สุดยอดความคิดเห็น
ความคิดเห็นที่ 4
จขกท อายุเท่าไหร่แล้วครับ
ถ้าอยู่มัธยมต้นโรงเรียนเลิก 4 โมงกลับบ้านทุ่มนึงทุกวัน
ก็น่าโดนด่านะครับ
ออกนอกบ้านกลางคืนก็ไม่น่ากลับเกิน 3 ทุ่ม
ไปค้างกับเพื่อนยิ่งแล้วใหญ่ ถ้าอยู่ ม ปลาย ก็น่าจะให้
ไปนอนค้างได้ไม่เกินปีละ 3-4 ครั้ง
นี่คือความคิดของคนอายุ 32 พ่อคุณน่าจะแก่กว่าผม
ดังนั้น mindset ก็น่าจะเคร่งครัดกว่า
สังคมสมัยนี้มัน อันตราย ถ้าผมเป็นพ่อคุณแม่
ก็คงห่วงลูกเหมือนที่พ่อคุณห่วง
การที่บอกว่าพ่อนั้นไม่พยายามเข้าใจคุณ
ก็ต้องถามกลับว่าคุณนั้นพยายามเข้าใจพ่อบ้างไหม
ส่วนเรื่องที่พ่อด่าคุณแรงๆรวมถึงการใช้กำลังนั้น
ไม่เหมาะสมจริง ๆ
การเลี้ยงลูกคนนึงกว่าจะโตมาไม่ได้ง่ายๆนะครับ
ยิ่งเป็นผู้ชายเลี้ยงลูกคนเดียวด้วยแล้ว
ถ้าเค้าไม่รักคุณมากๆทำไม่ได้แน่นอน
รักพ่อให้มากๆนะครับ
ถ้าอยู่มัธยมต้นโรงเรียนเลิก 4 โมงกลับบ้านทุ่มนึงทุกวัน
ก็น่าโดนด่านะครับ
ออกนอกบ้านกลางคืนก็ไม่น่ากลับเกิน 3 ทุ่ม
ไปค้างกับเพื่อนยิ่งแล้วใหญ่ ถ้าอยู่ ม ปลาย ก็น่าจะให้
ไปนอนค้างได้ไม่เกินปีละ 3-4 ครั้ง
นี่คือความคิดของคนอายุ 32 พ่อคุณน่าจะแก่กว่าผม
ดังนั้น mindset ก็น่าจะเคร่งครัดกว่า
สังคมสมัยนี้มัน อันตราย ถ้าผมเป็นพ่อคุณแม่
ก็คงห่วงลูกเหมือนที่พ่อคุณห่วง
การที่บอกว่าพ่อนั้นไม่พยายามเข้าใจคุณ
ก็ต้องถามกลับว่าคุณนั้นพยายามเข้าใจพ่อบ้างไหม
ส่วนเรื่องที่พ่อด่าคุณแรงๆรวมถึงการใช้กำลังนั้น
ไม่เหมาะสมจริง ๆ
การเลี้ยงลูกคนนึงกว่าจะโตมาไม่ได้ง่ายๆนะครับ
ยิ่งเป็นผู้ชายเลี้ยงลูกคนเดียวด้วยแล้ว
ถ้าเค้าไม่รักคุณมากๆทำไม่ได้แน่นอน
รักพ่อให้มากๆนะครับ
Its none of your business ถูกใจ, บุหลันรตี ถูกใจ, เย็นกายใจ ถูกใจ, แม่น้องตาล ถูกใจ, ปริ่ม ถูกใจ, Pitta J. ถูกใจ, SP&BW ถูกใจ, Norhnung ถูกใจ, tortores ถูกใจ, อิฐมอญ ถูกใจรวมถึงอีก 4 คน ร่วมแสดงความรู้สึก
▼ กำลังโหลดข้อมูล... ▼
แสดงความคิดเห็น
คุณสามารถแสดงความคิดเห็นกับกระทู้นี้ได้ด้วยการเข้าสู่ระบบ
เราเป็นลูกที่เลวมากใช่มั๊ย
เรื่องมีอยู่ว่า เราอาศัยอยู่กับพ่อและพี่ชาย พ่อแม่เราเลิกกันตั้งแต่เราอยู่อนุบาล ปิดเทอมเราถึงจะไปเที่ยวหาแม่หรือถ้ามีวันหยุดยาวๆแม่ก็จะมาหาเราที่บ้านยาย ตอนแรกอะไรๆก็ดีไปหมดทุกอย่างลงตัว เราอยู่กับพ่อเรามีความสุข ถึงบางครั้งพ่อจะชอบด่าและใช้คำพูดแรงๆด่าเราตั้งแต่เรายังเด็กๆ ขึ้น คำหยาบคาย
