ตามหัวข้อเลยนะคะ
เรื่องของเราเกิดเมื่อตอนเปิดเทอม1ค่ะ เราเป็นเด็กใหม่เรียนที่เพิ่งย้ายมา เพื่อนๆในห้องก็ชอบแกล้งเป็นธรรมดาจนกระทั่งวันที่เรียนเคมี เราชวนนายAมานั่งกับเราค่ะ เพราะเราไม่มีเพื่อนสนิทเลยตอนนั้น และนายAก็มานั่งข้างเรา และเพื่อนนายAแซวว่า "จีบเด็กใหม่เหรอ" อะไรประมาณนั้นค่ะนายAก็ถามเราค่ะว่า นายA: "โตขึ้นอยากเป็นอะไรหรอ"
เรา: "วิศวะสิ นายล่ะ?"
นายA: "เราอยากเป็นโจรลัก(รัก)เธอน่ะ"
เราเขินแรงมาก =////=5555555555555555 สมาธิเรียนคือไปหมดแล้ว จนหมดคาบหลังจากนั้นโรงเรียนเราเค้าเรียกให้ไปหอประชุมเพื่อฟังการแนะแนวต่างๆของโรงเรียน เรากับนายAก็บังเอิญนั่งข้างกันค่ะ ตอนนั้นเพื่อนของนายAก็แซวนิดๆหน่อยๆว่า "นี้เธอๆ คนนี้ชอบเธออ่ะเธอไม่ชอบมันบ้างเหรอ" เราก็ตอบไปว่า "จะแกล้งอะไรนักหนา พูดมาก" หลังจากนั้นสองคนนั้นก็นั่งนิ่งไปค่ะ
วันถัดมา
เราเดินขึ้นไปส่งงานชั้น2 ตอนนั้นนายAกับเพื่อนก็เดินมาด้วยกัน เราก็เดินหลีกทางให้แต่..เพื่อนนายAคว้ามือเราไปให้นายAจับมือ แต่เราก็สะบัดมือนะแต่นายAไม่ปล่อย 555555 จนเราสะบัดแรงขึ้นนายAก็บอกว่า "โอ๋ๆเราไม่แกล้งล่ะ 555" นายAก็ปล่อยมือเรา เราก็เดินขึ้นไปส่งงาน
ตอนเย็นของวันนั้น เราเดินกลับบ้านคนเดียว ปกติเรากลับบ้านกับเพื่อนที่อยู่บ้านแถวเดียวกัน นายAก็เดินตามหลังมา แล้วเอาแขนพาดบนไหล่เรา เราก็พลักนายAล้ม และวิ่งกลับบ้านโดยไม่สนนายAค่ะ 555555
หลังจากนั้นเรากับนายAสนิทกันเร็วจนเป็นเพื่อนกันเลย และนายAก็พาเราไปสนิทกับเพื่อนติ่งเกาหลีกลุ่มนึงและพวกเด็กเนิร์ด สนิทกันไวมากเลย ปกติเราไม่สนิทกับใครหรอก 55555555555
จนเพื่อนติ่งเกาหลีถามนายAค่ะว่า "ได้ข่าวมีคนแอบชอบนายจริงดิ...แล้วก็...นายแอบชอบคนในห้องนี้ด้วยใช่ป่ะ" นายAก็หันมาทางเราแต่เราก็ทำการบ้านอยู่ แล้วนายAก็เดินออกไปที่อื่น
หลังจากวันนั้นนายAก็..
