สักวา ครูฝรั่ง สั่งสอนเด็ก เป็นนักเรียน เซียนตัวเล็ก เด็กประถม
เด็กอย่างไร ไร้เดียงสา น่าชื่นชม แม้ชอบป่วน กวนอารมณ์ ก็ชมไป
ครูถามเด็ก คนหนึ่งว่า ป๊ะป๋าเธอ อายุเขา เท่าไรเหรอ เธอรู้ไหม ?
เด็กก็ตอบ แปดขวบครับ นับนิ้วไป ครูสงสัย ได้อย่างไร ไม่เชื่อเธอ
แปดขวบนั้น มันอายุ เธอนี่นา แล้วป๊ะป๋า จะอายุ เท่ากันเหรอ ?
เด็กตอบว่า คุณครูจ๋า ท่าจะเบลอ ก็ต้องเท่า กันสิเออ เธอมั่นใจ
ก่อนผมเกิด เขาเป็นแค่ ผัวแม่ครับ แต่ขยับ นับเป็นพ่อ ก็ตอนไหน ?
ก็ตอนที่ มีผมเกิด กำเนิดไง ผมอายุ ได้เท่าไหร่ พ่อเท่ากัน !
วันหนึ่งครู เรียกแอนนา มาหน้าห้อง ให้มาจ้อง มองแผนที่ ที่แขวนนั่น
แล้วถามว่า อเมริกา อยู่ไหนกัน แอนนาพลัน ชี้ทันใด นี่ไงครู
ครูหันมา หานักเรียน แล้วสอนว่า อเมริกา ทวีปใหม่ รู้มั้ยหนู
แล้วรู้ไหม ใครค้นพบ บอกคุณครู ทุกคนรู้ ตอบครูไป ว่า “แอนนา ” !
วันหนึ่งครู ดูเรียงความ ที่เด็กเขียน สั่งนักเรียน เขียนเรียงความ เรื่องของหมา
มีเด็กเกรียน เขียนเหมือนกัน กับแอนนา สงสัยว่า ลอกแอนนา มาหรือไง ?
เด็กเกรียนว่า หามิได้ มิใช่ลอก ก็ครูบอก เขียนเรื่องหมา มาใช่ไหม
ในเมื่อหมา ของแอนนา กับหมาไอ ตัวเดียวกัน เขียนอย่างไร ก็เหมือนกัน !
เป็นเม่าน้อย คอยเติบใหญ่ ไร้เดียงสา ต้องศึกษา หาความรู้ คู่ขยัน
ประสบการณ์ ที่ผ่านมา แต่ละวัน เสริมปีกแข็ง พร้อมแข่งขัน ฟันเจ้ามือ
จากเม่าน้อย ค่อยเติบใหญ่ ในที่สุด เราจะหยุด ตรงจุดไหน ใครรู้หรือ
หากเราไป ยังไม่สุด อย่าหยุดมือ จุดหมายคือ ต้องฟันจ้าว เท่านั้นเอย



ไม่ได้เจอกันมาหลายวันแล้วนะครับ
วันนี้มาด้วยเรื่องความเกรียนของเด็กๆ
แปลแล้วดัดแปลงนิดหน่อยมาจากตลกฝรั่งครับ
สำหรับแมงเม่าที่เพิ่งเริ่มเข้ามาในตลาดหุ้น ก็เหมือนเป็นเม่าเด็กๆ ปีกอ่อนๆ แหละครับ
ต้องค่อยๆฝึก ค่อยๆเรียนรู้ สะสมประสบการณ์กันไป จนกว่าจะเป็นเม่าปีกแข็งในที่สุด
ระหว่างทางอาจมีสมหวังบ้าง ผิดหวังบ้าง อยู่ดอยบ้าง ลงดอยได้บ้างไม่ได้บ้าง ขาดทุนบ้าง กำไรบ้าง
ก็คละเคล้ากันไปเหมือนเด็กลองผิดลองถูกน่ะแหละครับ
ผมเชื่อมั่นว่า ถ้าเรายังคงมุ่งมั่นอดทนก้าวเดินต่อไป โดยเรียนรู้ ปรับปรุงจากสิ่งที่ผิดพลาด
สุดท้าย ก็สามารถเติบโตจนเป็นผู้ใหญ่ เป็นแมงเม่าปีกแข็งได้แน่นอนครับ
การเจริญเติบโต มันมีลำดับ เป็นขั้นเป็นตอน เพื่อจะได้เติบโตได้อย่างแข็งแกร่งนะครับ
ถ้าลัดขั้นตอน อยากรวยทางลัด พื้นฐานมันจะไม่แน่น
สุดท้ายอาจตายก่อนที่จะสำเร็จตามเป้าหมายนะครับ
ใจเย็นๆ ครับ รวยช้าน่ะ...คงทน ยั่งยืนกว่ารวยเร็วครับ
ทุกวันนี้ ผมเลยยังไม่รวยสักทีไงครับ...เฮ้อ

ช้าเหมือนหอยทากเบย

ขอให้ทุกท่านโชคดี ได้เป็นแมงเม่าปีกแข็ง มั่งคั่ง ร่ำรวยนะครับ

Nobby ก็กำลังหัดเดินอยู่นะฮ้าฟฟฟ ใช้ตะกร้าผ้าของปะปี๊หม่ามี้นี่น่ะแหละมาช่วยเดินฮ้าฟ
ป.ล. (เพิ่มเติมทีหลัง) วันนี้ มีสักวาลงใต้เล็กๆ

