เรียน 2553-2557 (4 ปี ) พอดีเป็นเด็กบ้านนอกแต่จบทางด้านเกษตรมาเพราะคิดว่าจบมาจะได้ทำงานใกล้บ้าน
จบ เม.ย. 2557 พอจบมาพยายามหางานทั้งตรงและไม่ตรงสายทั้งแถวกทม.และแถวต่างจังหวัดก็ไปสมัครถึงที่ สมัครผ่านเว็บหางาน สมัครผ่านเมลล์ ก็มีเรียกไปสัมภาษณ์บ้าง ทั้งสมัครทั้งไปสัมภาษณ์ตั้งแต่ยังเรียนไม่จบ ผ่านไป 4-5 เดือนไม่ได้ซักที เพื่อนๆทยอยได้งานกันทีละคนทีละคน ไอ้เราก็ไม่ได้ซักที รับปริญญา ส.ค. 57 หลังรับปริญญาเสร็จเลยกลับไปอยู่บ้านนอกแถวสกลนครปลูกผักกินเองใช้ชีวิตแบบพึ่งพาตัวเองให้ได้มากที่สุด (แต่ก็ยังใช้เงินที่บ้านยุหนะเพราะยังไม่มีรายได้)
ก.พ. 58 มาเตรียมตัวสอบธนาคารแห่งหนึ่งขึ้นต้นด้วย ธ.ลงท้ายด้วย ส. เพราะถ้าสอบผ่านต้องใช้ใบขับขี่ด้วยเลยไปเรียนขับรถพร้อมทำใบขับขี่เลย ( ยังกะตัวเองจะสอบติด แต่ไม่เป็นไรเอาไว้สมัครงานอื้นได้ 555) ปรากฏว่าสอบไม่ติด...T_T
ไม่เป็นไรเอาใหม่ ฮึบๆ มุ่งหน้าหางานใหม่เพราะถึงจุดอิ่มตัวของการว่างงานแล้ว อยากมีเงินอยากมีรายได้เป็นของตัวเอง โตแล้ว ไม่อยากขอครอบครัว อายชาวบ้านเค้า
เม.ย.58 ปรากฏว่าได้ทำงานของบริษัทเครือข่ายมือถือสีแดง ตำแหน่งเซอร์วิสประจำชอปที่สมุทรปราการ (ดีใจผุดๆงานแรกของชีวิต จะมีเงินใช้แล้ว) ก็ทำมาเรื่อยๆทั้งที่รู้สึกเหนื่อยหรือไม่เหมาะกับตัวเองก็ต้องฝืนทำเพราะรู้ซึ้งว่างานหายาก กว่าจะได้งานแรกของชวิตตั้ง 1 ปี เลยคิดว่าทำๆไปก่อน หางานใหม่ทำได้ค่อยออก
21-24 ต.ค. 58 กลับบ้านนอกไปเยี่ยมตากับลุง ปรากฏว่าไม่อยากกลับมาทำงานเพราะคิดถึงบ้านมากๆ ตาก็แก่แล้วลุงก็สุขภาพไม่สู้ดี ทำงานหนักไม่ได้ ดูแลบ้านไม่ได้แล้วทั้งคู่ เลยอยากกลับทำงานแถวบ้าน จะได้ดูแลบ้าน ตากับลุงได้ ทำให้คิดว่า "ทำไมเราไม่เรียนสายวิทย์ฯ-สุขภาพ พวกสาธารณสุข สหเวชฯ เทคนิคการแพทย์ ฯลฯ ที่เพื่อนๆสมัยเรียนมัธยมเค้านิยมเรียนกัน จบมาแล้วก็ได้งานแถวรพ.ใกล้บ้าน หรือน่าจะเรียนครูเพราะในอนาคตอาจจะได้กลับมาสอนแถวร.ร.ในอำเภอหรือหมู่บ้านในอำเภอได้ อยากกลับไปเรียนใหม่คณะอย่างว่ามันจะได้สอดคล้องกับชีวิตเรามากกว่า พอมีวิธีหรือเป็นไปได้ไหม?
