ฉันควรไปต่อหรือหยุดไว้ตรงนี้

สวัสดีค่ะเพื่อนๆ เรื่องที่เราจะเล่าในวันนี้เป็นเรื่องของเราเองค่ะ  เริ่มเลยนะคะ เราคบกับแฟนมาได้เจ็ดปีแล้วค่ะ
นิสัยของเรากะแฟนคือเอาแต่ใจทั้งคู่ แต่คนที่จะยอมส่วนใหญ่จะเป็นเราค่ะ เพราะว่า แฟนเราอารมร้อน และก็เสียงดังใส่เราค่ะ
เราเลยต้องเปนฝ่ายยอม เพราะแฟนเราชอบเสียงดังใส่ แล้วคิดว่ายังไงเราก้อแพ้  คือแฟนเราดีตรงที่ไม่เจ้าชู้ค่ะ ไม่กินเหล้า ไม่สูบบุหรี่ ไม่เล่นการพนัน
แฟนเรามีสังคมนะคะ มีเพื่อนเตะบอล มีทติ้งบ้าง เพื่อนที่ทำงานบ้าง  แต่ที่ผ่านคือ เราไม่เคยไปก้าวก่ายค่ะ มีแค่ถามๆแต่ไม่เคยติดสอยห้อยตามไปด้วย
เพราะเราก้อไม่ค่อยชอบออกงานเจอคนเยอะๆเท่าไหร่  ส่วนแฟนเราอ่ะเปนคนขี้หึง ไม่ชอบให้เราไปเที่ยว ชอบให้อยู่บ้าน นานๆไปกะเพื่อนได้ค่ะ แต่ไม่บ่อยนะคะ คือเราขี้เกียจทะเลาะด้วย แต่เราก้อไม่เดือดร้อนอะไร เพราะเราไม่ได้แบบชอบเข้าสังคมมากมาย บางงานเราก้อปฏิเสธเพื่อนไปค่ะ จนเพื่อนไม่กล้าชวนแล้ว  เอาล่ะค่ะ เข้าเรื่องที่เราจะปรึกษานะคะ คือ เดือนหน้าน่ะค่ะ แฟนเราจะต้องไปเที่ยวกะเพื่อนในแผนก คือไปกันเองนะคะ ไปค้างคืนที่จังหวัดนึง แล้วมีแต่ผู้หญิงแฟนเราผู้ชายคนเดียวในแผนก ไปกันทั้งหมดสี่คนค่ะ แฟนเรา ช คนเดียว แฟนเราก้อมาบอกเรานะคะ แต่ทีนี้อ่ะ เราไม่รู้งี่เง่าไปป่าวนะ คือแบบ เราหึงค่ะ แต่ไม่ได้ห้ามนะคะ เราบอกแฟนตรงๆว่า ขอไปด้วยได้ไหม เพราะนี่ก้อไปกันเอง ไม่น่าจะมีปัญหาอะไร แต่แฟนเราไม่ให้เราไปค่ะ แฟนบอกว่า จะไปทำไมไม่มีใครเค้าเอาคนนอกไปหรอก หัดแยกแยะซะบ้าง เราก้อแบบ พูดไรไม่ออกค่ะ เลยไม่ไปก้อได้  ทีนี้ผ่านไปสองสามวัน เราถามแฟนอีกรอบค่ะ ว่าจะไปพักทีไ่หนหรอ เที่ยวตรงไหนบ้าง ใครขับรถวางแผนกันยังไง แล้วมีไปแค่สี่คนเนี่ยหรอ แฟนเลยบอกว่า มีคนนึงแฟนเค้าขอไปด้วย แฟนผู้ชายอ่ะค่ะ เรานี่ดีใจมาก เลยรีบขอแฟนอีกรอบค่ะ ว่า งี้มีคนนอกไปเราไปได้อะดิ ขอไปด้วยนะ  แฟนเราก้อยืนยันคำเดิมค่ะว่าไม่ให้ไป อย่าทำให้เค้ารู้สึกไม่เป็นอิสระได้ไหม จะไปเที่ยวกับเพื่อนที่ทำงาน ทำไมต้องตามไปด้วย จะมาอะไรกับเค้านักหนา คือเค้าโมโหหนักเลยค่ะ เราเลยพูดสวนไปว่า เราเป็นคนอื่นไปแล้วหรอ ที่ผ่านมาเราก้อไม่เคยไปวุ่นวายในชีวิตเค้า ไม่เคยขอตามไปไหน ไม่เคยห้ามไม่เคยอะไร ทำไมต้องกีดกันไม่ให้เราไปขนาดนั้น แล้วทำไมต้องพูดว่าเค้าไม่มีอิสระ คือเราเสียใจนะ เค้าไม่ฟังเรา เราไม่เคยไปห้ามหรือวุ่นวายในชีวิตเค้าเลย เวลาไปเจอสังสม ไปไหนมาไหน  เราพยายาม พูดเค้าก้อไม่ฟังเราค่ะ เค้าโมโหค่ะ บอกเรางี่เง่า แล้วเค้าก็เลยกลับบ้านไป พร้อมบอกเลิกเรา ..บอกว่าเราสร้างเรื่องขึ้นมาเองคือเราพูดไรไม่ออกเลยค่ะ ว่าสิ่งที่เราขอเค้าไปมันแย่มากขนาดนั้นเลยหรอ แต่เราเชื่อนะคะว่าไม่มีเรื่องชู้สาว เพราะเราเคยหยิบโทสับเค้ามาดูไม่มีอะไรน่าสงสัย  แต่เราเสียใจ ว่าเรื่องแค่นี้ทำไมต้องโมโหเราขนาดนี้ด้วยเหมือนเราทำอะไรผิดมาก เราควรทำยังไงต่อไปดีคะ หยุดแล้วจบ หรือเดินหน้าง้อเค้า แต่เราไม่รู้ว่าเราผิดอะไรรึเปล่า   อ้อขอเพิ่มอีกนิดค่ะ  เรามีวางแผนจะแต่งงานกันค่ะ อาจจะปีหน้าหรือปีถัดไป เราเลยมาคิดค่ะว่า ถ้าแต่งงานไปแล้ว เรื่องแบบนี้จะเกิดขึ้นกับเราอีกไหม แบบว่า ถ้าจะขอติดตามไปไหนด้วยบ้าง เค้าจะโมโหกับเราอีกไหมคะ แล้วหาว่าเราไม่ให้อิสระ เราจะพูดกับเค้ายังไงดีคะ ในกรณีที่สมมติเราอาจจะได้กลับมาคบกันต่อ
แก้ไขข้อความเมื่อ
คำตอบที่ได้รับเลือกจากเจ้าของกระทู้
ความคิดเห็นที่ 1
ไม่รู้สิ เราว่า คุณควรอยู่เฉยๆดูนะคะ

