สวัสดีค่ะ ตั้งใจสมัคร pantip มาเพื่อตามหาเลยค่ะ
ปกติไม่มียูสเซอร์ เข้ามาอ่านแบบเงียบๆ
ตามชื่อเรื่องเลยค่ะ

เราตามหาพี่คนนึง ใส่ชุดนักศึกษา ผูกเนคไทด์
บนรถเมล์ 151 (ลาดกระบัง-ลาดพร้าว) ค่ะ
เราขึ้นรถจากเดอะมอลล์บางกะปิ
ฝั่งจะไปมีนบุรีค่ะ ซึ่งพี่เขาอยู่บนรถอยู่แล้ว
นั่งเบาะคู่ คนเดียวค่ะ คือเราสะดุด
ตั้งแต่แรกเห็น -///- (เดี๋ยวค่ะ!! อย่าเพิ่งเบะปากมองแรงเรา TT)

คือเราไม่เคยเป็นแบบนี้เลยค่ะ ไม่เคยสะดุดกับใครสักคนขนาดนี้
อาจเพราะเราเป็นติ่ง exo อยู่แล้ว 55555 แต่เราไม่ได้เมนจงอินนะ
เราเมนคนที่ออกไปแล้ว คนที่เป็นมังกรพ่นไฟบินได้ปิ้วๆๆ
เขาบินหนีเราไปแล้ว กระซิกๆ T^T พอ! นอกเรื่อง ขอโทษค่ะ -/\-
เราขึ้นมากับเพื่อนอีกคน ที่ค่อนข้างจะเต็มหมด
เลยต้องนั่งแยกกันนั่งเบาะคู่ คนละแถวค่ะ
แต่เราก็ใจสั่น ไม่กล้าไปนั่งข้างๆพี่จงอิน
(ขอแทนชื่อเป็นจงอินไปเลยนะคะ เราว่าคล้าย แค่คล้ายนะคะ ไม่ใช่ เ ป๊ ะ ขนาดนั้น)

ทีนี้ นั่งๆไป เริ่มมีคนลง เพื่อนเราเลยชวนไปนั่งแถวหลังสุด
เท่านั้นแหละ หื้มมม เหมือนเพื่อนรู้ใจ 5555
ก็ได้มองแบบเต็มๆตา จากข้างหลังน่ะค่ะ
ได้แต่มองเธอข้างหลัง.....

พอมีคนลงอีก แถวเบาะคู่ก่อนหลังสุดว่าง
เพื่อนเลยชวนเราย้ายไปนั่ง
ก็ยิ่งใกล้พี่จงอินมากขึ้นไปอีก -////-

ทีนี้ ฝนใกล้จะตกค่ะวันนี้ ลมแรงมาก
พี่จงอินก็มีหันข้างบ้าง คือด้านข้างนี่
ผมปลิวฟิ้วๆๆ ผิวขาวๆ เลอค่ามากค่ะ

เราไม่อยากถ่ายรูปค่ะ (ถึงจะอยากก็เถอะ)
มันเป็นการรบกวนสิทธิส่วนบุคคลพี่จงอินมากเกินไป
เพราะเป็นใคร ใครก็ไม่ชอบอ่ะเนอะ
ให้คนไม่รู้จักมาแอบถ่าย โรคจิตป่าวเธอ 555

ต่อค่ะ
มีพี่ผู้หญิงคนนึงมานั่งข้างๆพี่จงอิน
คือเรากับเพื่อนมองเลยอ่ะ
คือน่ารักมากกกกกก เคยเป็นมั้ยคะ
เหมือนเราจิ้นใครสักคู่ 555
แต่ในใจก็แอบคิดนะ ถ้าเป็นเราอ่ะเน้อออออ

พี่จงอินหยิบแว่นสายตาขึ้นมาใส่
โห 0_0 ใส่แว่นยังน่ารักเลย

พอถึงแยกมีนบุรี พี่จงอินหันมาหาพี่ผู้หญิง
ประมาณว่าจะขอลง
คือ คือ คือ -//-
เราเห็นพี่จงอินยิ้มมมมมอ่ะ น่ารักกกกกกกกกมากกกกกก ย้ำค่ะ
มากกกกกก >____<

ในใจเราคิด...

ดีแล้วที่ฉันไม่ไปนั่งข้างๆ
เขาอาจจะ หน้าบูดเป็นตูดใส่ (เพราะไม่สวยเท่าพี่ผู้หญิงคนนั้น 5555)
หรือ ถ้ายิ้ม ฉันต้องเป็นลมคา 151 แน่เล้ยยยยยแก

พี่จงอินกดโทรศัพท์ เป็นวินโดว์โฟนอะค่ะ
คืออย่าหาว่าเราเสียมารยาทมองขนาดนั้นนะ
คือพยายามละสายตาแล้วจริงๆ TT ใจสั่น
โทรหาใครสักคน

แล้วลงที่ป้ายเทคนิคมีนค่ะ

พอพี่จงอินลง เราก็เห้ออออออ
ไม่เป็นไร ถ้าจะได้เจออีก
ปล่อยให้เป็นโชคชะตา เนอะ
แต่พอมองไป พี่เขาสูงมากกกก

คือสเปคจริงๆ โอ้ยยยยย
หุ่นเราหาแฟนยากค่ะ 17_

พี่คะ Y^Y

พีคสุด
มองไปข้างๆ พี่จงอินมองมาที่รถ คือสบตากันพอดี
แม่จ้าวววววววววววววววววว หันไปมองหน้าเพื่อนคือ...

แกก็เห็นเหมือนฉัน ใช่มั้ย ?

จบละค่ะ เรื่องราวบ้าๆบอๆ ที่เรามาขอความช่วยเหลือ
จะมีคนอ่านมั้ย เราไม่รู้ได้
เราหวังว่า...
เราจะได้เจอพี่จงอินอีก
เราไม่เคยรู้สึกกับใครขนาดนี้
เราไม่ใช่เด็กผมติ่งมอต้นที่เห็นใครหล่อแล้วกรี๊ดหมดนะ
ไม่ใช่ ถึงตอนสมัยนั้นจะเคยก็เถอะ
กับเดอะแก๊งก็ต้องมีบ้างล่ะเนอะ 55555

เรา มีสิ่งที่อยากจะบอก..
พี่คะ..
เสื้อเชิ้ตสีขาวของพี่เปื้อนหมดแล้ว
พี่เล่นพิงเบาะขนาดนั้น
ราวเหล็กมันมีฝุ่นนะคะพี่
หนูมีทิชชู่ แต่หนูไม่กล้ายื่นให้
อีกอย่าง..
อย่างเพิ่งรีบแช่เสื้อนะคะ
รอยมันจะออกยาก
ใช้น้ำยาป้ายก่อนนะคะ
ทิ้งไว้ ค่อยซัก หนูเป็นห่วง
และหนู.... อยากเจอพี่อีกนะ
^^

ขอบคุณค่ะ ขอบคุณใครก็ตามที่ทนอ่านเรื่องบ้าๆบอๆ
ของเราจนจบ ขอบคุณนะคะ มันไม่มีแก่นสารอะไร
แต่มันคือความรู้สึกของเรา ที่มันชัดมาก
อย่างน้อย.. ไม่มีใครอ่าน หรือเราอาจไม่ได้เจอพี่จงอินอีก

อย่างน้อย เราก็ได้ระบายความรู้สึกลงในที่สักที่
แล้วเราสบายใจ ^_^ (271015 19.50)