มีใครจบมาแล้วคิดว่ามันไม่ใช่ แล้วอยากกลับไปเรียนใหม่ในคณะที่มันเหมาะกับตัวเองบ้างไหม?
จบ เม.ย. 2557 พอจบมาพยายามหางานทั้งตรงและไม่ตรงสายทั้งแถวกทม.และแถวต่างจังหวัดก็ไปสมัครถึงที่ สมัครผ่านเว็บหางาน สมัครผ่านเมลล์ ก็มีเรียกไปสัมภาษณ์บ้าง ทั้งสมัครทั้งไปสัมภาษณ์ตั้งแต่ยังเรียนไม่จบ ผ่านไป 4-5 เดือนไม่ได้ซักที เพื่อนๆทยอยได้งานกันทีละคนทีละคน ไอ้เราก็ไม่ได้ซักที รับปริญญา ส.ค. 57 หลังรับปริญญาเสร็จเลยกลับไปอยู่บ้านนอกแถวสกลนครปลูกผักกินเองใช้ชีวิตแบบพึ่งพาตัวเองให้ได้มากที่สุด (แต่ก็ยังใช้เงินที่บ้านยุหนะเพราะยังไม่มีรายได้)
ก.พ. 58 มาเตรียมตัวสอบธนาคารแห่งหนึ่งขึ้นต้นด้วย ธ.ลงท้ายด้วย ส. เพราะถ้าสอบผ่านต้องใช้ใบขับขี่ด้วยเลยไปเรียนขับรถพร้อมทำใบขับขี่เลย ( ยังกะตัวเองจะสอบติด แต่ไม่เป็นไรเอาไว้สมัครงานอื้นได้ 555) ปรากฏว่าสอบไม่ติด...T_T
ไม่เป็นไรเอาใหม่ ฮึบๆ มุ่งหน้าหางานใหม่เพราะถึงจุดอิ่มตัวของการว่างงานแล้ว อยากมีเงินอยากมีรายได้เป็นของตัวเอง โตแล้ว ไม่อยากขอครอบครัว อายชาวบ้านเค้า
เม.ย.58 ปรากฏว่าได้ทำงานของบริษัทเครือข่ายมือถือสีแดง ตำแหน่งเซอร์วิสประจำชอปที่สมุทรปราการ (ดีใจผุดๆงานแรกของชีวิต จะมีเงินใช้แล้ว) ก็ทำมาเรื่อยๆทั้งที่รู้สึกเหนื่อยหรือไม่เหมาะกับตัวเองก็ต้องฝืนทำเพราะรู้ซึ้งว่างานหายาก กว่าจะได้งานแรกของชวิตตั้ง 1 ปี เลยคิดว่าทำๆไปก่อน หางานใหม่ทำได้ค่อยออก
21-24 ต.ค. 58 กลับบ้านนอกไปเยี่ยมตากับลุง ปรากฏว่าไม่อยากกลับมาทำงานเพราะคิดถึงบ้านมากๆ ตาก็แก่แล้วลุงก็สุขภาพไม่สู้ดี ทำงานหนักไม่ได้ ดูแลบ้านไม่ได้แล้วทั้งคู่ เลยอยากกลับทำงานแถวบ้าน จะได้ดูแลบ้าน ตากับลุงได้ ทำให้คิดว่า "ทำไมเราไม่เรียนสายวิทย์ฯ-สุขภาพ พวกสาธารณสุข สหเวชฯ เทคนิคการแพทย์ ฯลฯ ที่เพื่อนๆสมัยเรียนมัธยมเค้านิยมเรียนกัน จบมาแล้วก็ได้งานแถวรพ.ใกล้บ้าน หรือน่าจะเรียนครูเพราะในอนาคตอาจจะได้กลับมาสอนแถวร.ร.ในอำเภอหรือหมู่บ้านในอำเภอได้ อยากกลับไปเรียนใหม่คณะอย่างว่ามันจะได้สอดคล้องกับชีวิตเรามากกว่า พอมีวิธีหรือเป็นไปได้ไหม?