อยู่ที่ คห. 4-1 ชดเชยที่สัปดาห์ที่แล้วไม่ได้พาลงใต้นะครับ
<[^_^]> สักวา ครูฝรั่ง สั่งสอนเด็ก.....เป็นนักเรียน เซียนตัวเล็ก เด็กประถม
เด็กอย่างไร ไร้เดียงสา น่าชื่นชม แม้ชอบป่วน กวนอารมณ์ ก็ชมไป
ครูถามเด็ก คนหนึ่งว่า ป๊ะป๋าเธอ อายุเขา เท่าไรเหรอ เธอรู้ไหม ?
เด็กก็ตอบ แปดขวบครับ นับนิ้วไป ครูสงสัย ได้อย่างไร ไม่เชื่อเธอ
แปดขวบนั้น มันอายุ เธอนี่นา แล้วป๊ะป๋า จะอายุ เท่ากันเหรอ ?
เด็กตอบว่า คุณครูจ๋า ท่าจะเบลอ ก็ต้องเท่า กันสิเออ เธอมั่นใจ
ก่อนผมเกิด เขาเป็นแค่ ผัวแม่ครับ แต่ขยับ นับเป็นพ่อ ก็ตอนไหน ?
ก็ตอนที่ มีผมเกิด กำเนิดไง ผมอายุ ได้เท่าไหร่ พ่อเท่ากัน !
วันหนึ่งครู เรียกแอนนา มาหน้าห้อง ให้มาจ้อง มองแผนที่ ที่แขวนนั่น
แล้วถามว่า อเมริกา อยู่ไหนกัน แอนนาพลัน ชี้ทันใด นี่ไงครู
ครูหันมา หานักเรียน แล้วสอนว่า อเมริกา ทวีปใหม่ รู้มั้ยหนู
แล้วรู้ไหม ใครค้นพบ บอกคุณครู ทุกคนรู้ ตอบครูไป ว่า “แอนนา ” !
วันหนึ่งครู ดูเรียงความ ที่เด็กเขียน สั่งนักเรียน เขียนเรียงความ เรื่องของหมา
มีเด็กเกรียน เขียนเหมือนกัน กับแอนนา สงสัยว่า ลอกแอนนา มาหรือไง ?
เด็กเกรียนว่า หามิได้ มิใช่ลอก ก็ครูบอก เขียนเรื่องหมา มาใช่ไหม
ในเมื่อหมา ของแอนนา กับหมาไอ ตัวเดียวกัน เขียนอย่างไร ก็เหมือนกัน !
เป็นเม่าน้อย คอยเติบใหญ่ ไร้เดียงสา ต้องศึกษา หาความรู้ คู่ขยัน
ประสบการณ์ ที่ผ่านมา แต่ละวัน เสริมปีกแข็ง พร้อมแข่งขัน ฟันเจ้ามือ
จากเม่าน้อย ค่อยเติบใหญ่ ในที่สุด เราจะหยุด ตรงจุดไหน ใครรู้หรือ
หากเราไป ยังไม่สุด อย่าหยุดมือ จุดหมายคือ ต้องฟันจ้าว เท่านั้นเอย
ไม่ได้เจอกันมาหลายวันแล้วนะครับ
วันนี้มาด้วยเรื่องความเกรียนของเด็กๆ
แปลแล้วดัดแปลงนิดหน่อยมาจากตลกฝรั่งครับ
สำหรับแมงเม่าที่เพิ่งเริ่มเข้ามาในตลาดหุ้น ก็เหมือนเป็นเม่าเด็กๆ ปีกอ่อนๆ แหละครับ
ต้องค่อยๆฝึก ค่อยๆเรียนรู้ สะสมประสบการณ์กันไป จนกว่าจะเป็นเม่าปีกแข็งในที่สุด
ระหว่างทางอาจมีสมหวังบ้าง ผิดหวังบ้าง อยู่ดอยบ้าง ลงดอยได้บ้างไม่ได้บ้าง ขาดทุนบ้าง กำไรบ้าง
ก็คละเคล้ากันไปเหมือนเด็กลองผิดลองถูกน่ะแหละครับ
ผมเชื่อมั่นว่า ถ้าเรายังคงมุ่งมั่นอดทนก้าวเดินต่อไป โดยเรียนรู้ ปรับปรุงจากสิ่งที่ผิดพลาด
สุดท้าย ก็สามารถเติบโตจนเป็นผู้ใหญ่ เป็นแมงเม่าปีกแข็งได้แน่นอนครับ
การเจริญเติบโต มันมีลำดับ เป็นขั้นเป็นตอน เพื่อจะได้เติบโตได้อย่างแข็งแกร่งนะครับ
ถ้าลัดขั้นตอน อยากรวยทางลัด พื้นฐานมันจะไม่แน่น
สุดท้ายอาจตายก่อนที่จะสำเร็จตามเป้าหมายนะครับ
ใจเย็นๆ ครับ รวยช้าน่ะ...คงทน ยั่งยืนกว่ารวยเร็วครับ
ทุกวันนี้ ผมเลยยังไม่รวยสักทีไงครับ...เฮ้อ
Nobby ก็กำลังหัดเดินอยู่นะฮ้าฟฟฟ ใช้ตะกร้าผ้าของปะปี๊หม่ามี้นี่น่ะแหละมาช่วยเดินฮ้าฟ
ป.ล. (เพิ่มเติมทีหลัง) วันนี้ มีสักวาลงใต้เล็กๆ