ตอนนี้ผมเรียนจบมาได้ปีนึงแล้ว อายุ22ครับ เมื่อตอนเป็นนักศึกษาปีสี่ พอมีเวลาว่างเลยเปิดร้านจิ้มจุ่มใกล้ๆมหาลัย ก็ขายดีอยู่แต่ไม่มีตังเก็บเลย อาจเป็นเพราะเราใกล้จะจบเลยปาร์ตี้กับเพื่อนบ่อย และระบบการจัดการ การบริหารยังไม่ดีด้วย ช่วงหลังๆร้านเริ่มเงียบ เป็นช่วงที่ปิดเทอมด้วย (7เดือน) ผมยื้อมาประมาณสามสี่เดือนก็ปิดร้านไป และก็ไปอยู่บ้านช่วยพ่อทำสวน ประมาณสามสี่เดือน ไปสอบนู้นสอบนี่ก็ไม่ติด เลยคิดว่าอยากได้ประสบการณ์ เลยสมัครมาเป็นผู้ช่วยผู้จัดการร้านอาหารญี่ปุ่นร้านนึง (เคลือเดียวกับร้านสุกี้ชื่อดัง) กะว่าจะไปเรียนรู้ระบบการจัดการการบริหารร้านสักเดือนสองเดือน จะได้เอาสกิลที่ได้ทำมาใช้เปิดร้านของตัวเอง
แต่พอมาทำจริงมันเหนื่อมากครับ มาวันแรกก็ได้ล้างจานเลย วันที่สามก็เดินเสริฟ ไม่มีที่ให้นั่งนะครับต้องยืนทั้งวัน จะมีช่วงเบรคให้ประมาณหนึ่งชั่วโมงแต่เข้าใจนะครับว่าการที่จะได้มาซึ่งตำแหน่งนี้ ไม่ใช่เรื่องง่ายเลยมันต้องเรียนหมดทุกอย่างเพื่อที่จะเอาไปสอนน้องๆในร้านได้ ที่สำคัญต้องอดทนด้วยครับ ทั้งเรื่องงานเรื่องคน ที่จริงผมจะออกตั้งแต่หกวันแรกแล้ว ถ้าผมไม่เปลี่ยนความคิดก่อนนะว่าทั้งหมดมันคือการเรียนรู้ มันจะสอนให้เราเข้มแข็ง ก็เลยทำมาได้ประมาณเดือนนึงแล้วครับ แต่ตอนนี้ยังอยู่ในช่วงฝึกสอนงานบริหารอยู่นะครับ ยังไม่ได้ลงไปบริหารสาขาจริงๆ หน้าจะได้ไปประมาณเดือนธันวาคม
ตอนนี้ผมคิดว่าหลังจากฝึกบริหารเสร็จกะจะออกเพื่อไปทำธุรกิจส่วนตัว หรือไม่ก็ลองไปบริหารสาขาจริงๆดูก่อนสักสองสามเดือนแล้วค่อยออก เก็บประสบการณ์เก็บเงินไว้เป็นทุนในการทำธุรกิจด้วย หรืออีกตัวเลือกหนึ่งคือทำงานนี้ไปเรื่อยๆเพราะว่าเงินเดือนมันโอเครเลยที่เดียวครับ เงินเดือน+โบนัสปีละสองครั้ง+ มีค่าที่พัก +สวัสดีการให้กินอาหารที่ร้าน +โอกาสเติบโตในสายงานไว รวมๆแล้วน่าจะมี20k upนะครับ ผมก็คิดว่ามันไม่น้อยนะครับสำหรับเด็กจบใหม่ไม่มีประสบการณ์เลย แต่ข้อเสียคือเราจะไม่ค่อยมีเวลาเลยครับ ทำงานหกวันหยุดวันเดียว วันหยุดนขัตฤกษ์เราก็ไม่ได้หยุด(จะให้หยุดชดเฉยวันอื่นแทน) และที่สำคัญตอนนี้พ่อผมอยู่บ้านคนเดียวอายุหกสิบล่ะ แต่ยังไม่ได้หยุดนะครับแกยังคงทำไรทำสวนแกอยู่ถ้ารวมแปลงตัวเองกับแปลงที่เช่าด้วยก็ประมาณ100ไร่ได้ (พ่อผมเก่งมาก) แต่ส่วนใหญ่จะสั่งลูกน้องนะครับแต่ก็ต้องมีบ้างที่ทำเอง และยังมีน้องที่เพิ่งเข้าเรียนม.