“จะบ้ากันไปใหญ่แล้วท่าน สุมาวดี”
“ไม่บ้าแล้วค่ะ ท่าน! .. มันเกิดขึ้นแล้ว”
“แล้วต้องทำยังไงต่อไป”......
ต้องหาคนบนโลกมนุษย์ บรรเลงเพลง แสงแห่งความหวัง เพื่อปลดปล่อยวิญญาณ วันวิสา
“ส่งเทพเจ็ดโน้ต” ลงสู่โลกมนุษย์ ตามหานักรบแห่งเสียงเพลง
ความยากคือ เขาต้องหาคนมาเล่นเพลง แสงแห่งความหวัง ให้เข้าถึงจิตวิญญาณของบทเพลง นั่นคือวิธีการเดียวเท่านั้น
ภารกิจ เทพเจ็ดโน้ต คือ ค้นหาเหล่านักรบเสียงเพลง
ปลดอิสรภาพแห่งวิญญาณ .....
เทพเจ็ดโน้ตลงสู่โลกมนุษย์ แปลงกายเป็นมนุษย์โลก เขาออกค้นหานักรบเสียงเพลงตามที่ต่างๆ
ผับ บาร์ เทค ไร้วี่แววนักรบแห่งเสียงเพลง
!!...เขาตามกระแสโลก
ใช่!....เขาไปดูการประกวด “ก็อตทาลึ่ง” พอมีประกายอยู่บ้าง
แต่ก็ยังไม่ใช่ นักรบที่เขาตามหา
เขาไปหานักร้องตัวจริงเสียงจริง ที่รายการ “เดอะจ๊อย” เขาพบว่าที่นี้ มีดีอยู่เยอะพอสมควร แต่เป็นร่างทรงเสียส่วนใหญ่ วิญญาณความเป็นตัวตนไม่มี ไร้ซึ่งความเป็นตัวเอง
“แล้วฉันจะไปหาที่ไหนเนี่ย”!!!!!!
นี่โลกมนุษย์ ไม่มีศิลปะดนตรีอยู่แล้วหรือไร
“ใช่”....เสียงหนึ่งดังข้างหูเขา
!เทพก้าวล้ำ!
“ใช่”..ท่านเข้าใจถูกแล้ว เทพเจ็ดโน้ต
มนุษย์เอาศาสตร์จิตวิทยาแห่งศิลปะ มาเล่นหลอกล่อ ให้มีการแข่งขัน ชิงดีชิงเด่น
ดนตรีได้เปลี่ยนไปแล้ว คนร้องเพลง หรือเล่นดนตรี ถูกตีกรอบ ให้จำกัดอยู่ในทฤษฎี ไม่มีใครกล้าหลุดออกนอกกรอบ เพราะจะเป็นมนุษย์ประหลาด
มนุษย์แข่งกันพัฒนา สร้าง สร้าง สร้าง กันอย่างรวดเร็ว
ทุกคนเร่งรีบ เงินคือเป้าหมายสูงสุด เพราะมันสามารถซื้อได้ทุกอย่าง ใช้ทำอะไรได้อย่างไร้ขีดจำกัด
เพราะฉะนั้นมนุษย์จึงจำเป็นต้องสะสมเงินให้ได้เยอะๆ
ตอนนี้บนโลกมนุษย์ แทบจะไม่มีมนุษย์คนไหน มีเวลาพอที่จะมานั่งฟังเพลง เข้าหอศิลปะ ดูงานศิล
ทุกอย่างต้องรีบทำ เพื่อธุรกิจ เงิน เงิน เงิน
“งานนี้เป็นงานยากแล้วท่าน”.!... เทพเจ็ดโน้ต จะหาคนมาเล่นเพลงให้เข้าถึงจิตวิญญาณ
เทพเจ็ดโน้ต..“หรือว่ามนุษย์โลกกำลังถูกทำลายด้าน สุนทรียภาพ”
“ไม่แน่ใจท่าน ! เทพเจ็ดโน้ต”
“แล้วเราจะไปหาคนมาบรรเลงเพลง แสงแห่งความหวัง
เพื่อปลดปล่อยวิญญาณ วันวิสา ได้จากที่ไหนเนี่ย”.......
“ดาวอังคาร ครับท่าน”
“เอ๊ยยยย...!!”
ผมล้อเล่น ครับท่าน เทพ......
มนุษย์โลก ไร้ สุนทรียะ ขาดศิลปะ ความอ่อนโยน
พวกเขาแข็งกระด้างใส่กัน
“พอเถอะท่าน”
แล้วมันพอจะมีเหลืออยู่บ้างไหม๊ !
หากจะหาคนที่มีสุนทรียะ ผมว่าไม่น่าเจอในเมืองที่มีแต่ คนเร่งรีบ
“ต่างจังหวัด” ท่านหมายถึงต่างจังหวัด
“ถั่วต้ม”คร๊าบบบบ...
อะไรของท่าน !!!
ศัพท์ทางโลกครับ บนสวรรค์ของเราไม่มีครับท่าน
555...อิอิ.....เงะเงะ.
“อาการหนักน่ะท่าน”............หุหุ
......ระหว่างที่2เทพไร้สาระกันอยู่ วิญญาณ วันวิสา ยังคงสงบอยู่ในบทเพลง แสงแห่งความหวัง ..โปรดติดตาม ตอนต่อไป..