- เมินเรา
- ไม่แกล้งเรา
- ไม่แซวเรา
- ไม่พูดมาก
- ทำเหมือนเราไม่มีตัวตน
จนกระทั้งมีวันนึงเพื่อนนายAมาบอกว่า "แกๆ นายAชอบแกนะ แต่เพื่อนๆในห้องเค้ารู้กันว่าBชอบนายA เราเลยอยากให้แกเลิกยุ่งกับนายAได้มั้ยถือว่าเราขอร้อง เพื่อให้Bที่แอบชอบนายAสมหวังได้มั้ย?" เราเลยบอกไปว่า "เอ้า นี้พวกแกเห็นเราเป็นอะไร จะให้เราเลิกยุ่งเนี่ยนะ ปัญหาใครปัญหามันดิแก้ไขเอาเอง เราไม่แฟร์นะเว้ยถ้าเป็นแบบนี้" และเราก็กลับบ้านเลยเพราะตอนนั้นเราไม่สนแล้ว ในใจจริงๆเราก็ชอบนายAไปแล้วเหมือนกัน
วันรุ่งขึ้น
เราเดินไปอาคารศิลป์ เจอพวกของB เราเดินปกติแต่พวกของBเดินมาผลักเรา จนเราล้มตอนแรกเรายังโอเค แต่ได้แผลมา 5555555จนพวกBบอก "ใสใสก็งี้ชอบทำเป็นอ่อนแอ" เราได้ยินค่ะ ตอนนั้นเดือดมาก! เราเลยลุกขึ้นเอง เดินแบบปกติ แต่ก็ปวดๆแสบๆแต่ต้องทนเอา
ตอนกลับบ้าน
นายAแกล้งBค่ะ เราเดินตามหลังเลยรู้5555555555 แต่พวกของBมายืนขว้างทางค่ะ พอเราจะเดินก็ชนไหล่เรา แต่เราก็เดินทางอื่นแซงหน้าพวกของBค่ะ แล้วไปเดินข้างเพื่อนของนายA เผื่อนายAจะเห็นเราบ้าง T^T
เอาตามตรงนะ ช่วงนี้เรากับนายAยังไม่คุยกันเลยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย เราก็อยากจะขอโทษนายA แต่เราก็ไม่รู้จะขอโทษเรื่องอะไร เราสงสัยนายAค่ะว่า
- ทำไมเวลาเจอเราต้องหลบหน้า
- ทำไมไม่เหมือนเดิม?
ปล.สงสัยหลายอย่างแต่นึกไม่ออกค่ะ 5555555555555 ขอบคุณที่มาอ่าน และเม้นนะคะ ^/\^
เพื่อนแอบชอบเรา หรือแค่แกล้ง?
เรื่องของเราเกิดเมื่อตอนเปิดเทอม1ค่ะ เราเป็นเด็กใหม่เรียนที่เพิ่งย้ายมา เพื่อนๆในห้องก็ชอบแกล้งเป็นธรรมดาจนกระทั่งวันที่เรียนเคมี เราชวนนายAมานั่งกับเราค่ะ เพราะเราไม่มีเพื่อนสนิทเลยตอนนั้น และนายAก็มานั่งข้างเรา และเพื่อนนายAแซวว่า "จีบเด็กใหม่เหรอ" อะไรประมาณนั้นค่ะนายAก็ถามเราค่ะว่า นายA: "โตขึ้นอยากเป็นอะไรหรอ"
เรา: "วิศวะสิ นายล่ะ?"