เอกชนหนึ่งคน และถ้าผมได้ทำต่อและได้กลับไปอยู่ใกล้บ้านก็น่าจะโอเครอยู่แต่ก็ไม่รู้ว่าจะขอย้ายไปใกล้บ้านได้รึป่าว
จะเป็นมนุษย์เงินเดือนหรือเจ้าของธุรกิจ
แต่พอมาทำจริงมันเหนื่อมากครับ มาวันแรกก็ได้ล้างจานเลย วันที่สามก็เดินเสริฟ ไม่มีที่ให้นั่งนะครับต้องยืนทั้งวัน จะมีช่วงเบรคให้ประมาณหนึ่งชั่วโมงแต่เข้าใจนะครับว่าการที่จะได้มาซึ่งตำแหน่งนี้ ไม่ใช่เรื่องง่ายเลยมันต้องเรียนหมดทุกอย่างเพื่อที่จะเอาไปสอนน้องๆในร้านได้ ที่สำคัญต้องอดทนด้วยครับ ทั้งเรื่องงานเรื่องคน ที่จริงผมจะออกตั้งแต่หกวันแรกแล้ว ถ้าผมไม่เปลี่ยนความคิดก่อนนะว่าทั้งหมดมันคือการเรียนรู้ มันจะสอนให้เราเข้มแข็ง ก็เลยทำมาได้ประมาณเดือนนึงแล้วครับ แต่ตอนนี้ยังอยู่ในช่วงฝึกสอนงานบริหารอยู่นะครับ ยังไม่ได้ลงไปบริหารสาขาจริงๆ หน้าจะได้ไปประมาณเดือนธันวาคม
ตอนนี้ผมคิดว่าหลังจากฝึกบริหารเสร็จกะจะออกเพื่อไปทำธุรกิจส่วนตัว หรือไม่ก็ลองไปบริหารสาขาจริงๆดูก่อนสักสองสามเดือนแล้วค่อยออก เก็บประสบการณ์เก็บเงินไว้เป็นทุนในการทำธุรกิจด้วย หรืออีกตัวเลือกหนึ่งคือทำงานนี้ไปเรื่อยๆเพราะว่าเงินเดือนมันโอเครเลยที่เดียวครับ เงินเดือน+โบนัสปีละสองครั้ง+ มีค่าที่พัก +สวัสดีการให้กินอาหารที่ร้าน +โอกาสเติบโตในสายงานไว รวมๆแล้วน่าจะมี20k upนะครับ ผมก็คิดว่ามันไม่น้อยนะครับสำหรับเด็กจบใหม่ไม่มีประสบการณ์เลย แต่ข้อเสียคือเราจะไม่ค่อยมีเวลาเลยครับ ทำงานหกวันหยุดวันเดียว วันหยุดนขัตฤกษ์เราก็ไม่ได้หยุด(จะให้หยุดชดเฉยวันอื่นแทน) และที่สำคัญตอนนี้พ่อผมอยู่บ้านคนเดียวอายุหกสิบล่ะ แต่ยังไม่ได้หยุดนะครับแกยังคงทำไรทำสวนแกอยู่ถ้ารวมแปลงตัวเองกับแปลงที่เช่าด้วยก็ประมาณ100ไร่ได้ (พ่อผมเก่งมาก) แต่ส่วนใหญ่จะสั่งลูกน้องนะครับแต่ก็ต้องมีบ้างที่ทำเอง และยังมีน้องที่เพิ่งเข้าเรียนม.เอกชนหนึ่งคน และถ้าผมได้ทำต่อและได้กลับไปอยู่ใกล้บ้านก็น่าจะโอเครอยู่แต่ก็ไม่รู้ว่าจะขอย้ายไปใกล้บ้านได้รึป่าว