รักที่ลังเล

มีเพื่อนคนนึงที่เราชอบนะ และเค้าก็รู้ว่าเราชอบ จนวันนึงของวันปิดภาคเรียน เราเลยบอกผู้ชายคนนั้นว่าเราชอบ จีบได้ไหม เค้าก็บอกว่าจีบได้ เราเลยบอกเค้าไปว่าคิดให้ดี ๆ ก่อนตอบนะ เพราะถ้าเรารักใครเราทุ่มเททุกอย่างให้ เราไม่อยากมานั้งร้องไห้เพราะความลัง และพอเราเริ่มคบกันทีแรกก็หวาน เทคแคร์เราดีมาก พาไปเที่ยว จนเราคิดว่าเค้าดีมากนะ เรารักเค้าเราเริ่มทุ่มเทความรักทั้งหมดให้ ใส่ใจและแคร์เค้าทุกเรื่อง แต่พอเริ่มเข้าสู่วันที่คบกันได้ 17 วัน เค้าเริ่มมีท่าทีแปลกไป เค้าเฉยชาใส่เรา ทำตัวห่าง ๆ ออกไป เราถามว่าเป็นอะไร เค้าบอกว่า ไม่ได้เป็นไร แค่เหนื่อย เบื่อ เพลีย ตกเย็นของวันนั้น เค้าโทรมาเราเลยถามว่ามีไรรึป่าว เค้าก็บอกว่า ช่วงนี้อาจจะไม่มีเวลาให้นะ ต้องทำงาน และ เหตุผลส่วนตัวบางอย่าง เราก็เข้าใจ เลยบอกไปว่าไว้โอเคเมื่อไหร่ค่อยคุยกัน เราไม่ซีเรียส แต่ก็ฉุกใจว่ามาบอกทำไมเพราะเรื่องนี้เราก็รู้แล้วมาเค้าไม่ค่อยว่าง แต่คืนนั้นเค้าออกไปเที่ยวกับเพื่อนโดยไม่บอกเรา เราก็ทำใจ ละเริ่มคิดอะไรหลาย ๆ อย่าง พอเที่ยงคืนของวันนั้น เราก็ถามอีกว่า ไม่โอเคอะไรหรือป่าวบอกได้นะ เพราะเราเริ่มกลัวท่าทีของเค้าที่แปลกออกไป เค้าก็พูดว่าไม่รู้จะเริ่มพูดยังไง มันไม่มีคำพูดที่จะพูด  จนตอนนี้เค้าก็ไม่พูด และตัวเราเองก็เครียด กลัวว่าจะเสียเค้าไป เพราะความลังเล เราจะถอยก็ยากแล้วเพราะใจมันยึดติดกับคน ๆ นั้น จะรักใครมันไม่ง่าย แต่ถ้ารักมันยากที่จะลืม คือควรที่จะทำยังไง ต่อไป ให้เวลาเค้าคิดทบทวน หรือป่าว หรือ จะเดินออกมาเลย

เราระแวงทุกอย่าง ขนาดมือถือยังระแวงกลัวเค้าโทรมาบอกเลิกมันรับไม่ไหว กับสิ่งที่เกิดขึ้น