คือชอบพี่คนนึงรู้จักได้ไม่นานมากแรกๆก็ไม่คิดอะไรแต่ได้ร่วมงานกันพออยุ่ใกล้กันได้คุยกันเล่นกันสนุกสนานเฮฮามีแอบมองมีโดนมือเฉี่ยวๆ อิอิ มีใช้ถ้อยคำชวนให้คิดพูดใส่เรา เราเองก็เคลิ้มพูดน้ำเสียงนุ่มๆกระซิบๆใส่เค้าบ่อยๆ เค้ามีถามเกี่ยวกับแฟนเรา .....นั่นแหละ...พอหลังจากวันนั้นเรากะวนกะวายอึดอัดคิดถึงเค้ามากไม่รุ้ทำไมทั้งๆปกติเราไม่สนใจเรื่องรักๆเท่าไหร่ไม่เปิดใจเลยก็ว่าได้ คิดถึงจนทนไม่ไหวถึงกะไลน์บอกเค้าว่า ไม่รุ้ทำไมคิดถึงพี่แต่พี่อาจไม่ตอบก็ได้แค่อยากบอกว่าคิดถึง!!  เค้าตอบกลับมาว่า..ครับ    ...ผ่านไปอาทิตกว่าซึ่งเราต้องเจอกัน  ก็หวั่นลุ้นว่าเค้าจะมาไม๊ในใจคิดเผื่อว่าคงไม่มา  เราเดินเข้าไปเจอเค้ามาก่อนเค้ากะลังก้มเก็บของและคงได้ยินเสียงเราเค้าเงยน่ามามองจ้องปะมาน5วิเราเขิลแต่ทำปกติ(พอดีวันนั้นแอบสวยปกติไม่ค่อยแต่ง) เราก็ต้องอยุ่ในบริเวนเดียวกันแต่เค้าไม่คุยไม่พูดไม่ค่อยเล่นบางทีหันหลังให้เดินหายไปคุยกะคนอื่น เราไม่เข้าใจว่าเป็นอะไร เหมือนเค้าไม่อยากคุยกะเราไม่อยากให้เราคิดถึงหรือชอบเค้า? น่าเราเค้าก็ไม่ค่อยมอง ไม่เหมือนตอนแรกที่รุ้จัก แต่เราทำอะไรติดปันหาเค้าจะเข้ามาช่วย แต่เราคุยด้วยก็ตอบแบบเหมือนไม่อยากให้เราพูดหวานใส่ ....วันถัดมาต้องเจอกันอีก วันนี้เค้าน่าบึ้งบ่อยเดินไปเดินมาบ่อยคุยกะคนนั้นคนนี้เฮฮาบ่อยกว่าปกติ ไม่ค่อยคุยกับเราถามมาตอบไปประมานนี้ แต่มีปันหาเค้าก็ช่วยเค้าเห็นเราทำอะไรก็มีเข้ามาถามไถ่บ้างด้วยน้ำเสียงเรียบ ไม่เหมือนก่อนคุยกันเฮฮาเสียงสูงต่ำไรงี้ ครั้งนี้ดูเหมือนเวลาเค้าต้องมาช่วยเราเค้าน่าบึ้ง ....ไม่เข้าใจคะ ทำตัวไม่ถูก กะว่าจะไม่เข้าใกล้เค้าอีกต่อไปแล้วจะไม่คุยไม่มองจะทักตามมารยาทแล้วต่างคนต่างอยุ่ ....จะตัดใจ...เอาเค้าออกจากสมอง   เค้าคงไม่ชอบเราคงอึดอัด...    เฮ้อออออออ

ไงดีคะเนี่ย??