เลิกง้อเค้าดีกว่า

เรายิ่งง้อ คนที่เหนื่อยก็คือเรา คนที่เค้าเคยได้รับ เค้าจะรับตลอดๆ รับมากกว่าที่ให้ไป เค้าจะเคยตัวอะค่ะ

ลองอยุ่เฉยๆ แล้วดูปฏิกริยานะคะ ถ้าเค้าไม่ง้อ เงียบไป ก็ปล่อยเค้าเลย เรื่องสัญญา วางแผนจะแต่งงานอะไรนั่น มันยืนยันความมั่นคงต่อใจที่มีให้เราไม่ได้หรอกค่ะ

หรือถ้าห้ามใจไม่ไหว ลองโทรไปคุย ไปง้อดูก่อนค่ะ ถ้าเค้าจะเลิกๆๆๆ ก็หยุด ปล่อยให้เค้าอยุ่คนเดียวไปเลย เอาที่สบายใจเค้า

เราว่ามันไม่ใช่อะ กะอิแค่ขอตามไปด้วย ทั้งที่ผ่านมาเราให้อิสระตลอด แล้วมาขอเลิก มันอาจจะมีอะไรไม่ชอบมาพากล

ยังไงก็เอาที่จขกท.สบายใจนะคะ เป็นกำลังใจให้ค่ะ
แสดงความคิดเห็น
โปรดศึกษาและยอมรับนโยบายข้อมูลส่วนบุคคลก่อนเริ่มใช้งาน อ่านเพิ่มเติมได้ที่นี่