ภัยรออยู่ข้างหน้า แต่เรากลับมาทะเลาะกันเอง

ภัย (ความทุกข์) รออยู่ข้างหน้า (ในชีวิตนี้แหละ) แต่เรากลับมาทะเลาะกันเอง ไม่ยอมมาช่วยกันหาวิธีการป้องกันภัย (ดับทุกข์) แล้วจะพ้นภัยได้อย่างไร?

อย่างที่โบราณกล่าวเอาไว้ว่า "เราเหมือนไก่ที่เขาเอาสุ่มขังไว้เพื่อเอาไปฆ่า แต่ก็ยังจิกตีกันเอง ช่างน่าอนาจนัก"

ข้าศึก (ภัย) ล้อมบ้านเมืองอยู่ขณะนี้ แต่เราก็ยังสนุกสนานเฮฮากันอยู่ เหมือนกับว่าชีวิตนั้นพ้นภัยแล้ว

เมื่อไรชาวพุทธจึงจะตื่นสักที ?