คำด่าต่างๆนาๆ หลายๆคนก็บอกให้เราทนบอกเราอย่าทำผิด เพราะพ่อเราเป็นคนแบบนี้ และเป็นผู้ชาย ทำให้ชอบพ่นคำแรงๆใส่เราตลอดเวลา
พอเราโตมาหน่อย ขึ้นมัธยมเราเริ่มมีโลกเป็นของตัวเองมีความคิดเป็นของตัวเองติดเพื่อนและเริ่มออกบ้านตอนกลางคืนหรือนอนค้างบ้านเพื่อน
เวลาเลิกเรียนเรากลับบ้าน หนึ่มทุ่มกว่าๆ แทบทุกวันพ่อเราก็เริ่มบ่น เริ่มด่า เราก็พยายามอธิบายว่าไปทำอะไรมาบ้างไปที่ไหนกับใครในแต่ละวัน แต่พ่อก็ยังไม่เข้าใจเรา ด่าทุกครั้งเวลาเราไปข้างนอกกับเพื่อน เวลาเราจะไปตอนกลางคืน เราก็ต้องกลับไม่เกิน สามสี่ทุ่ม บางครั้งที่เราไปแล้วมันอาจจะกลับดึกเราก็ต้องนอนค้างบ้านเพื่อน พ่อเราก็ด่า บางครั้งเราขอไปนอนก่อนออกจากบ้านพ่อก็ยังด่า เราเคยอธิบายเคยคุยกันดีๆหลายครั้งแล้วว่าให้เลิกด่าให้ไว้ใจเรา แต่พ่อก็ยังไม่ยอมเข้าใจ พ่อชอบว่าเรามั่วผู้ชาย ติดผู้ชาย เสพยา ทำสิ่งไม่ดี ซึ่งเราไม่ได้ทำเลย ในจังหวัดที่เราอยู่มีสถานที่ให้เที่ยวมากมาย ออกกำลังกายเดินเล่น เดินห้างตากแอร์ สวนสาธารณะต่างๆ ปั่นจักรยาน นั่งเล่นกับเพื่อนๆ คือสิ่งที่เราทำ แต่พ่อไม่เคยเข้าใจ พ่อคิดแต่ว่าเราไปทำสิ่งไม่ดี คิดแต่ว่าเราออกบ้านไปทำเรื่องชั่วๆ จนเราหนีออกจากบ้านเราไม่เข้าบ้าน โดยไม่บอกพ่อ แต่เราให้แม่ฟังเสมอ เราให้ว่าเราทำอะไรบ้าง จนพ่อเราตามเจอ ตอนนั้นเราอยู่กับเพื่อน
ที่เป็นผู้ชาย พ่อเราก็คิดว่าเราติดผู้ชาย ทั้งๆที่เราก็อยู่กันหลายคนแล้วก็มีผู้หญิงด้วย พ่อด่าเราต่างๆนาๆ บางครั้งก็ส่งข้อความไปด่าแม่เรา ว่าเราชั่วเหมือนแม่
ต่างๆนาๆ สารพัดคำด่า เราเจ็บเราเสียใจ เราจะไม่อะไรเลยนะถ้าคำพวกนั้นไม่ได้ออกมาจากปากคนเป็นพ่อ บางครั้งพ่อก็ขอโทษเราเวลาด่า พ่อใช้เหตุผลว่าเป็นห่วงและโมโหจนลืมตัว มันเป็นคำแก้ตัวที่ไร้สาระมากเลย แต่ละคำที่พ่นออกมามันไม่น่าจะอยู่ในหัวคนเป็นพ่อเลยนะ มันเป็นคำที่แรงและเจ็บ จนเราบอกไม่ถูก เคยลงมีตีเราก็หลายครั้ง ถ้าตีลงโทษแบบใช้ไม้ตีเราก็จะเข้าใจ แต่นี้ใช้เท้า ทั้งถีบทั้งเตะ ทั้งฟาดหัวเรา ไม้ตีกอล์ฟฟาดเรา เราเป็นผู้หญิงนะ เราเจ็บ ไม่มีใครห้ามเขาได้หร่อก ต่อให้เราร้องไห้แค่ไหนเขาก็ไม่หยุด คำที่พ่นออกมา สั-ต-น-ร-ก -เ-ป็-น-ก-ระ-หรี่-เหรอ อิ-เ-ว-น อิ-เ-ป-ร-ต ต่างๆนาๆ เราไม่ไหวแล้ว....