สวัสดีค่ะ.....เราเนี่ยเป็นคนที่เวลาเรียน เออเราทำได้นะแต่ก่อนที่จะเรียนนี่เราทำใจนานมากคะ มันกลัว กลัวว่าเราจะทำไมได้ กลัวว่าเราทำไปมันจะผิด กลัวว่าครูจะว่า กลัวว่าจะเรียนไม่ทันเพื่อน คือทุกวิชาเรารอดหมด เราเรียนได้เกือบทุกวิชาเราถนัดเกือบทุกวิชา เราเรียนสายวิทย์-คณิต นะ แต่เราไม่เคยกังวลเรื่องวิทย์หรือคณิตเลย เรากังวลแต่วิชา ภาษาอังกฤษ มันเราไม่ถนัดเลยจริงๆ เราไม่เคยมั่นใจเลยสักครั้งที่จะก้าวขาเข้าไปในห้องอังกฤษ เรากลัวเราทำไม่ได้ เรากลัวตอบผิดแล้วครูจะว่า เรากลัวครูถาม แต่ตอนสอบเราไม่เคยตกวิชานี้เลยนะ คือวิชาภาษาอังกฤษเราต้องเรียนกับครู 2 คน คนนึงเป็นครูไทย อีกคนเป็นครูต่างชาติ ตอนเราเรียนกับครูคนไทยเรากลัวมาก เรียกได้ว่าไม่กล้าหายใจแรง คือเรากลัวเค้าถาม เรากลัวเค้าว่าเราว่าไม่มีสมอง แต่กับครูต่างชาติ เราไม่กลัวที่จะให้ครูเค้าถาม เรากล้าสบตาเค้า เรากล้าตอบ เรากล้าเรียน แต่กับครูคนไทยนี่ไม่กล้าจริงๆ เราไม่รู้เหมือนกันทำไมเรากังวลขนาดนี้ อาจเป็นเพราะเราไม่ค่อยเก่งวิชานี้ด้วยหรืออาจเพราะเรากลัวครูผู้สอนจึงทำให้เรากลัวในการเรียนรู้ ภาษาอังกฤษเราพออ่านออกเขียนได้ แต่จะมาให้สนทนากับใครเป็นประโยคนี่เราขอบาย
นี่ใกล้จะเปิดเทอมแล้วเรากลัวจริงๆนะ กลัวเข้าไปในห้องเรียนแล้วเราจะเจอครูคนนั้น เราไม่รู้เหมือนกันทำไมเราถึงไม่กล้า แต่แบบฝึกหัดหรือคำศัพท์ที่ครูเค้าให้ท่องเราท่องได้นะแต่มันไม่ใช่การจำ เราไม่รู้จะหยุดความกลัวแล้วพร้อมที่จะเรียนรู้มันไม่ได้สักที เราทำได้หมดเวลาข้อสอบหรือแบบฝึกหัด แต่เราแค่กลัวในการเผชิญหน้ากับครูผู้สอน เพราะเค้าอารมณ์แปรปรวนมาก
ใครพอมีคำแนะนำเกี่ยวกับเรื่องนี้บ้างช่วยบอกเราหน่อยนะคะ เราอยากลองเผชิญหน้ากับมันสักครั้งแต่ไม่รู้จะเริ่มยังไงดี เรากลัวไปหมด ช่วยแนะนำเราด้วยนะค่ะ ขอบคุณค่ะ
กลัวในการเรียน
นี่ใกล้จะเปิดเทอมแล้วเรากลัวจริงๆนะ กลัวเข้าไปในห้องเรียนแล้วเราจะเจอครูคนนั้น เราไม่รู้เหมือนกันทำไมเราถึงไม่กล้า แต่แบบฝึกหัดหรือคำศัพท์ที่ครูเค้าให้ท่องเราท่องได้นะแต่มันไม่ใช่การจำ เราไม่รู้จะหยุดความกลัวแล้วพร้อมที่จะเรียนรู้มันไม่ได้สักที เราทำได้หมดเวลาข้อสอบหรือแบบฝึกหัด แต่เราแค่กลัวในการเผชิญหน้ากับครูผู้สอน เพราะเค้าอารมณ์แปรปรวนมาก
ใครพอมีคำแนะนำเกี่ยวกับเรื่องนี้บ้างช่วยบอกเราหน่อยนะคะ เราอยากลองเผชิญหน้ากับมันสักครั้งแต่ไม่รู้จะเริ่มยังไงดี เรากลัวไปหมด ช่วยแนะนำเราด้วยนะค่ะ ขอบคุณค่ะ