เรื่อง เทพความตาย ตอนที่8
“ไม่บ้าแล้วค่ะ ท่าน! .. มันเกิดขึ้นแล้ว”
“แล้วต้องทำยังไงต่อไป”......
ต้องหาคนบนโลกมนุษย์ บรรเลงเพลง แสงแห่งความหวัง เพื่อปลดปล่อยวิญญาณ วันวิสา
“ส่งเทพเจ็ดโน้ต” ลงสู่โลกมนุษย์ ตามหานักรบแห่งเสียงเพลง
ความยากคือ เขาต้องหาคนมาเล่นเพลง แสงแห่งความหวัง ให้เข้าถึงจิตวิญญาณของบทเพลง นั่นคือวิธีการเดียวเท่านั้น
ภารกิจ เทพเจ็ดโน้ต คือ ค้นหาเหล่านักรบเสียงเพลง
ปลดอิสรภาพแห่งวิญญาณ .....
เทพเจ็ดโน้ตลงสู่โลกมนุษย์ แปลงกายเป็นมนุษย์โลก เขาออกค้นหานักรบเสียงเพลงตามที่ต่างๆ
ผับ บาร์ เทค ไร้วี่แววนักรบแห่งเสียงเพลง
!!...เขาตามกระแสโลก
ใช่!....เขาไปดูการประกวด “ก็อตทาลึ่ง” พอมีประกายอยู่บ้าง
แต่ก็ยังไม่ใช่ นักรบที่เขาตามหา
เขาไปหานักร้องตัวจริงเสียงจริง ที่รายการ “เดอะจ๊อย” เขาพบว่าที่นี้ มีดีอยู่เยอะพอสมควร แต่เป็นร่างทรงเสียส่วนใหญ่ วิญญาณความเป็นตัวตนไม่มี ไร้ซึ่งความเป็นตัวเอง
“แล้วฉันจะไปหาที่ไหนเนี่ย”!!!!!!
นี่โลกมนุษย์ ไม่มีศิลปะดนตรีอยู่แล้วหรือไร
“ใช่”....เสียงหนึ่งดังข้างหูเขา
!เทพก้าวล้ำ!
“ใช่”..ท่านเข้าใจถูกแล้ว เทพเจ็ดโน้ต
มนุษย์เอาศาสตร์จิตวิทยาแห่งศิลปะ มาเล่นหลอกล่อ ให้มีการแข่งขัน ชิงดีชิงเด่น
ดนตรีได้เปลี่ยนไปแล้ว คนร้องเพลง หรือเล่นดนตรี ถูกตีกรอบ ให้จำกัดอยู่ในทฤษฎี ไม่มีใครกล้าหลุดออกนอกกรอบ เพราะจะเป็นมนุษย์ประหลาด
มนุษย์แข่งกันพัฒนา สร้าง สร้าง สร้าง กันอย่างรวดเร็ว
ทุกคนเร่งรีบ เงินคือเป้าหมายสูงสุด เพราะมันสามารถซื้อได้ทุกอย่าง ใช้ทำอะไรได้อย่างไร้ขีดจำกัด
เพราะฉะนั้นมนุษย์จึงจำเป็นต้องสะสมเงินให้ได้เยอะๆ
ตอนนี้บนโลกมนุษย์ แทบจะไม่มีมนุษย์คนไหน มีเวลาพอที่จะมานั่งฟังเพลง เข้าหอศิลปะ ดูงานศิล
ทุกอย่างต้องรีบทำ เพื่อธุรกิจ เงิน เงิน เงิน
“งานนี้เป็นงานยากแล้วท่าน”.!... เทพเจ็ดโน้ต จะหาคนมาเล่นเพลงให้เข้าถึงจิตวิญญาณ
เทพเจ็ดโน้ต..“หรือว่ามนุษย์โลกกำลังถูกทำลายด้าน สุนทรียภาพ”
“ไม่แน่ใจท่าน ! เทพเจ็ดโน้ต”
“แล้วเราจะไปหาคนมาบรรเลงเพลง แสงแห่งความหวัง
เพื่อปลดปล่อยวิญญาณ วันวิสา ได้จากที่ไหนเนี่ย”.......
“ดาวอังคาร ครับท่าน”
“เอ๊ยยยย...!!”
ผมล้อเล่น ครับท่าน เทพ......
มนุษย์โลก ไร้ สุนทรียะ ขาดศิลปะ ความอ่อนโยน
พวกเขาแข็งกระด้างใส่กัน
“พอเถอะท่าน”
แล้วมันพอจะมีเหลืออยู่บ้างไหม๊ !
หากจะหาคนที่มีสุนทรียะ ผมว่าไม่น่าเจอในเมืองที่มีแต่ คนเร่งรีบ
“ต่างจังหวัด” ท่านหมายถึงต่างจังหวัด
“ถั่วต้ม”คร๊าบบบบ...
อะไรของท่าน !!!
ศัพท์ทางโลกครับ บนสวรรค์ของเราไม่มีครับท่าน
555...อิอิ.....เงะเงะ.
“อาการหนักน่ะท่าน”............หุหุ
......ระหว่างที่2เทพไร้สาระกันอยู่ วิญญาณ วันวิสา ยังคงสงบอยู่ในบทเพลง แสงแห่งความหวัง ..โปรดติดตาม ตอนต่อไป..