นายA: "เราอยากเป็นโจรลัก(รัก)เธอน่ะ"
เราเขินแรงมาก =////=5555555555555555 สมาธิเรียนคือไปหมดแล้ว จนหมดคาบหลังจากนั้นโรงเรียนเราเค้าเรียกให้ไปหอประชุมเพื่อฟังการแนะแนวต่างๆของโรงเรียน เรากับนายAก็บังเอิญนั่งข้างกันค่ะ ตอนนั้นเพื่อนของนายAก็แซวนิดๆหน่อยๆว่า "นี้เธอๆ คนนี้ชอบเธออ่ะเธอไม่ชอบมันบ้างเหรอ" เราก็ตอบไปว่า "จะแกล้งอะไรนักหนา พูดมาก" หลังจากนั้นสองคนนั้นก็นั่งนิ่งไปค่ะ
วันถัดมา
เราเดินขึ้นไปส่งงานชั้น2 ตอนนั้นนายAกับเพื่อนก็เดินมาด้วยกัน เราก็เดินหลีกทางให้แต่..เพื่อนนายAคว้ามือเราไปให้นายAจับมือ แต่เราก็สะบัดมือนะแต่นายAไม่ปล่อย 555555 จนเราสะบัดแรงขึ้นนายAก็บอกว่า "โอ๋ๆเราไม่แกล้งล่ะ 555" นายAก็ปล่อยมือเรา เราก็เดินขึ้นไปส่งงาน
ตอนเย็นของวันนั้น เราเดินกลับบ้านคนเดียว ปกติเรากลับบ้านกับเพื่อนที่อยู่บ้านแถวเดียวกัน นายAก็เดินตามหลังมา แล้วเอาแขนพาดบนไหล่เรา เราก็พลักนายAล้ม และวิ่งกลับบ้านโดยไม่สนนายAค่ะ 555555
หลังจากนั้นเรากับนายAสนิทกันเร็วจนเป็นเพื่อนกันเลย และนายAก็พาเราไปสนิทกับเพื่อนติ่งเกาหลีกลุ่มนึงและพวกเด็กเนิร์ด สนิทกันไวมากเลย ปกติเราไม่สนิทกับใครหรอก 55555555555
จนเพื่อนติ่งเกาหลีถามนายAค่ะว่า "ได้ข่าวมีคนแอบชอบนายจริงดิ...แล้วก็...นายแอบชอบคนในห้องนี้ด้วยใช่ป่ะ" นายAก็หันมาทางเราแต่เราก็ทำการบ้านอยู่ แล้วนายAก็เดินออกไปที่อื่น
หลังจากวันนั้นนายAก็..
- เมินเรา
- ไม่แกล้งเรา
- ไม่แซวเรา
- ไม่พูดมาก
- ทำเหมือนเราไม่มีตัวตน
จนกระทั้งมีวันนึงเพื่อนนายAมาบอกว่า "แกๆ นายAชอบแกนะ แต่เพื่อนๆในห้องเค้ารู้กันว่าBชอบนายA เราเลยอยากให้แกเลิกยุ่งกับนายAได้มั้ยถือว่าเราขอร้อง เพื่อให้Bที่แอบชอบนายAสมหวังได้มั้ย?" เราเลยบอกไปว่า "เอ้า นี้พวกแกเห็นเราเป็นอะไร จะให้เราเลิกยุ่งเนี่ยนะ ปัญหาใครปัญหามันดิแก้ไขเอาเอง เราไม่แฟร์นะเว้ยถ้าเป็นแบบนี้" และเราก็กลับบ้านเลยเพราะตอนนั้นเราไม่สนแล้ว ในใจจริงๆเราก็ชอบนายAไปแล้วเหมือนกัน
วันรุ่งขึ้น
เราเดินไปอาคารศิลป์ เจอพวกของB เราเดินปกติแต่พวกของBเดินมาผลักเรา จนเราล้มตอนแรกเรายังโอเค แต่ได้แผลมา 5555555จนพวกBบอก "ใสใสก็งี้ชอบทำเป็นอ่อนแอ" เราได้ยินค่ะ ตอนนั้นเดือดมาก! เราเลยลุกขึ้นเอง เดินแบบปกติ แต่ก็ปวดๆแสบๆแต่ต้องทนเอา
ตอนกลับบ้าน
นายAแกล้งBค่ะ เราเดินตามหลังเลยรู้5555555555 แต่พวกของBมายืนขว้างทางค่ะ พอเราจะเดินก็ชนไหล่เรา แต่เราก็เดินทางอื่นแซงหน้าพวกของBค่ะ แล้วไปเดินข้างเพื่อนของนายA เผื่อนายAจะเห็นเราบ้าง T^T
เอาตามตรงนะ ช่วงนี้เรากับนายAยังไม่คุยกันเลยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย เราก็อยากจะขอโทษนายA แต่เราก็ไม่รู้จะขอโทษเรื่องอะไร เราสงสัยนายAค่ะว่า
- ทำไมเวลาเจอเราต้องหลบหน้า
- ทำไมไม่เหมือนเดิม?
ปล.สงสัยหลายอย่างแต่นึกไม่ออกค่ะ 5555555555555 ขอบคุณที่มาอ่าน และเม้นนะคะ ^/\^