พ่อแม่เลี้ยงลูกแบบตามใจ ให้ท้าย >> อาจทำให้เป็นคนมีพฤติกรรมที่ไม่น่ารักติดตัวไปใช้กับผู้อื่นได้

เราเข้าใจค่ะว่าการเลี้ยงลูกแบบสมัยใหม่แบบให้ความรู้สึกว่าพ่อแม่คือเพื่อนมันก็ดีนะคะ ทำให้เข้าใจและเข้าถึงลูกง่ายดี แต่เคสที่เราเจอมาเรารู้สึกว่ามันควรจะมีขอบเขตของการเล่นแบบเพื่อนและการสอนให้ลูกรู้จักการใช้ชีวิตร่วมกับผู้อื่นค่ะ  เข้าเรื่องนะคะ คือครอบครัวนึง (อาจจะมีหลายครอบครัวเป็นแบบนี้ก็ได้) จะปล่อยให้ลูกได้เรียนรู้เอง(มั้ง) ยอมรับค่ะว่าเป็นสิ่งที่ดี แต่เรารู้สึกว่าบางครั้งการที่ลูกเหวี่ยง วีน หรือด่าคนอื่น (ตัวอย่างกรณี สเตตัสใน facebook) ด้วยความที่เขาทำไม่ถูกใจตัวเอง/เจอสถานการณ์ที่ทนไม่ได้ จะโพสต์ด่าและเหวี่ยงด้วยอารมณ์(เห็นบ่อยมากๆ) จะมีผู้ปกครองให้ท้ายในคอมเม้นตลอด เช่น คนๆนั้นเหวี่ยงเพราะไม่พอใจบนสเตตัส ผู้ปกครองจะตอบเม้นว่า จัดเลยมั้ย, ใครช่างกล้ากับ... (มีมากกว่านี้แต่จำไม่ได้) จึงทำให้กรณีนี้กลายเป็นเด็กมีความเป็นตัวเองสูงคิดว่าตัวเองถูกต้อง จึงมักเห็นสเตตัสที่โพสต์โทษคนอื่นหรือว่าคนอื่นบ่อยๆ    เราอาจจะหัวโบราณเองก็ได้เพราะครอบครัวเรามักสอนเราเรื่องแบบนี้เสมอ (แต่พ่อแม่เราไม่เล่น FB ) แต่ถ้ารู้ว่าเรามีพฤติกรรมแบบนี้ทั้งใน FB และชีวิตจริง เราเองที่จะโดนตำหนิและสอนตลอด (แต่เราก็คิดว่าเราโดนบ่นแหละ แหะๆ >//<) แต่มันทำให้เราได้เก็บมาคิดได้หลายครั้งนะ >> เราก็ไม่ได้เป็นคนดีอะไรมากมายหรอก ตอนเด็กๆเราก็ไม่เข้าใจหรอก แต่โตมาเราว่ามันทำให้เราคิดได้บ้างในการอยู่ร่วมกับคนอื่น  
          ยังมีอีกกรณีนะคะคือจะโพสต์อารมณ์ส่วนตัวแบบแทบจะนาทีต่อนาทีเลย หลายคนอาจคิดว่าเคสแบบนี้เป็นเรื่องปกติก็ได้ และหลายคนอาจคิดว่าแล้วเราจะไปเผือกเรื่องของเขาทำไม (ใช่ค่ะ มันไม่ใช่เรื่องของเรา) แต่มันเป็นความเห็นส่วนตัวว่า หากวัยรุ่นเป็นแบบนี้กันหมด Generation ต่อๆไปจะวิกฤติขนาดไหน เด็กที่ถูกพ่อแม่เอาใจแบบผิดๆ อาจจะเล่นๆแต่เด็กเขาซึมซับจริงค่ะว่าสิ่งที่เขาทำพ่อแม่ยังไม่ว่าเลย = ถูกต้อง!! แล้วส่งผลในด้านความคิดและการอยู่ร่วมในสังคมนะคะ การชักสีหน้า และสายตาแสดงออกมาให้เห็นค่ะ (เราแอบอึดอัดเล็กๆแต่ไม่ได้พูดอะไร) เคสนี้เริ่มมีพฤติกรรมประมาณอยู่ต่อหน้าคนอื่นก็ปกติค่ะ แต่เก็บความไม่พอใจไปโพสต์ FB เราไม่รู้ว่าแบบนี้จะเข้าข่ายการเป็นโรคจิตชนิดหนึ่งหรือไม่ (ไม่ทราบจริงๆ) และเราเชื่อว่าไม่ได้มีเคสแบบนี้แค่เคสที่เราเจอคงมีอีกมากแน่ๆ
ปล. เราแค่แชร์เคสที่เราเจอในประสบการณ์จริงให้ทุกคนอ่าน อาจเป็นแนวทางให้คนที่มีลูกได้คิดบ้างเรื่องการดูแลเด็กสมัยนี้ ซึ่งความอดทนด้านอารมณ์น้อยมากๆ ปล่อยไปอาจเป็นผลเสียกับตัวเด็กเอง  
ปล.2 เรายอมรับทุกข้อคิดเห็นนะคะ (เพราะกระทู้นี้เป็นความเห็นส่วนตัวของเราจริงๆ มันอาจไม่ถูกใจใครก็ได้) หรือใครอยากแชร์ประสบการณ์ที่เคยเจอก็ได้ค่ะ