืนเบียดกันสองชั่วโมง นั่งหนึ่งชั่วโมงค่อยถึงบ้าน ก็เลยเป็ยภาพที่เราไม่ค่อบแปลกใจเท่าไหร่ เกิดขี้นกันได้ จำนวนรถไม่พอกับประชากร) แต่สำหรับเพื่อนเรา บอกว่านี่ครั้งแรกที่ได้ยืนนานๆ บนรถโดยสาร 5555 แรกๆเราก็ยืน พอคนเริ่มลงมี space ก็นั่งตรงบันไดทางขึ้นนั่นแหละ
           ความจริงเราก็เกือบไม่ได้ขึ้นรอบนี้นะ แต่ไม่ได้อะต้องไฟท์ ไปรอบหน้ามีหวังขี้นภูช้าแน่ เลยเอากระเป๋าไปเก็บที่ท้องรถ รีบไปยืนต่อแถว ทำตาปริบๆ พอคนก่อนหน้าเราขึ้นเสร็จนะ พี่ที่เก็บตั๋วก็บอกว่า 'พอแล้วๆ ไม่รับแล้ว. จะยืนไม่ไหวกันยุแล้ว. เบียดมากกก'
   'พี่!! หนูสองคนเอากระเป๋าไปเก็บแล้วนะ'
   และความหน้าสงสารของเด็กต่างถิ่นสองคนก็ทำให้เราได้ขึ้นรถ และไปอัดที่กระจกด้านหน้าเป็นปลากระป๋องง ฮ่าๆๆ เสียดายลืมเก็บภาพตอนเบียดกันขึ้นรถ. แต่คิดว่าทุกคนคงนึกภาพออกแหละ
    พอจะเข้าใจคำว่า ง่วงจริงๆ แต่นอนไม่ได้จริงๆมั้ยย. ต้องลุกให้คนที่จะลงตลอด ตากำลังจะปิดที่ไร ก็มีคนลงทุกที

      รถโดยสารคันนี้ผ่าน อ วังทอง อ นครไทย และ อ ชาติตระการที่เราจะไปลง  ใช้เวลา 2 ชั่วโมงครึ่ง เรายืนไปประมาณ 1 ชั่วโมงกว่าๆ ค่อยได้นั่งเบาะ หลังจากนั้นก็สลบกันทั้งสองนาง ตื่นมาดูวิวบางครั้ง...  และก็หลับ z Z เกือบเลยป้ายยย !!!
   รถจอดสักที่.. คนก็ต่อแถวกันลง เราตื่นมา เพราะ ก่อนหลับคือยืนถึง บขส อ.นครไทย หลังจากนั้นก็หลับยาววว
   'นี่ถึงไหนแล้วคะ?'
   'อ.ชาติตระการครับ'
   โหวยยย เกือบบบเก็บของไม่ทันนนน ฮ่าๆๆ ถ้านั่งเลยป้ายไปก็คงถึงคราวซวย นี่ยังโชคดี